«Ε όχι να κόψουν το Ρετιρέ μετά από δύο σεζόν! Ε όχι να κόψουν το Ρετιρέ μετά από δύο σεζόν»… Κάπως έτσι πιθανότατα θα υποδέχθηκαν οι περισσότεροι από τους λάτρεις της σειράς την απόφαση του MEGA να μην ανανεώσει για τρίτη χρονιά το σίριαλ, αντιγράφοντας ουσιαστικά τον τρόπο με τον οποίο ολοκληρωνόταν κάθε –μα κάθε- επεισόδιο της σειράς, συνήθως -αλλά όχι αποκλειστικά- από την Κατερίνα Γιουλάκη ή για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, την τηλεοπτική περσόνα Κατερίνα Σοφιανού.
Η έννοια της «επανάληψης» πάντως ίσως είναι και ένας από τους λόγους που η απόφαση να μην συνεχιστεί η σειρά, αντί να την θάψει στη λήθη (ειδικά μια περίοδο που οι παραγωγές έβγαιναν με το… τσουβάλι στην νεοσύστατη ελληνική ιδιωτική τηλεόραση), την απογείωσε στην τηλεοπτική «στρατόσφαιρα» για το κοινό. Και δεν μιλάμε μόνο για τον χαρακτηριστικό τρόπο που έκλεινε κάθε επεισόδιο, αλλά και για την απόφαση του Μεγάλου Καναλιού να δείχνει ξανά και ξανά αυτούς τους δύο κύκλους. Πράγμα που συνέβη (κρατηθείτε) το 1994, το 1996, το 1997, το 1998, το 2000, το 2002, το 2004, το 2005, το 2006,το 2007, το 2008, το 2009, το 2013, το 2014, το 2015, το 2016, το 2017, το 2018, το 2020 και πιθανότατα κάποια στιγμή (αν υπάρχει ακόμα πλανήτης) θα συνεχίσει να γίνεται και για δεκαετίες ακόμα.
Σήμερα του έχει αποδοθεί ο χαρακτηρισμός καλτ, κάτι που ίσως μέχρι ενός βαθμού να ενοχλεί ορισμένους από τους πρωταγωνιστές του, αλλά σε καμία περίπτωση αυτός δεν είναι μειωτικός. Άλλωστε κανένας από τους συντελεστές, ξεκινώντας από την «ψυχή» του σίριαλ, Γιάννη Δαλιανίδη και φτάνοντας μέχρι τον τελευταίο φροντιστή, δεν είχε ψευδαισθήσεις σχετικά με την δουλειά του. Όλοι γνώριζαν και αντιλαμβάνονταν ότι επρόκειτο για μια «λαϊκή» σειρά που δεν δοκίμασε ποτέ να πλασαριστεί για κάτι άλλο ή να το… παίξει κουλτούρα να φύγουμε.
Χαρακτηριστική άλλωστε αυτής της αυτογνωσίας ήταν και η ατάκα του ίδιου του δημιουργού όταν η Κατερίνα Γιουλάκη σε κάποιο γύρισμα είχε ξεχάσει τα λόγια της, με τον γνωστό σκηνοθέτη και σεναριογράφο να της λέει: «Αμάν πια Κατερίνα μου. Δεν είναι και Σέξπιρ, Δαλιανίδης είναι» και την πρωταγωνίστρια να του απαντά με το αφοπλιστικό «αυτό είναι ακόμη χειρότερο!».
![«Ο τελευταίος άντρας»: Το τραγικό τέλος του αγοριού που υποδυόταν τον μικρό Χρύσανθο στην ταινία με τον Κώστα Βουτσά «Ο τελευταίος άντρας»: Το τραγικό τέλος του αγοριού που υποδυόταν τον μικρό Χρύσανθο στην ταινία με τον Κώστα Βουτσά](https://menshouse.gr/media/2024/09/06/menshouse_20240906143933_510614-710x447.jpg)
Το καστ αποτελούσε ένα μείγμα ηθοποιών με αρκετά «ένσημα» στην πλάτη τους, όπως προφανώς η Γιουλάκη, αλλά και επίσης ο Νίκος Κούρος, η Βίκυ Βανίτα αλλά και πιο νέους ηθοποιούς σαν την Τζόυς Ευείδη, την Έλντα Πανοπούλου, τον Τάσο Κωστή και πολλούς άλλους. Κυρίως, όμως, βασίστηκε στις μοναδικές περσόνες που δημιουργήθηκαν για τις ανάγκες των ρόλων όπως η φοβερή και τρομερή Νεφέλη Ορφανού, ο Δημήτρης Καλιβωκάς, ο Παύλος Ευαγγελόπουλος, η μοναδική «γιαγιά» Κούλα Αγαγιώτου, η Μαρία Μαρτίκα και ο Μάκης Δελαπόρτας, ο οποίος μάλιστα για τις ανάγκες της σειράς χρειάστηκε να βάψει το μαλλί του από ξανθό στο πιο «λαϊκό» μελαχρινό αφού έτσι φανταζόταν ο Δαλιανίδης τον κλασικό βοηθό του Ιάσωνα Σέκερη στο κατάστημα επισκευής ηλεκτρονικών ειδών που συντηρούσε.
Ενδεικτικό της επιτυχίας της σειράς είναι το γεγονός ότι σήμερα πολλούς από αυτούς τους ηθοποιούς (με κάποιους μάλιστα να έχουν φύγει δυστυχώς από την ζωή) τους έχουμε ταυτίσει τόσο πολύ με εκείνους τους ρόλους τους που τους θυμόμαστε ως «Φαρμακοτρίφτη», για παράδειγμα, με κορυφαίο παράδειγμα πάντως την μία και μοναδική «Ξινή», με την συμπαθέστατη Νεφέλη Ορφανού να λέει με χαμόγελο ότι ακόμη έτσι την φωνάζουν στο Παγκράτι όπου είναι το σπίτι της. Εκείνος που παραδέχτηκε ότι αυτή η ταύτιση δεν του πολυάρεσε, βέβαια, ήταν ο Δημήτρης Καλιβωκάς, αφού στο μυαλό όλων μας ήταν, είναι και θα είναι ο Μίλτος Παπάρας. Κι εδώ που τα λέμε το να σε φωνάζουν συνεχώς «Παπάρα» δεν είναι και το πιο ωραίο πράγμα του κόσμου!
Συνολικά γυρίστηκαν 83 επεισόδια (41 για τον πρώτο κύκλο και 43 για τον δεύτερο), με την πρεμιέρα να γίνεται στις 19 Σεπτεμβρίου 1990 και την αυλαία να πέφτει οριστικά στις 6 Ιουλίου 1992. Η μεγάλη απήχηση που είχε στο κοινό ήταν τέτοια που η συνέχιση της σειράς θεωρείτο δεδομένη, ενώ πληροφορίες έλεγαν ότι ο Δαλιανίδης ήταν τόσο ενθουσιασμένος που ήθελε να κάνει και μια κινηματογραφική εκδοχή του Ρετιρέ. Φανταστείτε ένα χορταστικό σχεδόν δίωρο μάξι-επεισόδιο γεμάτο με την μνημειώδη τσαντίλα της Χαρούλας Πεπονάκη, το μόνιμο φλερτ του Φοίβου, τους καυγάδες των… συμπεθέρων, τις «προχώ» αντιλήψεις της Ειρήνης και όλα όσα συνέβαιναν σε αυτόν τον μικρόκοσμο της γειτονιάς κοντά στο Χίλτον όπου εξελισσόταν η σειρά.
Παρά τα σχέδια, πάντως, το σίριαλ εντελώς απρόσμενα κόπηκε χωρίς τότε να δοθούν πολλές εξηγήσεις για τους λόγους που έκαναν το MEGA να αντικαταστήσει ουσιαστικά το Ρετιρέ με τους Μικρομεσαίους, που εδώ που τα λέμε ήταν αντίστοιχης αισθητικής και θεματολογίας. Οι… παροικούντες την Ιερουσαλήμ πάντως υποστηρίζουν ότι αυτό συνέβη επειδή κάποιοι από τους συντελεστές ζήτησαν διπλασιασμό των αποδοχών τους για να συνεχίσουν, ενώ ο Μάκης Δελαπόρτας σε παλιότερη συνέντευξή του το προχώρησε λιγάκι παραπάνω, φωτογραφίζοντάς τες ουσιαστικά, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Ήταν δύο κυρίες, ξανθές που ζήτησαν και ο Δαλιανίδης εκνευρίστηκε και είπε σταματάω το Ρετιρέ και κάνω τους Μικρομεσαίους»…