Ποιος καλός άνεμος, άραγε, τον έφερε στη χώρα μας; ΟΚ, μόνο οι φαν του Παναθηναϊκού μπορούν πραγματικά να το απολαύσουν, οι υπόλοιποι μόνο να ζηλέψουν – με την καλή έννοια. Είναι αδιαμφισβήτητο, σε κάθε περίπτωση, πως το ελληνικό πρωτάθλημα ως προϊόν μόνο κέρδος έχει από την παρουσία παικτών όπως ο Στέφαν Ντε Φράι…
Είναι εντυπωσιακό να βλέπεις στο γήπεδο τον Ολλανδό στόπερ. Πώς κινείται, πώς οργανώνει και κατευθύνει τους γύρω του. Το ότι καταλαβαίνει τι θα συμβεί πριν συμβεί. Αυτό είναι αποτέλεσμα σωστής εκπαίδευσης από τα μικράτα του καθώς και της μακροχρόνιας μακράς εμπειρίας σε τοπ ευρωπαϊκά κλαμπ (Φέγενορντ, Λάτσιο, Ίντερ).
Να κι άλλο ένα βασικό χαρακτηριστικό του 34χρονου πια αμυντικού. Δεν υπήρξε ποτέ περαστικός από κάποια ομάδα. Γιατί ποτέ δεν αντιμετώπισε τα πράγματα αφ’ υψηλού ή απόμακρα. Δένεται με το εργασιακό του περιβάλλον, συναισθηματικά και ανθρώπινα, μπολιάζοντάς το με μια αψεγάδιαστη 100% επαγγελματική νοοτροπία. Δικαιολογεί κάθε ευρώ του συμβολαίου του, τιμά και σέβεται τη φανέλα που φορά. Πάντα σοβαρός και πειθαρχημένος, ακόμα και στα εύκολα παιχνίδια του ελληνικού πρωταθλήματος που πολλοί τα βλέπουν με ύφος μπλαζέ. Στην ηλικία του θα μπορούσε να ψάξει κάτι πιο εύκολο και προσοδοφόρο οικονομικά σε κάποιον «εξωτικό» προορισμό, στις χώρες του Κόλπου ή αλλού. Όμως πρυτάνευσε η θέλησή του να μείνει στην Ευρώπη, σε μια μεγάλη ομάδα, με φιλοδοξίες.
O Ντε Φράι βελτιώνει τα πάντα γύρω του
Στο χθεσινό 5-1 επί του Αστέρα Τρίπολης δεν είχε εκ των πραγμάτων πολλή δουλειά να κάνει. Το κομμάτι όμως που το αναλογούσε το υπηρέτησε δεόντως, ενώ είχε και… μπόνους (ήταν αυτός που άνοιξε το σκορ, θυμίζουμε). Παραδόξως πάντως, είναι μια φάση που εκτέθηκε εκείνη που συνοψίζει καλύτερα την αξία του. Αναφερόμαστε στο γκολ των Αρκάδων από το (εντυπωσιακό) σόλο του Αντώνη Παπακανέλλου. Ο νεαρός Έλληνας ξεκίνησε την προσπάθειά του ξεπερνώντας τον Ντε Φράι με αλλαγή κατεύθυνσης. Αν ήταν άλλος στη θέση του Ολλανδού, θα άκουγε διάφορα. Κανείς όμως τώρα δεν είπε το παραμικρό. Ακριβώς επειδή άπαντες κατανοούν πως ήταν απλά και μόνο μια εξαίρεση, μία άτυχη στιγμή. Ένα από τα λάθη που συμβαίνουν και στους καλύτερους. Για να το πούμε και διαφορετικά, όταν κάνεις το 99% των πραγμάτων σωστά, ποιος και πώς να σου χρεώσει το 1%; Και για ποιο λόγο, επίσης;
Για τους οπαδούς του Παναθηναϊκού που δεν είναι στην πρώτη νιότη (για να το θέσουμε… κομψά) το απόλυτο πρότυπο κεντρικού αμυντικού για την ομάδα τους θα είναι πάντα ο Ρενέ Χένρικσεν. Ο Δανός ήταν ένα… κομπιούτερ σε ανθρώπινη μορφή. Ένας εγκεφαλικός παίκτης που ήξερε ακριβώς πού να τοποθετηθεί, τι να κάνει και πώς να κατευθύνει. Μεταδίδοντας ηρεμία, γεννώντας εμπιστοσύνη, προλαβαίνοντας και αποτρέποντας ένα σωρό κινδύνους. Ο ορισμός του ηγέτη. Ε, αυτό ακριβώς σήμερα, είναι ο Στέφαν Ντε Φράι για το Τριφύλλι. Ο πρώτος πραγματικός leader στην άμυνα μετά τον Δανό.
Και τι κάνουν οι ηγέτες μεταξύ όλων των άλλων; Βελτιώνουν τους γύρω τους. Το πόσο καλός είναι ο Ρικ Φαν Ντρόνγκελεν έρχεται να το πιστοποιήσει. Πρώτος ο ίδιος ο Ολλανδός το λέει, να πώς το έθεσε στο 5ο τεύχος του περιοδικού «Παναθηναϊκόν»: «Συμβουλεύομαι συχνά τον Στέφαν λόγω της τεράστιας εμπειρίας του. Όσο περισσότερο παίζουμε μαζί, τόσο καλύτερα γνωρίζουμε ο ένας τον άλλον και τους ρόλους μας στην άμυνα. Αναλύουμε τους αντιπάλους και έχουμε γίνει καλοί φίλοι. Από τον τρόπο που προπονείται, φροντίζει το σώμα του και προετοιμάζεται, κατάλαβα γιατί έχει κάνει μια τόσο μεγάλη καριέρα. Νιώθω ότι, αν εκείνος δίνει το 100%, εγώ πρέπει να δίνω το 200%. Είναι τεράστιο κίνητρο για μένα και για όλους τους συμπαίκτες μου».
Η αναγνώριση αυτή μιλάει από μόνη της. Επιβεβαιώνοντας στο απόλυτο αυτό που βλέπουμε όλοι εμείς, οι εξωτερικοί παρατηρητές. Με αυτά και με εκείνα και παρότι ακόμα είναι πολύ νωρίς στη σεζόν, ο πειρασμός να πούμε πως ο Παναθηναϊκός βρήκε κάτι που στερούταν εδώ και κοντά 20 χρόνια είναι πολύ μεγάλος. Τι εννοούμε; Πως τόσο πειστικό δίδυμο στα στόπερ, τόσο ποιοτικό και ταιριαστό, οι Πράσινοι είχαν να δουν από τη σεζόν 2004-05, με τους Ρενέ Χένρικσεν και Σωτήρη Κυργιάκο να είναι τότε οι «Ντε Φράι – Φαν Ντρόνγκελεν» (κατ’ αντιστοιχία) του σήμερα. Και καταπώς καλά γνωρίζουμε αν μια ομάδα είναι δυνατή αμυντικά, τότε αυξάνει κατά πολύ τις πιθανότητές της να φτάσει εκεί που θέλει στο τέλος της σεζόν.