Sega Mega Drive. Ναι, εκείνο που κούμπωνες τη δισκέτα επάνω και αν κολλούσε το παιχνίδι αναλάμβανε την υπόθεση η επιστήμη: βίαιο βγάλσιμο από τη θέση της, φύσημα μέχρι ν’ αδειάσουν από αέρα τα πνευμόνια μας, επανατοποθέτηση, απότομα κοπάνημα της κονσόλας και πάμε.
Και, ω φίλε μου, πηγαίναμε: σε μία από τις πιο αγαπημένες παιχνιδομηχανές κάθε 40άρη που σέβεται τον εαυτό του (μα όχι στην πρώτη του- έχουμε προλάβει το ATARI, προφανώς), μπορούσες για πρώτη φορά να βρεις τόσο ευρεία γκάμα ηλεκτρονικών παιχνιδιών.
Και ναι, ναι: προφανώς και ο καθένας είχε τον αγαπημένο του τίτλο και γούστα είναι αυτά και τα συναφή, όμως υπήρχε ένα τόσο καυλωτ…πωρωτικό παιχνίδι το οποίο λάτρευε, πραγματικά, η συντριπτική πλειονότητα των (τότε) εφήβων.
Και πώς όχι, δηλαδή; Είχε ξύλο, αποκεφαλισμούς, αίματα, διαμελισμένα κορμιά, μπουνίδια, κλοτσές, κατραπακιές- ωραία, υγιή πράγματα για νεαρά παιδιά. Αν βάλετε στο μπλέντερ την εκπληκτική μουσική που το συνόδευε, λίγο “Finish him!” και λίγο “Fatality”- ε, δε θέλει και πολύ ο άνθρωπος για να γουστάρει την εθιστική ζωή του, έτσι;
Mortal Kombat. Ακριβώς. Το απόλυτο παιχνίδι… ξύλου (που πήρε τα σκήπτρα, υπό μία έννοιοα, από το Street Fighter και βασίλευε σχεδόν παράλληλα με το Tekken) έχει χαραχτεί με αιμάτινα γράμματα στην καρδιά κάθε ενός από εμάς που στα μικράτα του επέλεγε να κάψει τα εγκεφαλικά του κύτταρα με την συχνότητα που ο Scorpion έλεγε “Get over here!”.
H ομώνυμη ταινία το 1995- που σκανδαλωδώς αγνοήθηκε από την Ακαδημία στα Όσκαρ εκείνης της χρονιάς- απλά μεγέθυνε το κόλλημά μας, το οποίο φλέρταρε απροκάλυπτα με την παράνοια.
Fast forward 30 χρόνια μετά: με το Mortal Kombat του 2021 να σημειώνει επιτυχία (όχι τεράστια, αλλά επιτυχία), οι παραγωγοί διαπίστωσαν πως υπάρχει πρόσφορο έδαφος για μία συνέχεια.
Κι αυτή τη φορά, τα πράγματα είναι απείρως καλύτερα, καθώς στο Mortal Kombat II φτάνει η στιγμή για να κάνει την εμφάνισή του ο Johnny Cage- ένας από τους πιο αγαπημένους χαρακτήρες ολόκληρου του πολεμικού σύμπαντος.
Όπως μπορεί να δει κανείς κι από το τρέιλερ, το τελικό τουρνουά αναμένεται να είναι πιο σκληρό και «αδυσώπητο» από ποτέ, με την ένδειξη «Ακατάλληλο κάτω των 18» να μοιάζει απολύτως λογική κίνηση.
Και μιας και τα 18 τα έχουμε περάσει προ πολλού, έχουμε να πούμε ένα μόνο πράγμα: αδημονούμε για τις 7 Μαΐου, όταν και η συγκεκριμένη ταινία θα κάνει πρεμιέρα στη χώρα μας.
Το αλλοτινό κοπάνημα του Mega Drive έχει γίνει χάδι, το φύσημα της κασέτας είναι ξέπνοη ανάμνηση, μα τα Fatality συνεχίζουν να ζουν μέσα μας.
Πώς το έλεγε εκείνο το ποδοσφαιρικό σύνθημα;
Α, ναι: «Δεν μπορώ, δεν μπορώ να περιμένω…»