Πρώτα η είδηση: Η ελληνική πυροβολαρχία κατευθυνόμενων βλημάτων Patriot της Ελληνικής Δύναμης Σαουδικής Αραβίας (ΕΛΔΥΣΑ) κατέρριψε δύο βαλλιστικούς πυραυλικούς στόχους ιρανικής προέλευσης που σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση κατευθύνονταν σε πετρελαϊκά διυλιστήρια της σαουδαραβικής Aramco. Κι ύστερα η ουσία: Η Ελλάδα, έστω πλαγίως, ενεπλάκη στον πόλεμο των Αμερικανών και των Ισραηλινών κόντρα στο Ιράν. Και μάλιστα το διαφημίζει κιόλας…
Όσο κι αν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης έκανε λόγο για «αμυντική ενέργεια αποτροπής και όχι ανάμιξη στον πόλεμο», αυτό μοιάζει απλώς με επικοινωνιακό παιχνίδι λέξεων. Ο Νίκος Δένδιας ήταν λιγότερο εγκρατής και συνεχάρη τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, καμαρώνοντας δημοσίως για το αξιόμαχο και την εμπειρία της ελληνικής συστοιχίας Patriot. Ο υπουργός Άμυνας δικαιολόγησε αυτό που συνέβη στο πλαίσιο της προστασίας του επιπέδου ζωής των Ελλήνων και Ευρωπαίων πολιτών, «το οποίο υπονομεύεται από την κατακόρυφη αύξηση στις τιμές του πετρελαίου και όσα συμπαρασύρονται μέσω αυτής».
Το επιχείρημα δηλαδή ήταν με το να προστατεύσει η Ελλάδα τις σαουδαραβικές πετρελαϊκές εγκαταστάσεις, έβαλε το λιθαράκι της ώστε να μην αυξηθεί η διεθνής τιμή πετρελαίου! Τη λες και πολιτικά αφελή τοποθέτηση, όταν η τιμή του «μαύρου χρυσού» έχει ανέβει κατά 40% από την έναρξη του πολέμου με ευθύνη των επιτιθέμενων.
Να ξεκαθαρίσουμε πως η ΕΛΔΥΣΑ βρίσκεται στην περιοχή εδώ και 5 χρόνια. Η παρουσία της δηλαδή δεν είναι κάτι που προέκυψε τώρα. Είναι εκεί κατά βάση για ενίσχυση της αεράμυνας της Σαουδικής Αραβίας απέναντι στους Χούθι. Με τη συμφωνία να περιλαμβάνει ως αντάλλαγμα την παροχή χρηματοδότησης από πλευράς Σαουδαράβων για εκσυγχρονισμό αμυντικών όπλων που διαθέτουμε εμείς ως χώρα. Κάτι που πάντως, ακόμα, δεν φαίνεται πως έχει τακτοποιηθεί ως οφειλή…
Σε κάθε περίπτωση, κανείς δικαιούται να είναι τουλάχιστον επιφυλακτικός με ό,τι συνέβη, Αν όχι εξαιρετικά ανήσυχος, καθώς η εμπλοκή της χώρας μας στην εν λόγω σύγκρουση μπορεί να μας γυρίσει μπούμερανγκ με διάφορους και ασύμμετρους τρόπους. Σε μια περίοδο αυξημένων γεωπολιτικών εντάσεων «μεγάλων» παικτών, η δέουσα επιλογή για την Ελλάδα μοιάζει να είναι μόνο μία: Να μένει κάτω από τα ραντάρ. Να έχουμε μεν ρόλο στενού παρατηρητή των εξελίξεων, αλλά δίχως ανάμιξη σε κάτι που δεν μας αφορά άμεσα.
Δεν είναι δικός μας πόλεμος αυτός. Δεν έχουμε λόγο να ταχθούμε ανοιχτά υπέρ των Αμερικανών και των Ισραηλινών όταν εκείνοι είναι διπλωματικά απομονωμένοι, έχοντας ενεργήσει μονομερώς, χωρίς να δώσουν λογαριασμό σε ΝΑΤΟ και παγκόσμιους Οργανισμούς. Και έχοντας φυσικά πλήξει και στόχους που δεν είναι μόνο στρατιωτικοί, σκοτώνοντας και αμάχους, αθώους. Όταν ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είναι σταθερά… ασταθής και με τις δηλώσεις του φάσκει και αντιφάσκει, απειλεί και ξε-απειλεί εχθρούς και (θεωρητικά) συμμάχους.
Δεν είναι ζήτημα αντιαμερικανικών ενστίκτων. Είναι καθαρά θέμα διατήρησης ισορροπιών. Κανείς δεν μπορεί αυτή τη στιγμή να γνωρίζει με ασφάλεια πως θα διαμορφωθεί η επόμενη μέρα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι Κίνα και Ρωσία είναι εταίροι του Ιράν. Χώρια από τους περιφερειακούς τους συμμάχους στη Μέση Ανατολή.
Αν οι Αμερικάνοι και οι Ισραηλινοί έχουν τους λόγους τους να μην φοβούνται αντίποινα, εμείς πως ακριβώς είμαστε διασφαλισμένοι, όταν υπάρχει ο επιπλέον παράγοντας κινδύνου που λέγεται «γεωγραφική εγγύτητα».
Με λίγα λόγια δεν υπήρχε κάποιος προφανής λόγος να ληφθεί τέτοιο ρίσκο. Πόσο μάλλον να διαφημίζεται κιόλας. Η δήλωση του κ. Δένδια έρχεται σε αντίθεση με το «χαμηλό προφίλ» που θα ήταν φρόνιμο να κρατάμε. Έρχεται σε αντίθεση ακόμα και με τη δική του τοποθέτηση τον περασμένο Νοέμβριο, όταν είχε μιλήσει για μια Ευρώπη που «δεν αντέχει να δει φέρετρα με σημαία πάνω». Όμως αυτό συνεπάγεται εκ των πραγμάτων «μη εμπλοκή». Κάτι που δεν υπηρετείται στην πράξη ως πολιτική, ως στρατηγική και στόχευση με ενέργειες όπως η χθεσινή με τα Patriot. Και προφανώς δεν στέκει ως επιχείρημα, τουλάχιστον δημοσίως, πως δοκιμάστηκε η ικανότητα των όπλων σε πραγματικές συνθήκες…
Μέσα σε όλα, είναι και κάτι ακόμα σημαντικό. Η κοινή γνώμη στην Ελλάδα ζητάει ξεκάθαρα ουδετερότητα στον πόλεμο στο Ιράν. Δημοσκόπηση της MRB, που προβλήθηκε από την τηλεόραση του Open, έδειξε ότι αυτό θέλουν 7/10 Έλληνες. Επίσης το 80,1% των ερωτηθέντων δήλωσε πως θεωρεί λανθασμένη την απόφαση στρατιωτικής επίθεσης στο Ιράν από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Η κατάρριψη ιρανικών πυράυλων από τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις μοιάζει με ξεκάθαρη επιλογή πλευράς, σε ένα timing που κάτι τέτοιο είτε δεν θα έπρεπε να συμβεί, είτε να… μαθευτεί.