Η απόκτησή του από τον Παναθηναϊκό, τον περασμένο Ιανουάριο, δεν γέννησε θόρυβο, δεν έγινε trend στα social media. Μα πολύ γρήγορα έγινε σαφές πως ο Σωτήρης Κοντούρης ήταν ο ορισμός αυτού που αποκαλούμε «κελεπούρι». Ένα καλό ματς, πες τυχαίνει. Ένα δεύτερο στο καπάκι, ακόμα κι αυτό θα μπορούσε να ‘ναι στο πλαίσιο μιας κάποιας καλώς εννοούμενης φούριας. Όμως δεν επρόκειτο για κάτι μεμονωμένο, μήτε περιστασιακό. Υπήρξε συνέχεια, συνέπεια. Κι όλα αυτά σε μια ομάδα, όπως η περσινή του Ράφα Μπενίτεθ, που κατά βάση υπολειτουργούσε.
Ο Σαντίνο Αντίνο, ο Αντριάνο Γιάγκουσιτς. Εξαιρετικές προσθήκες και οι δύο. Αλλά τα κόστισαν τα λεφτάκια τους, έτσι; Με άλλα λόγια, ο Παναθηναϊκός έκανε μια γενναία επένδυση πάνω τους ελπίζοντας πως θα κερδίσει πολλά περισσότερα, αγωνιστικά αλλά και μεταπωλητικά. Έξυπνα deal, εννοείται. Αλλά μήπως σαν περάσουν τα χρόνια αποδειχθεί πως έγινε… εξυπνότερο τον Ιανουάριο του 2026 από πλευράς Πρασίνων;
Θα δείξει. Αυτό που κρατάμε είναι πως ο Σωτήρης Κοντούρης, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, κέρδισε τους φαν των Πρασίνων. Κοιτώντας το αναδρομικά μοιάζει ως και «κλοπή» ότι κόστισε μόλις 700.000 ευρώ η απόκτησή του από τον Παναιτωλικό. Όσοι πάντως είχαν εικόνα από τα ματς του Έλληνα χαφ με τους Αγρινιώτες, καμία ουσιαστική έκπληξη δεν ένιωσαν. Ήταν φανερό πως ήταν ένας έτοιμος παίκτης.
Κομίζοντας θετικά στοιχεία που κάθε ομάδα χρειάζεται στη μεσαία γραμμή: Ηρεμία, control game, ισορροπία και καθαρό μυαλό. Και θάρρος. Δεν κρύβεται, παίρνει πρωτοβουλίες και ευθύνες. Θυμίζει παικτικά τον Νεμάνια Μαξίμοβιτς με τη διαφορά πως ως «πρώτη ύλη» μπορεί να εξελιχθεί σε πολύ πιο χρήσιμο παίκτη όσον αφορά το επιθετικό σκέλος.
Κάπου εδώ έρχεται το πιο… σκαμπρόζικο, επιτρέψετέ μας να το θέσουμε έτσι, της υπόθεσης. Αφορά την Εθνική μας ομάδα, που έχει όλα τα καλά του κόσμου αυτή τη στιγμή, με εξαίρεση τα χαφ. Ειδικά στο «6» υπάρχει μέγα ζήτημα, κενό. Ο Σωτήρης Κοντούρης θα μπορούσε να δώσει τη λύση…
Ναι, λογίζεται περισσότερο για 8άρι, αλλά είναι ίσως ο πιο ποιοτικός παίκτης από τις διαθέσιμες επιλογές που θα μπορούσε να κατέβει και να παίξει ως καθαρόαιμο αμυντικό χαφ. Σε αυτή τη θέση άλλωστε τον υπολογίζει πλέον περισσότερο ο Τζέικομπ Νίστρουπ, επειδή πέραν των άλλων, διαθέτει ένταση, σκληράδα και τρεξίματα. Το πρόβλημα είναι ότι ο νεαρός Έλληνας δεν έχει παιχνίδια στα πόδια του, οπότε θα ήταν αναμφίβολα τραβηγμένο να τον καλούσε τη δεδομένη στιγμή ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς.
Όμως στο (κοντινό) μέλλον; Γιατί όχι; Η λογική λέει πως αν συνεχίσει έτσι, ο (δίκαιος) Δανός κόουτς θα του δώσει πολύ περισσότερο χρόνο συμμετοχής στον Παναθηναϊκό. Άρα, καλώς εχόντων πραγμάτων, θα δημιουργηθεί το πλαίσιο εκείνο στο οποίο ο Σωτήρης Κοντούρης θα συνιστά όντως μια πολύ ρεαλιστική ελπίδα για να λυθεί το πρόβλημα της Εθνικής μας ομάδας στο «6» – μαζί υπό συνθήκες και προϋποθέσεις με τον Ηλία Κουτσουπιά της Άντερλεχτ.
Ο Σέρβος εκλέκτορας σίγουρα παρακολουθεί προσεκτικά την εξέλιξη που καταγράφει ο διεθνής με την Ελπίδων χαφ. Το πώς ενώνει ψυχραιμία, υπομονή, επιμονή και χαρακτήρα ενόσω κάνει αυτά που απαιτούνται στο τοπ επίπεδο με στόχο να γίνει η καλύτερη βερσιόν του εαυτού του. Το ελληνικό ποδόσφαιρο μόνο κερδισμένο μπορεί να βγει αν πετύχει αυτή τη διαδικασία.