Ολυμπιακός, πρωταθλητής Ευρώπης 2026. Ένας θρίαμβος που εξυψώνει την αρετή της υπομονής, η απόλυτη δικαίωση για έναν μπασκετικό οργανισμό που δεν έχασε ποτέ την πίστη του, ακόμα και στα πιο δύσκολα. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας και οι παίκτες του υπέγραψαν μια από τις πιο ωραίες ιστορίες για το τι σημαίνει πραγματικά (πρωτ)αθλητισμός…
Σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι πάντα η ομάδα που βγαίνει μπροστά. Το σύνολο που ορίζεται μέσα από τα ατομικά ταλέντα. Που, βεβαίως, δεν ζυγίζουν όλα το ίδιο. Μα αυτό που κάνει τη διαφορά, να το μην το ξεχνάμε ποτέ κι ας έχουμε την τάση να το αποσιωπούμε κάπως, δεν είναι τόσο οι σταρ. Είναι αυτοί που δεν φαίνονται και τόσο αλλά κάνουν ένα σωρό πράγματα σωστά. Στην περίπτωση των Ερυθρολεύκων αυτό προσωποποιείται τέλεια στον Άλεκ Πίτερς.
Ακόμα και απλά επιδερμική σχέση να έχεις με την «πορτοκαλί», το καταλαβαίνεις με τη μία, με την πρώτη ματιά που λέμε: Είναι παιχταράς. Ακούγοντάς τον να μιλάει, διακρίνεις αμέσως και την ποιότητα του ανδρός. Το πόσο καλλιεργημένος είναι ως άνθρωπος, το ότι διαθέτει έναν χαρακτήρα-διαμάντι που σπάνια συναντάς εκεί έξω, ειδικά σε ένα χώρο που τα διογκωμένα «εγώ» είναι ο κανόνας.
Δεν λέμε κάτι άσχημο αν πούμε δυνατά πως όλον αυτόν τον καιρό έχει αδικηθεί στον Ολυμπιακό. Με την έννοια πως δεν έχει πάρει, πλην εξαιρέσεων που όρισαν συγκεκριμένες συνθήκες, το χρόνο συμμετοχής που θα έπρεπε, που θα του άξιζε. Όμως ποτέ του δεν παραπονέθηκε, ποτέ του δεν δημιούργησε πρόβλημα. Ίσα ίσα. Κάθε λεπτό που του δόθηκε στο παρκέ, το αξιοποίησε σε υπερθετικό βαθμό. Ανάγοντας εαυτόν σε status «λίρα εκατό» για την ομάδα του. Αποτελώντας το σημαντικότερο στήριγμα για τον Σάσα Βεζένκοφ.
Γνώμη των περισσότερων είναι πως ο Άλεκ Πίτερς δικαιούται τον τίτλο του MVP αυτού του Final 4 όσο και ο Εβάν Φουρνιέ (που το πήρε) για όσα καθοριστικά έκανε στα δυο ματς και κυρίως στον ημιτελικό, κόντρα στη Φενερμπαχτσέ. Τα stats του, συνοψίζουν την εικόνα. Κατέγραψε κατά μέσο όρο 16.5 πόντους, 4.5 ριμπάουντ και 1.5 ασίστ, ήταν ο πρώτος σκόρερ των Πειραιωτών με 33 πόντους (30 ο Φουρνιέ, 28 ο Βεζένκοφ), 2ος στα ριμπάουντ ενώ έκανε μόλις 1 λάθος σε συνολικά 38:30′ συμμετοχής.
Ένα σόου από τα λίγα και πλέον, ο Αμερικανός φόργουορντ βρίσκεται σε μια πολύ κρίσιμη καμπή της καριέρας του. Με μεγάλο δίλημμα για το αν είναι καλύτερο γι’ αυτόν να συνεχίσει ή όχι στο Λιμάνι. Δεν το συζητάμε, πως αυτό είναι που θέλει, αυτό που του λέει να κάνει η καρδιά του. Αλλά είναι και αυτό που τον συμφέρει παικτικά; Προτάσεις θα έχει πολλές, στις περισσότερες ομάδες της Ευρωλίγκας που τον θέλουν (με την Αρμάνι Μιλάνο να ακούγεται περισσότερο) θα είναι βασικός και αναντικατάστατος. Αντίθετα, εάν μείνει στον Ολυμπιακό, το πιθανότερο, αν όχι βέβαιο, είναι πως θα είναι ξανά αναπληρωματικός με 10-15 λεπτά σε κάθε ματς κατά μέσο όρο.
«Η επόμενη σεζόν είναι το τελευταίο πράγμα που έχω στο μυαλό μου αυτή τη στιγμή. Μόλις κατακτήσαμε τη Euroleague, οπότε το πιο μακρινό πράγμα από το μυαλό μου είναι το τι θα γίνει του χρόνου. Πάω να αγκαλιάσω και να φιλήσω την οικογένειά μου και να απολαύσω τη στιγμή με την ομάδα μου», ανέφερε ο Άλεκ Πίτερς, μιλώντας αμέσως μετά το θρίαμβο στον τελικό επί της Ρεάλ Μαδρίτης. Ήταν λογικό και ανθρώπινο εκείνη τη στιγμή να το αποφύγει ως θέμα συζήτησης. Όμως, πρώτος από όλους το ξέρει, δεν αργεί η ώρα που θα πρέπει να «αναμετρηθεί» ευθέως με την πιθανότατα πιο δύσκολη απόφαση που θα κληθεί να πάρει ποτέ όσον αφορά την επαγγελματική του πορεία.