Από τη μία, θέλουμε να ευλογήσουμε τα γένια μας, με την έννοια πως είχαμε «δει» από τις πρώτες του μέρες κιόλας στην Άντερλεχτ πως ήταν αρκετά πιθανό να συμπεριληφθεί σε προσεχές προσκλητήριο του Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Από την άλλη, οφείλουμε να παραδεχτούμε πως δεν ήταν και ιδιαίτερα δύσκολη πρόβλεψη. Ένας πολύ καλός παίκτης σε φουλ αγωνιστική και ψυχολογική «ανάβαση» μετά τη μεταγραφή του σε ένα ιστορικό και μεγάλο ευρωπαϊκό κλαμπ. Παίζοντας σε ένα κομμάτι (μεσαία γραμμή) που είναι το μοναδικό που η τρέχουσα βερσιόν της «Γαλανόλευκης» εμφανίζει αδυναμία. Σαν τα ενώσεις όλα τούτα, μία μόνο κατάληξη έβγαζε νόημα. Δεν έγινε λοιπόν, παρά το λογικό όσο κι αν αρχικά ήχησε ως έκπληξη: Ο Ηλίας Κουτσουπιάς κλήθηκε στην Εθνική Ελλάδας, για πρώτη φορά…
Αρκετά πιθανό, φανταζόμαστε, σαν έμαθε τα χαρμόσυνα νέα να του πέρασε σαν ταινία, το παρελθόν. Η πορεία στην ανωνυμία, το δύσκολο ταξίδι που προηγήθηκε και τελικά άξιζε πέρα ως πέρα αφού τον έφερε ως αυτό το σημείο. Ήταν μόλις 16 χρονών όταν μετανάστευσε στην Ιταλία. Εγκαινιάζοντας έτσι ένα τουρ σε κατά κανόνα κάθε άλλο παρά γκλάμουρ προορισμούς: Βίντους Εντέλα, Μπολόνια, Μπενεβέντο, Μπάρι, Καταντζάρο, Φροζινόνε. Πολλά πέρα-δώθε, πολλά πάνω-κάτω. Μα, σε τελική ανάλυση, αυτά τον σχηματοποίησαν. Αυτά τον έκαναν τον «μαχητή» που είναι σήμερα, μέσα και έξω από το τερέν.
Στις Βρυξέλλες τον αγάπησαν με το καλημέρα. Για το πόσο πολύ ήθελε να φορέσει τη φανέλα της Άντερλεχτ και πόσο επιζητά να προσαρμοστεί στο νέο του περιβάλλον. Γι’ αυτά που δίνει απαρέγκλιτα στο γήπεδο. Για το πόσο καλό παιδί είναι, πόσο team player. Ο προπονητής του, Βίτορ Μπρούνο για ένα διάστημα έχασε κάπως τον έλεγχο με τις απανωτές αλλαγές που έκανε στην 11άδα, γι’ αυτό και άκουσε δημόσια κατσάδα από τη διοίκηση, για το ότι δηλαδή δεν είχε κατορθώσει να βρει σταθερό κορμό. Όμως αυτό το περίγραμμα αβεβαιότητας δεν αφορούσε τον Κουτσουπιά. Εξ αρχής τον ξεχώρισε ο Πορτογάλος κόουτς, δίνοντάς του ξεχωριστό status στην ομάδα και μπόλικο χρόνο συμμετοχής. Επειδή εκτίμησε δεόντως το πάθος και τις υψηλές εντάσεις που βγάζει παντού και πάντα ο Έλληνας μέσος, τη νοοτροπία του. Το πώς βρίσκει χώρους ανάμεσα στις γραμμές, δίνοντας λύσεις και προοπτικές. Σαν ελβετικός σουγιάς, όπως είχε κάνει εύστοχα τον παραλληλισμό «μουράτος» σχολιαστής της βελγικής τηλεόρασης (ο Άλεξ Τεκλάκ).
Μόνο αρνητικό το ότι επειδή η μεταγραφή του έκλεισε κυριολεκτικά τελευταία στιγμή δεν πρόλαβε να δηλωθεί στην ευρωπαϊκή λίστα. Θα χάσει έτσι, λίαν συντόμως, μια τεράστια (μοναδική;) ευκαιρία. Δεν έχει δικαίωμα συμμετοχής στο επερχόμενο ματς των Μωβ με τον ΟΦΗ στο Ηράκλειο. Ήτοι την γενέτειρα του, την ομάδα που έμαθε μπάλα και έπαιζε ως τα 14 του.
Για το γιο του Γιώργου Κουτσουπιά μιλάμε άλλωστε, σκόρερ ενός εκ των πιο ιστορικών τερμάτων ever των Κρητικών, εκείνο που τους έβγαλε Ευρώπη το 1997 και ταυτόχρονα άφησε εκτός αυτής τον Παναθηναϊκό. Κρίμα, μεγάλο, που δεν θα μπορέσει να παίξει, μα θεωρούμε δεδομένο πως θα κάνει το ταξίδι στα πάτρια εδάφη με την υπόλοιπη αποστολή, έστω και ως… insider, για να δώσει δηλαδή πληροφορίες, κατευθύνσεις στη νυν ομάδα του.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Μα αυτό μπορεί να περιμένει. Προέχει η Εθνική, προέχει να δείξει στον Ιβάν Γιοβάνοβιτς πως έπραξε ορθά καλώντας τον για τα 2 επερχόμενα ματς με Ολλανδία και Σερβία σε κάδρο Nations League. Να συστηθεί επίσης ηχηρά στο ελληνικό κοινό που δεν τον γνωρίζει ουσιαστικά. Δεν αμφιβάλλουμε κατ’ ελάχιστο πάντως. Εάν ο Ηλίας Κουτσουπιάς κάνει όσα και στον πρώτο του καιρό στο Βέλγιο, θα κάνει αμέσως κλικ στους φαν της Γαλανόλευκης.
Έχει, σίγουρα, μπροστά του μια μεγάλη ευκαιρία. Στο κέντρο υπάρχουν θέσεις προς διεκδίκηση. Κι αυτός είναι ένα πολυσύνθετο και ευέλικτο 8άρι που μπορεί να καλύψει διάφορα τακτικά σενάρια σε άμυνα και επίθεση, να απαντήσει σε πολλά προβλήματα και να δώσει λύσεις παίζοντας όπου του ζητηθεί.
Η Άντερλεχτ του έστειλε θετικά vibes (και) μέσω social media αμέσως μετά την κλήση του στην Εθνική, μόνο άριστες εντυπώσεις έχουν μέχρι στιγμής από τον 25χρονο συμπατριώτη μας, ο οποίος – να το πούμε και αυτό – έγινε πρόσφατα μπαμπάς. Τι απόλυτο κάδρο ευτυχίας στη ζωή του επαγγελματικά και προσωπικά, ε; Και εις ακόμα (πολύ) καλύτερα του ευχόμαστε ολόψυχα…
Well deserved, Ilias. 💜 https://t.co/NdPvNiiVMg
— RSC Anderlecht (@rscanderlecht) November 6, 2026