Από το πρώτο κιόλας επεισόδιο, λες «όπα ρε, αυτό είναι καλό». Η συνέχεια (ακόμα 5 επεισόδια) έρχεται να ενισχύσει αυτό το συμπέρασμα και να κερδίσει το φόβο της πιθανής απογοήτευσης. Το Unfamiliar, το νέο νο1 trend στο Netflix, είναι μια καλή σειρά, που δεν θα σε κουράσει καθόλου – ίσα ίσα. Όχι κάτι τοπ, ΟΚ. Αλλά σίγουρα κάτι αρκετά πάνω από το μέσο όρο. Ένα τίμιο 6.9 στο IMDb, όντως εκεί κοντά στο 7 θα το βάζαμε κι εμείς.
Αποδεικνύεται για ακόμη μια φορά πού υπερτερεί συχνά το ευρωπαϊκό storytelling (γερμανικό, εν προκειμένω) σε σύγκριση με το αμερικάνικο. Στο ότι δεν υπάρχει «φλυαρία», ή πιο σωστά στο ότι περιορίζεται αρκετά. Οι περισσότερες σκηνές έχουν σαφές νόημα, μακριά από τη λογική του να γεμίσουμε πλάνα για να τραβήξει όλο αυτό όσο το δυνατόν περισσότερο. Λίγα και καλά.
Το δίπολο σασπένς και ένταση κάνει κουμάντο στο Unfamiliar χωρίς όμως να κυνηγάει τους εύκολους εντυπωσιασμούς και το σόου. Τι έχουμε εδώ ως βασικό θεματικό άξονα του story; Δύο πρώην κατάσκοποι, αντρόγυνο, ο Σίμον και η Μέρετ ζουν στο Βερολίνο με την έφηβη κόρη τους, Νίνα ζώντας με νέες ταυτότητες και θεωρώντας πως έχουν αφήσει οριστικά πίσω τους την αλλοτινή ζωή τους.
Αμ δε. Το παρελθόν έχει την τάση να επιστρέφει και να στοιχειώνει το παρόν αν δεν έχεις κλείσει τις εκκρεμότητες. Και κάπως έτσι, όλο αυτό γίνεται φουλ έντονο και περιπετειώδες. Ένας τραυματισμένος άνδρας εμφανίζεται ξαφνικά και όλα αλλάζουν… Η Νίνα, ως τότε εντελώς ανυποψίαστη για τη διπλή ζωή των γονιών της, αρχίζει να καταλαβαίνει πως κάτι δεν πάει καλά μαζί τους και από εκεί και πέρα το πράγμα «τρέχει», εν πολλοίς ανεξέλεγκτο ως προς το σκέλος των αποκαλύψεων.
Στα φέρνει όμως ωραία η σειρά τα νέα στοιχεία, χωρίς να σε «φορτώνει», χωρίς να χάνει τη ροή και τον ρεαλισμό της. Ναι, θα μπορούσε να πει κανείς πως δεν είναι δα το πιο πρωτότυπο πράγμα που θα δεις, ενώ αρκετά σημεία δείχνουν προβλέψιμα. Αλλά το γενικότερο πρόσημο είναι στο «συν», στο «αξίζει το χρόνο που θα διαθέσω στο Netflix».
Και αυτό δεν είναι πάντα δεδομένο, κάθε άλλο, στη νο1 πλατφόρμα streaming παγκοσμίως. Που έχει καιρό να μας δώσει κάτι πολύ δυνατό σε σειρά. Το Unfamiliar δεν μηδενίζει το κοντέρ, αλλά συγκριτικά με άλλα πρότερα δείγματα, στέκεται πολύ καλύτερα και πολύ πιο αξιοπρεπώς. Μέσα σε 2 μέρες το τελειώνεις άνετα και χωρίς καν να σε «βαρύνει»…
Η μεγαλύτερη ένσταση μας; Πως δεν τελειώνει ξεκάθαρα. ΟΚ, σαφές πάτημα αυτό, για δεύτερο κύκλο. Αρκεί να έρθει κάποια στιγμή όμως, ε; Μην μπει κι αυτό στα «να ‘χαμε να λέγαμε». Κατασκοπία, μυστήριο, οικογενειακά μυστικά, ψέματα και προδοσίες, συγνώμη αλλά θέλουμε κι άλλο αγαπητό Netflix!