Έχουμε δει και έχουμε δει «φέσια» να πηγαίνουν καλά στο Netflix από πλευράς views. Αυτό δεν σημαίνει και ότι το συνηθίσαμε. Ή ότι δεν μας προξενεί εντύπωση ότι αυτές τις μέρες πηγαίνει τάπα ο Σιωπηλός Εφιάλτης (Awake) του 2007…
Δεν είναι καθόλου… σιωπηλός αυτός ο εφιάλτης. Είναι μια ταινία που όσο την βλέπεις αναρωτιέσαι πώς δόθηκε το ΟΚ να προχωρήσει και αν οι συντελεστές ήταν ικανοποιημένοι από το τελικό αποτέλεσμα.
Το γενικό περίγραμμα το πληροφορούμαστε από το τρέιλερ. «Κάθε χρόνο 21 εκατ. άνθρωποι υποβάλλονται σε αναισθησία. 1 στους 700 όμως, παραμένει ξύπνιος (σ.σ.: Εξ ου και το Awake του τίτλου, που στην Ελλάδα πάντως δεν μας έκανε ως μετάφραση και το μετατρέψαμε σε Σιωπηλό Εφιάλτη…)». Μετά από καμία 20αριά χρόνια φανταζόμαστε πως τα νούμερα δεν θα ισχύουν στο 100%, αλλά η ουσία – φανταζόμαστε επίσης – δεν θα έχει αλλάξει.
Τι παίζει, όμως, ως story; Ένας νεαρός πλούσιος κληρονόμος, ο Κλέι (Χέιντεν Κρίστενσεν), αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα υγείας και πρέπει να υποβληθεί σε μεταμόσχευση καρδιάς – περιμένει να βρεθεί κατάλληλος δότης. Την ίδια στιγμή, διατηρεί σχέση στα κρυφά με την Σαμάνθα (Τζέσικα Άλμπα), την οικονόμο του σπιτιού του, όπου μένει με τη μητέρα του, Λίλιθ (Λένα Όλιν). Ο καρδιολόγος και φίλος του, Τζακ (Τέρενς Χάουαρντ) τον πιέζει να μην αφήσει καμία εκκρεμότητα. Και την επέμβαση να κάνει άμεσα και την αλήθεια να πει.
Αυτός απαντάει κάτι σαν «ναι σε όλα», λέει τα καθέκαστα στη μητέρα του, μόνο που συναντάει οργισμένη αντίδραση από μεριάς της. «Ανταριασμένος» κι αυτός με τη σειρά του, «κλέβει» το κορίτσι και πάνε και παντρεύονται το ίδιο βράδυ με κουμπάρο τον Τζακ. Και ω τι σύμπτωση, η πρώτη από τις (πάρα) πολλές που έπονται, ο βομβητής τον ενημερώνει πως βρέθηκε δότης καρδιάς…
Πάνω στο χειρουργικό κρεβάτι και αφού αποδειχθεί πως είναι 1 από τους 700 που λέγαμε παραπάνω, ο Κλέι θα ακούσει πράγματα φριχτά. Πράγματα που τον αφορούν, μια τρομακτική συνωμοσία εναντίον του. Ε, μην σου πούμε το τι, μπορεί και να το πατήσεις τελικά το play στο Netflix. Κράτα τούτο: Ο τύπος ακούει τα πάντα ενώ δείχνει αλλά δεν είναι «τάβλα».
Και κάπου εκεί είναι που μια ωραία ιδέα πάει κατά διαόλου, με την ταινία να κάνει ελεύθερη πτώση, καταργώντας τη λογική και τη στοιχειώδη συνεκτικότητα στις εξελίξεις. Όσο όμορφη και να ‘ναι η Άλμπα (την κατανόησή σας γι’ αυτό το επιφανειακό σχόλιο…), ο Σιωπηλός Εφιάλτης διολισθαίνει σε πολύ άσχημα μονοπάτια, ξεπερνώντας τα αποδεκτά όρια.
Αντί περαιτέρω «κραξίματος», απλά να σε ενημερώσουμε πως το ζεύγος Κρίστενσεν – Άλμπα ήταν υποψήφιο για Χρυσό Βατόμουρο γι’ αυτήν την ταινία. Εάν πατήσεις το κλικ στο Netflix, δεν θα σου μείνει κάποια ιδιαίτερη απορία ως προς το γιατί.