Κακά τα ψέματα: Δεν είναι από τους προορισμούς που σου έρχονται απευθείας στο μυαλό όταν σκέφτεσαι πού θα μπορούσε να πάει κανείς για του Αγίου Πνεύματος. Αυθόρμητα κάνεις την αναγωγή του «κάπου κοντά», αφού δεν είναι δα και πολλές οι μέρες του break, μια «τζούρα» ευτυχίας είναι, μια πρόγευση των καλοκαιρινών διακοπών. Του Έλληνα την ταξιδιάρικη φύση όμως, ποτέ μην την υποτιμάς. Το τριήμερο που μας έρχεται, το Ελσίνκι θα ‘ναι γεμάτο, τρόπον τινά, από συμπατριώτες μας…
Τα επίσημα στοιχεία της Aegean φέρνουν την πρωτεύουσα της Φινλανδίας πολύ ψηλά στις προτιμήσεις του ελληνικού κοινού. Μαζί με Λισαβώνα, Νίκαια (της Γαλλίας…), Πόρτο και Άμστερνταμ. Η μέση πληρότητα των πτήσεων από Αθήνα προς τα εκεί αγγίζει το 80%.
Το Ελσίνκι ανεβαίνει διαρκώς τουριστικά τα τελευταία χρόνια παγιώνοντας θέση ηγέτη στα ευρωπαϊκά city break. Ειδικά αυτήν την εποχή είναι τέλειο προς επίσκεψη. Δεν κάνει το ανυπόφορο κρύο του χειμώνα, ενώ οι θερμικοί θόλοι (καύσωνες, λαϊκιστί) δεν φτάνουν εκεί πάνω. Το βράδυ θες οπωσδήποτε και μπουφανάκι, αν και το βράδυ είναι μια σχετική έννοια σε εκείνα τα μέρη αυτήν την εποχή του χρόνου, καθώς η διάρκεια της ημέρας φτάνει τις 18 ώρες και πλέον, με τον ήλιο να ανατέλλει λίγο μετά τις 04:00 και να δύει μετά τις 22:20.
Καθώς διανύουμε τα τέλη Μαΐου και πλησιάζουμε προς το θερινό ηλιοστάσιο του Ιουνίου, η πόλη βιώνει τις περίφημες «Λευκές Νύχτες», όπου το σκοτάδι δεν επικρατεί ποτέ πλήρως. Είναι πολύ περίεργο να το ζεις όλο αυτό. Να βλέπεις μαγαζιά να είναι ανοιχτά 24 ώρες το 24ώρο, τα φεστιβάλ το ένα δίπλα στο άλλο. Το απολαμβάνουν οι ντόπιοι, είναι σαν να γεννιούνται ξανά μετά το σκοτάδι και την παγωνιά του χειμώνα.
Για μας τους Έλληνες είναι κάτι το εξωπραγματικό και, όπως φαίνεται, αρκετοι συμπατριώτες μας θέλουν να το ζήσουν από κοντά, να δουν πώς είναι ως εμπειρία. Και δεν πειράζει, ας κοιμηθούν για λίγες μέρες με κουρτίνες πλήρους συσκότισης. Το καλό με την παραπάνω μέρα, είναι πως έχεις την ευκαιρία να σουλατσάρεις περισσότερο στην πόλη χωρίς να σου… περιορίσει την ορατότητα το σκοτάδι.
Τι μπαίνει στα άχαστα για τον ταξιδιώτη του 3ήμερου του Αγίου Πνεύματος; Σίγουρα «γυροβολιά» στο ιστορικό κέντρο και την προκυμαία, με απαραίτητες τις στάσεις στον εμβληματικό Καθεδρικό Ναό του Ελσίνκι με τους πράσινους τρούλους (στην Πλατεία Γερουσίας), τον ορθόδοξο κόκκινο ναό με τη ρώσικη αρχιτεκτονική Ουσπέκι και τις υπαίθριες αγορές δίπλα στο λιμάνι – εδώ θα φας την καλύτερη σούπα σολομού της ζωής σου, ενώ μην φοβηθείς να δοκιμάσεις και τάρανδο, έχουν ένα σωρό παραλλαγές, ορισμένες εντυπωσιακές. Έχει επίσης κατά νου πως οι Φινλανδοί είναι οι πρώτοι στον κόσμο σε κατανάλωση καφέ και τον συνοδεύουν πάντα με αφράτο, μοσχομυριστό ρολό κανέλας με κάρδαμο το οποίο είναι απίθανο. Πολύ ενδιαφέρον γλυκό είναι και το Leipäjuusto, ήτοι ψημένο ζεστό τυρί που συνήθως συνοδεύεται με μαρμελάδα από σπάνια κίτρινα μούρα του βορρά.
Αξίζει, φουλ, να πάρει κανείς το καραβάκι και σε ένα τεταρτάκι μόλις, να φτάσεις στο Suomenlinna, το θαλάσσιο οχυρό-μνημείο της UNESCO που εκτείνεται σε 6 νησάκια. Σούπερ για περπάτημα και για εξερεύνηση. Εάν πάλι είσαι των μουσείων, δεν θα μείνεις παραπονεμένος στο Ελσίνκι, καθώς διαθέτει πλήθος επιλογών ειδικά για τους φίλους της τέχνης.
Και βεβαίως… δεν έχεις πάει Φινλανδία αν δεν κάνεις σάουνα. Επιβάλλεται να χαλαρώσεις όπως οι ντόπιοι, να κάνεις ένα δώρο ευεξίας στον οργανισμό σου, αν στα καπάκια αντέξεις να βουτήξεις αμέσως μετά κάπου παγωμένα, τότε θα το έχεις κάνει ακόμα πιο σωστά. Ξεχνώντας βάσανα και έγνοιες θα αρχίσεις ενδεχομένως να τραγουδάς κάτι του στιλ «και μένα τι με νοιάζει, εδώ έχει πάντα ήλιο»! Θα καταλάβεις επίσης γιατί η Φινλανδία κατατάσσεται σταθερά στην πρώτη θέση με τη λίστα των πιο ευτυχισμένων χωρών στον κόσμο…
