Ρετρό, vintage ή απλά μια… κάψουλα με την οποία μπορεί κάποιος να κάνει ένα μουσικό ταξίδι στον χρόνο. Αυτή είναι η disco «Καπάκι», μια από τις ελάχιστες που έχουν παραμείνει στην Ελλάδα, η οποία από το 1981 όταν άνοιξε την… πίστα της μέχρι σήμερα αποτελεί το απόλυτο «must», μετά από κάθε παράσταση στην Επίδαυρο!
Εκεί ακριβώς οφείλει και το όνομά της άλλωστε. Οι… μύστες γνωρίζουν ότι «καπάκι» στην αργκό σημαίνει αυτό που ακολουθεί. Και για τους θεατρόφιλους που γεμίζουν το αρχαίο θέατρο ή ακόμη και για πολλούς από τους συντελεστές κάθε παράστασης, το να δώσουν το «παρών» σε αυτόν τον χώρο προκειμένου να διασκεδάσουν έχει μεταβληθεί σε μια πραγματική ιεροτελεστία…
Τα πρώτα τρία χρόνια το μαγαζί δεν είχε καν όνομα. Απλά όλοι έλεγαν «θα πάμε καπάκι στην ντίσκο μετά το θέατρο» και κάπως έτσι έγιναν και τα… βαφτίσια! Τότε, το 1984 δηλαδή η Αγγελική Τζαβέλλα γνώρισε τον σύζυγό της Ηλία, που άνοιξε τον χώρο και σήμερα πλέον τα ηνία έχουν περάσει στα παιδιά τους που τον τρέχουν πια, με τον ίδιο ζήλο και προσήλωση όπως έκαναν για δεκαετίες οι γονείς τους.
Το «Καπάκι» είναι ένας χώρος που δημιουργήθηκε την εποχή που το συγκεκριμένο είδος διασκέδασης αλλά και το αντίστοιχο μουσικό ρεύμα ήταν στα… πάνω του κι έκτοτε κατάφερε να επιβιώσει παρά τις… αναποδιές. Τα στυλ της μουσικής άλλαξαν, οι προτιμήσεις του κοινού επίσης, αλλά οι άνθρωποι αυτού του χώρου έμειναν ως ο απόλυτος παράγοντας… σταθερότητας σε ένα σημείο που μέχρι σήμερα δεν έχει μεταβληθεί πολύ.
Για την ακρίβεια, έχει αλλάξει ελάχιστα, προσφέροντας στους θαμώνες που καταφθάνουν εκεί την ίδια εμπειρία αλλά και μια αίσθηση ότι εκεί μπορούν να είναι οι εαυτοί τους.
Από την πρώτη ημέρα που άνοιξε, συνδέθηκε με την Επίδαυρο, παρά το γεγονός ότι οι ντόπιοι έτσι κι αλλιώς είχαν βάλει στο πρόγραμμά τους μια επίσκεψη εκεί, τις θρυλικές αποχές που οι ντισκομπάλες είχαν την τιμητική τους.
![«Ο τελευταίος άντρας»: Το τραγικό τέλος του αγοριού που υποδυόταν τον μικρό Χρύσανθο στην ταινία με τον Κώστα Βουτσά «Ο τελευταίος άντρας»: Το τραγικό τέλος του αγοριού που υποδυόταν τον μικρό Χρύσανθο στην ταινία με τον Κώστα Βουτσά](https://menshouse.gr/media/2024/09/06/menshouse_20240906143933_510614-710x447.jpg)
Στο πέρασμα του χρόνου συνδέθηκε απόλυτα με τις κατά καιρούς παραστάσεις, δίνοντας ένα… καταφύγιο σε καλλιτέχνες, ηθοποιούς αλλά και απλό κόσμο που ήθελε να ξεδώσει λιγάκι παραπάνω, συνδυάζοντας μια παράσταση με κάτι πιο… σύγχρονο.
Εκείνο που έκανε δίχως αμφιβολία την διαφορά ήταν το γεγονός ότι το «Καπάκι» δεν ήταν απλά ένα μπαρ για να πάει κάποιος να πιει ένα ποτό για… σβήσιμο. Αντίθετα, υπήρξε και παραμένει ένα μέρος δυναμικό όπου η μουσική και ο χορός είναι κυρίαρχα στοιχεία κι έτσι οι θαμώνες το αγάπησαν ακριβώς για αυτήν την αίσθηση ελευθερίας.
Όσο για τα μουσικά ακούσματα, προφανώς οι ήχοι της παλιάς κλασικής disco είναι το νούμερο 1 στυλ, ωστόσο –όπως συμβαίνει και σε άλλες ανάλογες περιπτώσεις- εδώ θα ακούσεις και ελληνικά και latin και funk και γενικότερα οτιδήποτε έχει μέσα του χορευτικό ρυθμό, αρκεί βέβαια να είναι συμβατό με το ύφος και το στυλ του μαγαζιού.
Έτσι κι αλλιώς οι άνθρωποι της οικογενειακής (στην ουσία) επιχείρησης αυτό που θέλουν είναι να μην… αλλάξουν. Όχι απαραίτητα επειδή έχουν βρει μια επιτυχημένη «συνταγή», αλλά πρωτίστως γιατί… γουστάρουν αυτήν την ιδιαίτερη σύνδεση που υπάρχει με το κοινό. Άλλωστε, είναι πολλοί εκείνοι που δεν πηγαίνουν στο «Καπάκι» για πρώτη φορά, αλλά επανέρχονται σε κάθε ευκαιρία, με ένα συναίσθημα νοσταλγικό μεν, μα χωρίς την «σκόνη» μιας αδικαιολόγητης λαγνείας και προσκόλλησης στο παρελθόν.
Πλέον το «Καπάκι» ανοίγει τις πύλες του για τον κόσμο κάθε Παρασκευή και Σάββατο, με το ωράριο να είναι από τις 11 το βράδυ μέχρι το επόμενο πρωί στις 9, διάστημα ικανό για ισχυρές δόσεις διασκέδασης! Προφανώς ανάλογα με την εποχή προσαρμόζεται το πρόγραμμα, ενώ από τα decks περνάνε συνεχώς διάφοροι djs που φτιάχνουν τα βράδια των θαμώνων που θα καταφθάσουν στην Επίδαυρο (Ν. Πιτίδη 10, Γιαλασι).
Οι φωτογραφίες είναι από τον λογαριασμό του «Καπάκι» στο facebook