Όσοι, πολλοί, έβλεπαν φανατικά το Της Ελλάδος τα Παιδιά θα θυμούνται τον Κάκαλο να απειλεί τον Ντάλας, τον Βλάχο και τον Πλαπούτα, τους 3 σμηνίτες του δηλαδή, με δυσμενή μετάθεση στη Λήμνο. Τιμημένα 90’s με τις αθώες αφέλειες τους. Καθότι flash forward στο σήμερα και το νησί του βόρειου Αιγαίου είναι κάτι παραπάνω από απλώς ελκυστικός προορισμός. Βασικά είναι ένα από τα best of εκεί έξω για όποιον ακόμα αναζητάει την ουσία και την αυθεντικότητα από τις διακοπές του.
Θα το πούμε όπως μας βγαίνει: Η φάση μοιάζει να εξελίσσεται σε «όποιος προλάβει». Από διάφορες απόψεις. Αρχικά επειδή το ανακάλυψαν πολλοί το νησί και από outsider μετατρέπεται σε πρωταγωνιστή. Θα γεμίσει φέτος το καλοκαίρι, όλα προς αυτήν την κατεύθυνση δείχνουν. Και είναι πραγματικά ευχάριστο πως όλο και περισσότερο ανακαλύπτουν τη Λήμνο – το αξίζει πέρα ως πέρα.
Ο κίνδυνος που ελλοχεύει σε αυτό είναι μήπως αλλοιωθεί ο χαρακτήρας του μέρους. Θέλουμε να πιστεύουμε πως παρότι θα υπάρξουν δεδομένα και αναπόδραστα αλλαγές, ήδη για παράδειγμα καταγράφεται μεγάλη άνοδος στα νεόδμητα, η ουσία της Λήμνου θα μείνει ανέπαφη. Γιατί οι κάτοικοι αγαπούν τον τόπο τους και είμαστε πεπεισμένοι πως θα αντισταθούν στην παγίδα του εφήμερου πλουτισμού, κατανοώντας πως αυτό που πραγματικά έλκει τους τουρίστες είναι το τρέχον ντεκόρ.
Από τις παραλίες, αρχικά. Οι οποίες κινούνται σχεδόν όλες στο ίδιο μοτίβο: Μεγάλες, αμμουδερές, ρηχές (άρα και με πιο ζεστά νερά συγκριτικά). Ό,τι πρέπει για όσους θέλουν την άνεση τους στο μπάνιο τους. Όλοι χωράνε. Μικροί, μεγάλοι, οικογένειες, solo travelers, ζευγάρια, άπαντες θα βρουν πού να βάλουν τη ψάθα τους και να νιώσουν άνετα. Όχι πάντως ότι οι ξαπλώστρες είναι απρόσιτες – κάθε άλλο. Βασικά τσάμπα παραχωρούνται σε μας τους λουόμενους, άντε κάπου να απαιτείται να πάρεις κάτι, τύπου καφές, που θα έπαιρνες μία ή άλλη. Κι αν είσαι φαν του σερφ, έκανες την τύχη σου. Απλά διαλέγεις πού να πας ανάμεσα σε κάμποσες «καβάζες»…
Σαν με το καλό πεινάσεις, να ξέρεις η τύχη σε έφερε σε ένα νησί που οι καλοφαγάδες βρίσκουν τον γαστρονομικό παράδεισό τους. Με μερίδες που… χορταίνει πρώτα το μάτι σαν έρχονται στο τραπέζι. Πεντανόστιμα και φουλ ποιοτικά τα τοπικά προϊόντα, από το φημισμένο τυρί Καλαθάκι ως το φανταστικό τους μέλι. Και βεβαίως, το κρασί τους – ντοκτορά έχουν επί του θέματος και αν είσαι της οινογνωσίας, ετοιμάσου για μερικές φοβερές στάσεις!
Να σου προτείνουμε μερικά μαγαζιά για σούπερ μάσες; Ε, να στα προτείνουμε. Για να στο κάνουμε πιο εύκολο, αλλά και επειδή αξίζουν φουλ και είναι δοκιμασμένα, όσους έχουμε στείλει εκεί, έπαιρναν τηλέφωνο μετά για να μας ευχαριστήσουν. Με νο1 το παρεΐστικο καφενείο-μεζεδοπωλείο Έννοια Ποχ’ς, στα Λύχνα, θα το θυμάσαι μετέπειτα αρκετά βράδια του χειμώνα με την καρδιά γεμάτη αγάπη και συγκίνηση για τις «μαγείες» που γεύτηκες. Στη Μαν-Τέλλα (στις Σαρδές) πάλι, θα φας τα πιο τέλεια μαγειρευτά.
Τι άλλο σπέσιαλ έχει το (έλα να πάμε στ’ όμορφο αυτό) νησί; Μα βεβαίως τις περίφημες Αμμοθίνες, εκεί που γυρίστηκε και μέρος από το Μια Ελληνίδα στο Χαρέμι με τη Ρένα Βλαχοπούλου και εμείς νομίζαμε πως ήταν κάπου στη… Σαχάρα. Συνεχίζοντας τα πέρα-δώθε σου και φτάνοντας στον υδροβιότοπο της Χορταρολίμνης,να ετοιμαστείς και για μια συνάντηση που δεν είχες δει με τίποτα να έρχεται. Σε περιμένουν.. φλαμίνγκος! Ω, ναι.
Οι αποστάσεις στη Λήμνο, να το ξέρεις, είναι μεγάλες. Κοντά 1 ώρα απ’ άκρη σ’ άκρη. Αλλά δεν το καταλαβαίνεις, δεν σε κουράζει. Οι δρόμοι είναι καλοί και άνετοι, να ένα καλό που έχει φέρει η «στρατικοποίηση» του μέρους. Τα τοπία επίσης είναι μαγευτικά. Σου έχουμε extra tip. Βρες ένα spot ψηλά με καλή θέα, να απολαύσεις το ηλιοβασίλεμα με φόντο το Άγιο Όρος. Και θρήσκος να μην είσαι, ένα «τι θαύμα είναι αυτό Θεέ μου», παίζει σοβαρά να το πεις. Το ίδιο ενδεχομένως και σαν αντικρίσεις την Παναγία Κακαβιώτισσα, μετά από ένα καλό και αναζωογονητικό περπάτημα για να φτάσεις ως εκεί, τη μοναδική εκκλησία στην Ελλάδα (ίσως και στον κόσμο) χωρίς σκεπή, χτισμένη μέσα σε σπηλιά.
Είναι ένα νησί με τεράστιο potential και προοπτικές η Λήμνος. Φυσική ομορφιά, παραλίες, φαγητό, κι όλα αυτά σε πολύ καλές τιμές, λες και γυρίσαμε στο 2015 ανά σημεία και καταστάσεις. Πραγματικά δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από κανένα άλλο. Τα τελευταία χρόνια δούλεψε γερά στο promotion και στις υποδομές της, με συνέπεια να πάψει να είναι ένα ακριτικό αίνιγμα. Παίρνοντας κεντρική θέση στην τουριστική σκηνή, αλλάζοντας status αλλά όχι κι όλα αυτά που την κάνουν τόσο ξεχωριστή και αγαπημένη.
