Θυμάστε πόσο καλή ήταν η Άντερλεχτ που απέκλεισε το καλοκαίρι τον ΠΑΟΚ στο Europa League; Ε, τόσο… κακή είναι αυτήν την εποχή. Ο πρόσφατος αποκλεισμός από το Κύπελλο Βελγίου στη φάση των «32» από ομάδα Β’ Κατηγορίας (Μπέερσχοτ) κάνει πρακτικά βέβαιο πως θα συμπληρωθούν φέτος 10 (!) χρόνια χωρίς τρόπαιο – Κλαμπ Μπριζ και Ουνιόν Σεν Ζιλουάζ παίζουν σε άλλο επίπεδο και όσο περνάει ο καιρός φαίνεται και περισσότερο.
Τι συνέβη στους Μωβ κι ενώ έδειχναν πως θα επέστρεφαν άμεσα στο status που η ένδοξη ιστορία τους απαιτεί, βρέθηκαν πάλι σε κατάσταση «πού πάμε;». Πρώτα χάθηκε η ισορροπία με πολλές θερινές μεταγραφές της τελευταίας στιγμής κι ύστερα ο Βίτορ Μπρούνο, άπειρος αναλογικά κόουτς, τελεί εμφανώς υπό καθεστώς σύγχυσης.
Δεν είναι τυχαίο ότι τα μεγάλα αγωνιστικά προβλήματα συνδυάστηκαν με τον τραυματισμό του Ζουλιάν Μπιανκόν. Ο πρώην στόπερ του Ολυμπιακού πήγε φέτος στις Βρυξέλλες αντί 3 εκατ. ευρώ, η πρώτη μεταγραφή του νέου αθλητικού διευθυντή Αντουάν Σιμπιερσκί. Απέκτησε αμέσως ρόλο leader αξιοποιώντας την πείρα του, προτάσσοντας την έντονη προσωπικότητά του. Όλη η άμυνα της Άντερλεχτ ήταν στο πρώτο διάστημα της σεζόν, το τέλειο fit με τον Γάλλο συμπατριώτη του, Λεό Πετρό. Κατεύθυνε, οργάνωνε, έδινε πρώτος το παράδειγμα με λόγια και με πράξεις. Κάνοντας πράξη αυτό που ο ίδιος συνόψισε σε 3 λέξεις: «Δουλειά, πειθαρχία, επιτυχία».
Ειδικά με τον ΠΑΟΚ το έχει πάρει και προσωπικά θα έλεγε κανείς, τόσο λόγω του ερυθρόλευκου παρελθόντος του όσο και της θέλησής του να δείξει πως τον μετρήσαμε λάθος στη χώρα μας, κατατάσσοντας τον κατά βάση απλώς ως λύση ανάγκης. Προς υπεράσπισή (;) του, είχε αρκετούς τραυματισμούς που τον πήγαν πίσω, σε κάθε περίπτωση κανείς φίλος του Ολυμπιακού δεν στεναχωρήθηκε ιδιαίτερα για την αποχώρησή του από το ρόστερ…
Κι όμως, στα καλά του, μια χαρά τα λέει. Ένας υβριδικός τρόπον τινά αμυντικός, δυναμικός και με αντίληψη, με αξιοσημείωτη επίσης άνεση με την μπάλα στα πόδια – μόνο τυχαίο δεν είναι πως μικρός εκπαιδεύτηκε ως μέσος, στην πορεία των ετών κατέβηκε σε θέση στόπερ.
Η γυναίκα του είναι Ελληνίδα και είναι έγκυος αυτήν την εποχή, περιμένουν το πρώτο τους παιδί τον ερχόμενο Ιανουάριο – με το καλό. «Το να πάω στην Ελλάδα ήταν η καλύτερη απόφαση της καριέρας μου. Γνώρισα τη γυναίκα της ζωής μου που θα μου δώσει μάλιστα την ευκαιρία να γίνω πατέρας», δήλωσε πρόσφατα σε συνέντευξή του στο κρατικό γαλλόφωνο τηλεοπτικό δίκτυο RTBF, προσθέτοντας πως του λείπουν τα μεζεδάκια που έμαθε και αγάπησε στη χώρα μας, καθώς και ότι… ξενερώνει από τώρα στη σκέψη του χειμώνα που τον περιμένει στις πάντα βροχερές Βρυξέλλες – καλόμαθε εδώ στον ήλιο, στο φως.
Πάντως ήδη κάνει τα δέοντα για να προσαρμοστεί στο νέο του σπίτι. Μαθαίνοντας καθημερινά και ουσιαστικά την πρωτεύουσα της Βελγίου, πηγαίνοντας σε όλα τα «απαραίτητα» spots. Στάση που είχε υιοθετήσει και στην Αθήνα, από τα πρώτα πράγματα που είχε κάνει ήταν να ανεβεί στον Παρθενώνα. «Πρέπει να καταλαβαίνουμε πού ζούμε», το θέτει.
Από τον Ολυμπιακό κρατάει κυρίως το ότι έμαθε να κατακτάει τίτλους και αυτό είχε τονίσει εξ αρχής πως θέλει να πετύχει και στην Άντερλεχτ προκειμένου να γίνει μέλος της ιστορίας του κλαμπ. «Αν πάρουμε το πρωτάθλημα υπόσχομαι να βουτήξω στον Σηκουάνα. Κι ας είναι μολυσμένος. Θα μπω και θα βγω!», είπε μάλιστα. Μάλλον δεν έχει να «αγχώνεται» γι’ αυτό. Η απουσία του σε ένα κομβικό σημείο της σεζόν μόνο ξένη δεν είναι ως προς την αγωνιστική πτώση των Μωβ. Για έναν παίκτη που δεν το πολυκαταλάβαμε στα μέρη μας, αλλά έχει τελικά τη στόφα του ηγέτη.