Ήταν μάλλον κατανοητό να εκφράσει κάποιος ένα κράτημα βλέποντας τις πρώτες του εμφανίσεις με τη φανέλα του Παναθηναϊκού. Δεν γέμιζε όσο θα έπρεπε το τέρμα, ήταν αρκετά νευρικός. Έκανε λάθη ακόμα και στο πώς άνοιγε το παιχνίδι με τα πόδια, δηλαδή σε ένα από τα θεωρητικά μεγαλύτερα ατού του. Αποδείχθηκε, τελικά, πως περνούσε απλά και μόνο από το απαραίτητο στάδιο της προσαρμογής σε νέο περιβάλλον, με νέους συμπαίκτες. Από ένα σημείο κι έπειτα, ειδικά από τότε που μπροστά του απέκτησε την απελευθερωτική εγγύηση του ολλανδικού διδύμου Ντε Φράι – Φαν Ντρόνγκελεν, ο Ινιάκι Πένια εξελίχθηκε σε παίκτη-κλειδί του συνόλου του Τζέικομπ Νίστρουπ.
Δεν είναι πως θα χρειαστεί να επέμβει πολλές φορές στο παιχνίδι. Όπως άλλωστε συμβαίνει πάντα στις ομάδες που κάνουν πρωταθλητισμό. Αλλά όταν πρέπει (θα) κάνει αυτό που πρέπει, αποσοβώντας γκολ, διώχνοντας κινδύνους. Κάτι που τον καθιστά ιδανικό για τη θέση, για τις απαιτήσεις της περίστασης. Εκπέμπει σιγουριά ο 27χρονος Ισπανός. Όλη η ομάδα παίζει καλύτερα όταν έχει το κεφάλι της ήσυχο κάτω από τα γκολπόστ, όταν εμπιστεύεται χωρίς δεύτερες σκέψεις το νο1 της. Μεταδίδεται σαν θετικό κύμα ενέργειας αυτό το feeling.
Κάνοντας τη σύγκριση με πέρυσι, το κοντράστ δεν θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερο. Ο Αλμπάν Λαφόν και ο Μπαρτλομιέι Ντραγκόφσκι είχαν το ίδιο ακριβώς χάντικαπ: Μπορούσαν να σου κάνουν σούπερ ματς την μια εβδομάδα και την αμέσως επόμενη, να σε «κάψουν». Ή του ύψους ή του βάθους. Μόνο που έτσι δεν γίνεται δουλειά, ειδικά για μια ομάδα που έχει φιλοδοξίες και υψηλούς στόχους.Ο Ινιάκι Πένια ήρθε λοιπόν να απαντήσει εμφατικά σε ένα κομβικό έλλειμα των Πρασίνων. Την ίδια στιγμή, υπηρετεί πλήρως τη φιλοσοφία του Δανού κόουτς, ότι το παιχνίδι ξεκινάει από τον γκολκίπερ, δημιουργώντας αριθμητικό πλεονέκτημα στο build-up.
Κι αν όλα αυτά θέλουν και στατιστική επικύρωση, ιδού: Στην Super League έχει πραγματοποιήσει 12 αποκρούσεις, που βάση των φάσεων που έχει δεχτεί, του βγάζει ένα εντυπωσιακότατο 85,7% ποσοστό αποτελεσματικότητας. Έχει δεχτεί μόλις 2 γκολ συνολικά (κανένα από δική του ευθύνη), ενώ κράτησε ανέπαφη την εστία του σε 3 ματς. Και μην ξεχνάμε βέβαια πόσο κομβικός ήταν το καλοκαίρι, στις διαδοχικές ευρωπαϊκές προκρίσεις που έφεραν το Τριφύλλι στη League Phase του Conference League. Αν δεν είχε συμβεί αυτό, τότε θα μιλούσαμε με πολύ διαφορετικές λέξεις για την εικόνα και την προοπτική του Παναθηναϊκού.
Είναι ο ορισμός της σταθερότητας ο Ινιάκι Πένια. Κι αυτό είναι υπερπολύτιμο στοιχείο για έναν τερματοφύλακα. Ήρθε στην Ελλάδα με παραστάσεις από το τοπ επίπεδο (παιδί της Μπαρτσελόνα είναι, μην το λησμονούμε) και κάνει και ο ίδιος, επί προσωπικού, το άλμα που είχε ανάγκη στην καριέρα του. Ήθελε να πάει σε ομάδα που κυνηγάει τίτλους και να αποκτήσει έτσι το πλαίσιο για να γίνει η καλύτερη εκδοχή του εαυτού του.
Αξίζουν μπράβο στον Στέφανο Κοτσόλη που εντόπισε και διείδε την αξία του Ισπανού, η μεταγραφή αυτή φέρει ακέραια την υπογραφή του Έλληνα τεχνικού διευθυντή των Πρασίνων. Τερματοφύλακας και ο ίδιος στα νιάτα του, είχε την επιπλέον γνώση για να ξεχωρίσει πράγματα που άλλοι δεν (θα) μπορούσαν. Ο αρχικός στόχος ήταν ο Οδυσσέας Βλαχοδήμος, αλλά όταν έγινε σαφές πως δεν ήταν ρεαλιστικό σενάριο η επιστροφή του Ody, ο Πένια έγινε το νο1 της λίστας. Και καταπώς έχει πια ξεκάθαρα φανεί, ήταν μια πολύ σοφή επιλογή.