Και να που κάπως έτσι, χιλιάδες τύποι εκεί έξω, κάθε άλλο παρά μόνο πιτσιρικάδες, έχουν… χάσει τον κόσμο αυτές τις μέρες. Η κυκλοφορία του Grand Theft Auto (GTA) 6 έχει προκαλέσει παροξυσμό. Λογικό, 13 χρόνια απουσίας ήταν αυτά. Για ένα από τα πλέον θρυλικά franchises στην ιστορία των βιντεοπαιχνιδιών, για το απόλυτο «σκάλωμα». Το GTA 6 καταγράφει απίστευτα νούμερα, με πωλήσεις 24,5 εκατ. δολαρίων και έσοδα 2,36 δισ. δολαρίων πριν καν κλείσει 24 ώρες κυκλοφορίας.
Η νοσταλγία και η περιέργεια έχουν δημιουργήσει ένα εκρηκτικό μείγμα «τρέλας» για ένα φαινόμενο της κοινότητας του gaming, σε παγκόσμιο επίπεδο. Το GTA 6 αποτελεί το νεότερο κεφάλαιο μιας σειράς που μετρά σχεδόν τρεις δεκαετίες και ως βάση έχει τη σατιρική προσέγγιση (ή μήπως αποδόμηση;) του American Dream. Εσύ, ως παίκτης, έχεις το ρόλο του εγκληματία. Θες να κλέψεις αυτοκίνητο; Να εμπλακείς σε πιστολίδι με την Αστυνομία; Να κάνεις τα πάντα γύρω σου Γης Μαδιάμ; Κανένα πρόβλημα, that’s the spirit (στην προκειμένη περίπτωση, μην παρεξηγηθούμε)!

Ένας ανοιχτός ψηφιακός κόσμος χωρίς όρια, ένας ανοιχτός ψηφιακός κόσμος που όλα επιτρέπονται. Όλα, είπαμε; Γράψτε λάθος. Σχεδόν (όλα). Γιατί πίσω στο 2005 ένα μέγα σκάνδαλο συνόδεψε την τότε version του GTA (San Andreas). Κάτι απαγορευμένο σε κάτι που θεωρητικά δεν έχει «απαγορεύεται»…
Έχει μείνει παροιμιώδες με την ανεπίσημη, κωδική του ονομασία: “Hot Coffee”. Ο πρωταγωνιστής, Καρλ Τζόνσον, μπορούσε, μεταξύ άλλων, να συνάψει ερωτικές σχέσεις με γυναίκες, να βγει ραντεβού μαζί τους και αν τα βρίσκανε, να δεχτεί πρόσκληση στο σπίτι τους για καφέ και… ό,τι ήθελε προκύψει. Κάπου εκεί, η πόρτα έκλεινε και μόνο η φαντασία έμενε να «ταξιδέψει» τον παίκτη. Εκτός από όσους ήξεραν κάτι παραπάνω…
Οι προγραμματιστές της Rockstar Games είχαν αρχικά δημιουργήσει ένα διαδραστικό minigame, στο οποίο ο παίκτης μπορούσε να ελέγχει τον πρωταγωνιστή κατά τη διάρκεια της ερωτικής πράξης. Τελικά αποφάσισαν να αποκλείσουν την πρόσβαση σε αυτό, χωρίς ωστόσο παράλληλα να διαγράψουν τον αντίστοιχο κώδικα.
Ένας Ολλανδός προγραμματιστής, ο Πάτρικ Βίλντενμποργκ, ανακάλυψε την «τρύπα» του συστήματος και ξεκλείδωσε τα απενεργοποιημένα, αλλά όχι και διαγραμμένα όπως είδαμε αρχεία, φτιάχνοντας μια δική του εκδοχή που επέτρεπε στους παίκτες να αποκτήσουν πρόσβαση στις κρυμμένες ερωτικές σκηνές. Την ονόμασε “Hot Coffee”, αντλώντας έμπνευση από το «πάμε για καφέ» των γυναικών στον πρωταγωνιστή.

Μόλις μαθεύτηκε τι είχε συμβεί, χαμός. Το θέμα μετατράπηκε σε κάτι σαν εθνικό ζήτημα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η τότε γερουσιαστής Χίλαρι Κλίντον πρωτοστάτησε, ζητώντας τη διεξαγωγή ομοσπονδιακής έρευνας και αυστηρότερους ελέγχους στη βιομηχανία του gaming. Την ίδια στιγμή, μεγάλες αλυσίδες καταστημάτων αναγκάστηκαν να αποσύρουν το παιχνίδια από τα ράφια αφού η ηλικιακή διαβάθμιση του παιχνιδιού άλλαξε από «Mature» (17+) σε «Adults Only» (18+). Μικρή φαινομενικά διαφορά, αλλά κομβική από νομική και πρακτική άποψη. Η Rockstar αναγκάστηκε να κυκλοφορήσει διορθωμένη έκδοση…
Αυτό, πάντως, που έμεινε κυρίως ως δίδαγμα από αυτήν ιστορία ήταν μια μεγάλη αντίφαση, στη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην ειρωνεία και την υποκρισίας, της αμερικανικής κοινωνίας. Η βία δεν τους πείραζε. Αλλά πολλοί… έβγαιναν από τα ρούχα τους (είδατε τι κάναμε εδώ, ε;) με την απεικόνιση μας (συναινετικής, να το τονίσουμε) σεξουαλικής πράξης. Δηλαδή είναι ΟΚ να σκοτώνεις αβέρτα, το δείχνουμε χωρίς πρόβλημα. Αλλά στο σεξ μπαίνει (η) κόκκινη γραμμή. Κάπου κάτι δεν κολλάει, έτσι δεν είναι;
Κοντά 20 χρόνια μετά, το “Hot Coffee” παραμένει μια στιγμή-τομή στην ιστορία των videogames. Στο GTA, ένα παιχνίδι που έχτισε τη φήμη του πάνω στην παραβίαση των κανόνων, στη σάτιρα και στην υπερβολή, το μεγαλύτερο σκάνδαλο προκλήθηκε από έναν «καφέ». Έστω καυτό! Η Rockstar πέρασε τότε μεγάλη κρίση, Αλλά βγήκε πιο δυνατή από αυτήν την περιπέτεια. Παραμένοντας τολμηρή, πιστή στα «θέλω» της. Πάντα με διάθεση να πηγαίνει κόντρα στο ρεύμα. Πάντα με διάθεση για απαντήσεις.
Τα λέει όλα το εξής: Το 2008, κυκλοφόρησε το Grand Theft Auto IV. Η δράση μεταφέρθηκε στη Liberty City, τη φανταστική εκδοχή της Νέας Υόρκης, όπου συναντάμε το Άγαλμα της Ευτυχίας (Statue of Happiness), μια παραλλαγή του Αγάλματος της Ελευθερίας. Το πρόσωπο του αγάλματος θυμίζει την… Χίλαρι Κλίντον, ενώ αντί για τον γνωστό πυρσό, κρατά ένα χάρτινο ποτήρι καφέ. Πόσο πιο έξυπνα να κάνουν την πικάντικη σύνδεση με το “Hot Coffee” οι δημιουργοί του παιχνιδιού; Πόσο πιο έξυπνα να βγάλουν τη γλώσσα στο συντηρητισμό και την υποκρισία;

