Ο αστικός μύθος (θα μπορούσε να) λέει πως μόνο εάν κάνεις… 2 ΚΧ σε τριγωνικό ραντάρ από πιλοτική διάβαση μπορείς να βρεις ποιος είναι ο Φουσέκης! Η (πεζή) αλήθεια είναι πως τίποτα δεν μένει μυστικό για πάντα. Ειδικά όταν αφήνει τόσο ενεργό και διαρκείας αποτύπωμα όπως ο θρυλικός φαρσέρ. Μόνο που μερικά πράγματα, ακόμα και σαν τα μάθεις, σωστό είναι και επιβάλλεται να μην ανοίξεις το στόμα σου και να «φλεξάρεις». Είναι πολύ καλύτερα έτσι, για όλους. Κι ας φωνάζει η (ανθρώπινη) περιέργεια περί του αντιθέτου.
Γιατί όλα αυτά τα χρόνια, έψαξαν πολλοί. Και πολύ. Την πιο εντατική και εις βάθος προσπάθεια την έκανε ο δημοσιογράφος Αντώνης Κωνσταντάρας. Τέσσερα (!) χρόνια έψαχνε, πότε περισσότερο πότε λιγότερο. Και τελικά την βρήκε την απάντηση, μέσα από ένα μήνυμα στο Facebook. Ωστόσο, και πολύ καλά έκανε αν μας ρωτάς, δεν τη δημοσιοποίησε ποτέ. Σεβόμενος την επιθυμία του Φουσέκη να διατηρήσει την ανωνυμία του και κατανοώντας πως δεν είναι όλα τα «αποκλειστικά» προς εκμετάλλευση…
Ο θρυλικός φαρσέρ έκανε ό,τι έκανε για την πάρτη του και για έναν πολύ μικρό κύκλο ανθρώπων, των κολλητών του φίλων. Για τον χαβαλέ της φάσης, της στιγμής. Έλα όμως που ήταν τόσο ιδιοφυής, ατακαδόρος, ετοιμόλογος και αστείος ώστε το πράγμα ξέφυγε. Αποδείχθηκε αδύνατο να ελέγξει τη διάδοση, το προϊόν που δημιούργησε ήταν πιο δυνατό από τον ίδιο. Στόμα με στόμα, κασέτα την κασέτα. Ναι, φίλε αναγνώστη κάτω των 35 ετών, υπήρξε τέτοια εποχή και δεν είναι αρχαία ιστορία. Αργότερα ήρθε και το YouTube και πράγμα γιγαντώθηκε πέρα από κάθε φαντασία σε ένα από τα πρώτα ελληνικά viral – πριν καν «εφευρεθεί» ο όρος.
Τι εξ όσων έμαθε ο Αντώνης Κωνσταντάρας μπορεί να αποκαλυφθεί χωρίς να χαλάσει το παραμικρό από τη μαγεία αλλά και τη δεοντολογία του ζητήματος; Μα ότι ο θρυλικός φαρσέρ ήταν απλά… ένας από μας. Ένας πιτσιρικάς tech-geek με μεγάλη όρεξη για πλάκες, ένας πολύ εύστροφος φοιτητής πληροφορικής, που έκανε διάφορες δουλειές οι οποίες του έδιναν υλικό για τις φάρσες του. Ουδέποτε επιδίωξε να διαδοθούν οι φάρσες του. Κι όταν αυτό συνέβη, ήταν πλέον ανερχόμενο στέλεχος σε μια μεγάλη πολυεθνική. Άρα δεν ήθελε να αποκαλυφθεί και για λόγους καριέρας, αλλά και επειδή όλο αυτό είχε εξελιχθεί με έναν τρόπο που ποτέ δεν ήθελε. Σκεφτείτε τι προβλήματα θα μπορούσε δυνητικά να του είχε δημιουργήσει στην καθημερινότητα η αποκάλυψη της ταυτότητάς του, σε κάθε περίπτωση ο ίδιος δεν γούσταρε να κάτσει να το μάθει.
Μία κάποια σύγκριση μπορεί να γίνει με την περίπτωση του Mikeius. Όταν ήταν απλά ο ΜΠΡΑΦ, αυτός ο χαρισματικός άγνωστος, και μαζί «έτρεχε» το ευφυέστατο blog «Φάε Ένα Μαλάκα!», απολάμβανε τιμές ήρωες στη διαδικτυακή κοινότητα, με το YouTube τότε σε βρεφικό ακόμα στάδιο. Όταν αποκάλυψε το πρόσωπό του, άρχισε σιγά σιγά η φθορά. Που κορυφώθηκε αργότερα με ορισμένες ακραίες απόψεις που εξέφρασε και μετέτρεψαν το όλο ζήτημα σε ιδεολογικό. Δεν κερδίζει κανείς όταν φτάνει να κρίνεται σε τέτοια πεδία το πράγμα, θα πούμε εμείς και θα το αφήσουμε εκεί..
Να το πούμε πάλι, προς άρση πιθανών παρεξηγήσεων: Άλλο Φουσέκης άλλο Mikeius. Όμως ποιος ξέρει πού θα είχαν πάει τα πράγματα για τον πρώτο αν είχε αποκαλυφθεί ανοιχτά η ταυτότητά του; Δεν χρειάζεται καν… κληρονομικό χάρισμα για να προβλέψει κανείς πως θα βρισκόντουσαν κάμποσοι που θα έλεγαν πως «ξεπουλήθηκε» ή έγινε «κυρ-Παντελής» και πάει λέγοντας. Γιατί πάντα υπάρχουν κάμποσοι που ζουν μόνο για να κατακρίνουν, που αντανακλούν το δικό τους φαντασιακό σε ζωές άλλων.
Η απομυθοποίηση θα ήταν δεδομένη. Ένας τέτοιος legend συνεπώς είναι ευχής έργον πως έχει μείνει άγνωστος και σταμάτησε νωρίς σχετικά τη δράση του, όσο ήταν ακόμα στην ακμή του και πριν πέσει στην παγίδα της επανάληψης γιατί «αυτό αρέσει στον κόσμο» Αν το σκεφτούμε λίγο περισσότερο, είναι το μυστήριο που τον κάνει αθάνατο. Μπορεί έτσι ο καθένας μας να τον πλάσει στη φαντασία σου όπως προτιμά, όπως του ταιριάζει. Να τον κάνει δηλαδή ακόμα πιο δικό του. Να μην αλλοιωθεί από τα εγγενή και αναπόδραστα πολύ συγκεκριμένα όρια του real life.
Μην το ξεχνάμε μήτε να το υποτιμούμε, η έκθεση στη δημόσια σφαίρα φέρνει μεν αναγνωρισιμότητα και «μπράβο ρε φίλε, είσαι άρχοντας», αλλά μαζί ξυπνά και αυτήν την κοινότητα ανθρώπων που δεν ομαδοποιείται αλλιώς πέρα από έναν γενικό χαρακτηρισμό, haters. Να, δείτε, τι τράβηξε πρόσφατα ο Αλέξανδρος Τσουβέλας και τι άκουσε η σύντροφός του επειδή σε κάποιους δεν άρεσε η εμφάνισή της. Αν είναι δυνατόν να συμβαίνει κάτι τέτοιο αλλά είναι και…αδύνατον να τα βάλεις με την ανοησία ορισμένων εκεί έξω, πάντως ο δημοφιλής κωμικός δεν το άφησε να περάσει έτσι, θα κινηθεί νομικά κι αυτό είναι μια πρώτη νίκη από μεριάς του.
Το αν ο Φουσέκης αποκάλυψε σε μια φάρσα του (αυτή με την πιτσαρία) το πρώτο γράμμα του επώνυμού του («Β») ή και την περιοχή που έμενε (αφού εμφανώς ξέρει πολύ καλά τους δρόμους γύρω από το μαγαζί) μικρή σημασία έχει. Το ίδιο κι αν είναι ή δεν είναι ο νεαρός μαθητής που εμφανίζεται σε ένα βίντεο τηλεοπτικού ρεπορτάζ για καταλήψεις. Μερικά πράγματα είναι καλύτερο να μένουν για πάντα στο σκοτάδι. Ειδικά όταν αυτή είναι η επιθυμία του άμεσα ενδιαφερόμενου.
Γιατί οι φάρσες του είναι πια… οικουμενικές, αλλά δεν επιζητά credit και δεν τον πειράζει διόλου, όπως πια είναι ξεκάθαρο, να παραμείνουν τελικά στην ιστορία ως «χορηγία αγνώστου». Θα πρέπει, νομίζουμε, να μας αρκεί φουλ όλο αυτό. Έχουμε «γεμίσει» από το γέλιο που μας χάρισαν οι φάρσες του επικότερου φαρσέρ εκεί έξω, που κατάφερε μάλιστα να είναι αστείος χωρίς να καταφύγει στην εύκολη λύση του βρισίματος. Παίζοντας με τα όρια της πραγματικότητας και του σουρεαλισμού, όπως μονάχα οι μεγάλοι κωμικοί μπορούνε. Αφήνοντας κληρονομιά ατάκες που έγραψαν ιστορία και φάρσες που έγιναν το soundtrack μιας ολόκληρης γενιάς…
Άλφα ρε γαβ γαβ!