Περίπου ένα χρόνο μετά την έναρξη της δίκης ήρθε και η απόφαση του Αρείου Πάγου που αλλάζει εντελώς το τοπίο στα στεγαστικά δάνεια. Τουλάχιστον σε αυτά τα οποία είχαν υπαχθεί στον περίφημο νόμο Κατσέλη, με τις διαχειρίστριες εταιρείες που ανέλαβαν τα -κάποτε- «κόκκινα δάνεια», να χάνουν τελικά την δικαστική διαμάχη με οφειλέτρια.
Η συγκεκριμένη προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας, παρά το γεγονός ότι η ίδια εξυπηρετούσε κανονικά το δικό της δάνειο, μετά την υπαγωγή στο νόμο Κατσέλη και την τότε απόφαση του ειρηνοδίκη σχετικά με το ύψος της δόσης. Πιο συγκεκριμένα, η ενάγουσα χρησιμοποίησε ένα νομικό «παραθυράκι», δηλαδή -αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς- χτύπησε το… σύστημα με ένα από τα δικά του «όπλα» αντιστρέφοντας πλήρως τους όρους του παιχνιδιού.
Η λεπτομέρεια που έκανε τη διαφορά
Τι είχε συμβεί, λοιπόν, τότε; Ο δικαστής στην αρχική δίκη που έλαβε χώρα σε πρώτο βαθμό, ανακοίνωσε την δόση που έπρεπε να καταβάλλεται σε μηνιαία βάση, η οποία έγινε αποδεκτή προφανώς από τις δύο πλευρές. Στη συνέχεια άρχισαν κανονικά οι πληρωμές, όμως ακολούθως η οφειλέτρια αποφάσισε να προσφύγει στον Άρειο Πάγο, πατώντας σε μια λεπτομέρεια.
Στην απόφαση δεν γίνεται η παραμικρή αναφορά σε τόκους! Οπότε χρησιμοποιώντας αυτό το σκεπτικό, ζήτησε ουσιαστικά να εφαρμοστεί η απόφαση, η οποία για να το πούμε απλά, προβλέπει να μην ισχύσει η πρακτική της τοκοχρεολυτικής εξόφλησης των δανείων. Δηλαδή να μην υπολογίζονται συνολικά οι τόκοι επί του άληκτου κεφαλαίου, αλλά μόνο στην κάθε δόση ξεχωριστά.
Η διαφορά που προκύπτει υπέρ των δανειοληπτών είναι πολύ μεγάλη, καθώς όπως ξέρουμε, οι τράπεζες και κατά συνέπεια και οι διαχειρίστριες εταιρείες που «αγόρασαν» εν συνεχεία τα «κόκκινα δάνεια», υιοθετούν τις τοκοχρεολυτικές δόσεις, όπου ουσιαστικά οι οφειλέτες στην πραγματικότητα πρώτα πληρώνουν σχεδόν αποκλειστικά τους τόκους…
Το… δίκιο των funds
Για την δυσμενή για αυτά απόφαση τα funds είχαν προετοιμαστεί αφού μια ξεκάθαρη ιδέα για το τι θα συμβεί είχε δώσει η διαρροή της εισήγησης του αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου, Σωκράτη Πλαστήρα, η οποία ήταν υπέρ των δανειοληπτών. Αντίστοιχη, βέβαια ήταν και η πρόταση της πρώην εισαγγελέα του Ανώτατου Δικαστηρίου, Γεωργίας Αδειλίνη, η οποία τελικά υιοθετήθηκε πλήρως και από την Ολομέλεια, της οποίας η απόφαση ανακοινώθηκε πριν λίγες ημέρες.
Από την πλευρά τους τα διάφορα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα κάνουν λόγο για μια παγκόσμια πρωτοτυπία, τονίζοντας ότι δεν υπάρχει πουθενά δικαστής σε ανάλογες περιπτώσεις που να υπολογίζει με… κομπιουτεράκι τους τόκους, επομένως παντού ανακοινώνεται μόνο το ποσό της αρχικής δόσης. Υποστηρίζουν, δηλαδή, ότι οι νομικοί δεν είναι υποχρεωμένοι να κάνουν όλους αυτούς τους υπολογισμούς καθώς δεν είναι η δουλειά τους, ούτε διαθέτουν προφανώς ανάλογες γνώσεις για να το κάνουν.
Υπό αυτή την έννοια, λοιπόν, ένα δίκιο το έχουν, αλλά όπως και να το κάνουμε δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο. Ωστόσο σίγουρα είναι από τις σπάνιες φορές που μπορεί κάποιος να σηκώσει τους ώμους και να πει «εντάξει, τι να κάνουμε, αυτή είναι η απόφαση του δικαστηρίου και πρέπει να την σεβαστούμε» και κάτι τέτοιο να γίνεται υπέρ των δανειοληπτών και όχι υπέρ των τραπεζών.
Και τώρα τι;
Πλέον οι εταιρείες διαχείρισης αυτών των δανείων περιμένουν να ενημερωθούν για το σκεπτικό της απόφασης και στη συνέχεια αυτό να περάσει στα χέρια των νομικών επιτελείων τους. Μέχρι να συμβεί όμως αυτό, πολλή δουλειά δεν έχει μόνο το νομικό τμήμα κάθε μίας εξ αυτών.
Οι αρμόδιες υπηρεσίες καλούνται να υπολογίσουν εκ νέου τις δόσεις των πελατών τους, γνωρίζοντας ότι δεν είναι δυνατό να προσβάλουν την απόφαση. Και αυτό διότι η συγκεκριμένη δίκη ήταν πιλοτική, δηλαδή αποτελεί μια νομική διαδικασία που αποφαίνεται για όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις και όχι μόνο για τη συγκεκριμένη υπόθεση.
Υπολογίζεται ότι ωφελημένοι (και μάλιστα κατά χιλιάδες ευρώ) θα βγουν οι δανειολήπτες που είχαν τη σοφία να υπαχθούν στο νόμο Κατσέλη, αλλά δυστυχώς για τους υπόλοιπους δεν προβλέπεται το ίδιο. Όπως τονίζεται από διάφορους κύκλους η απόφαση δεν συνδέεται άμεσα με το ισχύον πτωχευτικό πλαίσιο ή την υπαγωγή σε εξωδικαστικό μηχανισμό.