Δημιουργήσαμε απαιτήσεις, καλλιεργούμε συνεχώς νέες προσδοκίες. Και είναι τόσο πολύ πιο ωραία έτσι. Αυτήν την Εθνική Ελλάδας θέλουμε, αυτήν κάποτε δεν τολμούσαμε καν να ονειρευτούμε. Φτάσαμε έτσι στο σημείο να υποδεχόμαστε την Ολλανδία (1/10, 21:45) και να το περιμένουμε πώς και πώς, με πίστη και θετικό συναίσθημα στο μέγιστο βαθμό. Σαν να μην είναι και τόσο άσχημο ή αδιάφορο το Nations League, ε;
Οι δύο εκτός έδρας νίκες, σε Σερβία και Γερμανία, μας δίνουν τεράστιο ψυχολογικό και βαθμολογικό αβαντάζ. Αλλά μας αφαιρούν το αβαντάζ του αιφνιδιασμού. Αν υπήρχε, λέμε αν, μια περίπτωση να μας υποτιμήσουν οι Οράνιε, πάει, πέταξε. Δεν πειράζει. Πρέπει να το συνηθίσουμε. Από εδώ και στο εξής, αυτό (θα) είναι το status μας. Και το ξαναλέμε, είναι πολύ καλύτερα έτσι.
Το ζητούμενο είναι να προσαρμοστούμε όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και πειστικά σε αυτό το πλαίσιο, με ευελιξία και τόλμη. Κάτι που περνάει και μέσω πραγμάτων που δεν περιμένει απαραίτητα ο αντίπαλος, μέσω εκπλήξεων δηλαδή. Είναι λογικό και αναμενόμενο ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς να φρεσκάρει την 11άδα στην Τούμπα. Τα ματς είναι συνεχόμενα και κοντινά χρονικά μεταξύ τους, απαιτείται συνεπώς σωστή και μελετημένη διαχείριση του υλικού.
Η Ολλανδία του Τσάβι είναι μια ομάδα σε φάση αλλαγής. Δεν είναι όμως δύσκολο να δει κανείς τι θέλει να κάνει ο Ισπανός τεχνικός. Σκοπός είναι εμφανώς να προκύψει ένα σύνολο που θα «ορίζει» εμφατικά τα τι και πώς της μεσαίας γραμμής. Κοντρολάροντας το ρυθμό με το passing game, αναζητώντας υπομονετικά τους χώρους. Αρκετά διαφορετικό από το direct football που προτιμούσε ο προκάτοχός του, Ρόναλντ Κούμαν. Γίνεται λοιπόν σαφές πως η Εθνική μας πρέπει να βρει οπωσδήποτε τρόπο να μη χάσει τη μάχη του κέντρου. Το πρόβλημα είναι πως εκεί εντοπίζεται ούτως ή άλλως η αδυναμία μας ως ομάδα. Ίσως η μοναδική μας τόσο μεγάλη…
Intime – Vichos Nikos
Τι κάνουμε συνεπώς; Έχουμε και λέμε: Ο Θανάσης Ανδρούτσος ήταν η ευχάριστη έκπληξη στο «6» στη Γερμανία, ο Δημήτρης Κουρμπέλης ο σκόρερ. Θα μπορούσε ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς να μπει στον πειρασμό να τους ξεκινήσει; Θα μπορούσε και δεν θα ήταν παράλογη σκέψη από μεριάς του. Μόνο που οι δυο τους μαζί, το λέγαμε και τις προάλλες, όσο καλή διάθεση και να έχουν, αργά ή γρήγορα θα κατεβούν μέτρα στο γήπεδο, είναι τέτοια η «φτιάξη» τους. Γι’ αυτό και χαρακτηρίσαμε «υπεραπαραίτητη» τη χρησιμοποίηση του Χρήστου Ζαφείρη. Για να διατηρηθεί η ισορροπία, για να έχουμε περισσότερη επιθετική πνοή. Γίνεται να ξεκινήσουν και οι 3; Γίνεται. Με τον μέσο του ΠΑΟΚ να ανεβαίνει ακόμα πιο ψηλά στο γήπεδο, σε ρόλο 8αρο-10αριού.
Τι άλλο αναπάντεχο θα μπορούσε να «σκαρώσει» στον αντίπαλο ο Σέρβος εκλέκτορας; Ίσως να αφήσει αρχικά στον πάγκο τον Κωνσταντίνο Καρέτσα. Γκρινιάζει και η Μπορούσια Ντόρτμουντ, έστειλε αίτημα για «ειδική διαχείριση» του ποδοσφαιριστή της, με τη δικαιολογία πως πρόσφατα πέρασε μια περιπέτεια υγείας (αισθάνθηκε αδιαθεσία στον αγώνα με την Βιγιαρεάλ στο Champions League και βγήκε αλλαγή). Με άλλα λόγια, οι Βεστφαλοί θέλουν να επιβαρυνθεί όσο γίνεται λιγότερο στα επόμενα δύο ματς του Nations League. Να δούμε αν θα περάσει το δικό τους…
Και φτάνουμε και στην πιο μεγάλη έκπληξη που ενδεχομένως να επιφυλάσσει ο Ιβάν στους Ολλανδούς. Αφορά στην επίθεση. Κι αν έμενε εκτός ο Βαγγέλης Παυλίδης; Κι αν ξεκινούσαν, δίδυμο στην επίθεση, οι Ανδρέας Τετέι – Μπάμπης Κωστούλας, θυμίζοντας αυτό που συμβαίνει στον Παναθηναϊκό με Τετέι – Λιβάι Γκαρσία; Με αυτόν τον τρόπο, η Γαλανόλευκη θα μπορούσε είτε να γίνει πολύ πιο πιεστική ψηλά, στα πρώτα στάδια των επιθέσεων των απέναντι. Είτε να παίξει σε πιο χαμηλά μέτρα, να δώσει την μπάλα στους Οράνιε και να τους χτυπήσει στην κόντρα με τις δύο «σαΐτες» της.
Με όλα τα παραπάνω δεν θέλουμε να γίνουμε… Γιοβάνοβιτς στη θέση του Γιοβάνοβιτς. Περισσότερο επιζητάμε να καταδείξουμε το πλήθος των επιλογών που υπάρχουν, σε πρόσωπα και τακτικές και τη σημασία του να φέρνεις τον αντίπαλο προ πραγμάτων που δεν είχε υπολογίσει. Είναι τέτοιος πια ο πλούτος της Εθνικής μας ομάδας, είναι ο λόγος που όλοι έχουμε «ψηθεί» τόσο. Για το σήμερα, για το αύριο…