Ο χρόνος είναι χρήμα. Και δεν μας περισσεύει. Θέλουμε, απαιτούμε ενδεχομένως, όταν κάτσουμε με το καλό κάποια στιγμή να δούμε μία ταινία για να «σβήσει» η κούραση της μέρας, να το κάνουμε για κάτι που θα αξίζει τον κόπο. Εκεί παίζει η παγίδα του «αυτά βλέπουν όλοι». Δεν σημαίνει ότι επειδή κάτι το «πουσάρει» ο αλγόριθμος είναι απαραιτήτως και ωραίο. Να το τρέχον top-10 του Netflix είναι μια πολύ καλή, ή πολύ κακή αν προτιμάτε, απόδειξη περί τούτου…
Κάτσαμε και σου ξεδιαλέξαμε 3 από τις 10 δημοφιλέστερες ταινίες της πλατφόρμας που ΔΕΝ πρέπει να πατήσεις το play. Γιατί, νέτα σκέτα, θα χάσεις το χρόνο σου. Υπάρχουν απείρως πιο εποικοδομητικά πράγματα να κάνεις…
3 ταινίες απ’ το top-10 του Netflix που καλό θα ήταν να αποφύγεις…
Highlander – Endgame
Σκέφτηκαν τα «τζιμάνια» οι παραγωγοί. Αν ενώσουμε τον κινηματογραφικό Χάιλαντερ (Κριστόφ Λαμπέρ) με τον τηλεοπτικό (Άντριαν Πολ) ή αλλιώς Κόνορ και Ντάνκαν ΜακΛάουντ τα πλήθη θα σπεύσουν. Όντως ήταν πιασάρικο. Στη θεωρία. Γιατί στην πράξη, τίποτα δεν πήγε καλά.
Συμβαίνει αν δεν υπάρχει το σενάριο να το στηρίξει, αν οι ηθοποιοί δεν βρίσκουν την κατάλληλη οδήγηση. Η αίσθηση της «αρπαχτής» είναι πανταχού παρούσα καθόλη τη διάρκεια του φιλμ. Στο τέλος δεν μένει μόνο ένας. Αλλά… κανένας που να του άρεσε η ταινία. Και τώρα, 25 χρόνια μετά, δείχνει ακόμα πιο κακή, αφού είναι και αισθητικά ξεπερασμένη.
Sex and the City – The Movie
Ακόμα μια απόδειξη του τι συμβαίνει άμα χάνεται το μέτρο και ξεζουμίζεται ένα πετυχημένο franchise επειδή μερικοί βλέπουν αυτού του είδους τις καταστάσεις ως «κότες με χρυσά αυγά».
Καμία σχέση με το πόσο καλό ήταν το τηλεοπτικό προϊόν. Να έχεις τόσο δυνατό υλικό στα χέρια σου και όμως να αποτυγχάνεις να το αξιοποιήσεις έστω στο μίνιμουμ δυνατό. Ανέμπνευστο, ανιαρό και ανερμάτιστο, ξεχάστηκε γρήγορα και παρότι το Netflix το έβγαλε από τη ναφθαλίνη, εκεί πρέπει να επιστρέψει.
Space Jam: A New Legacy (Διαστημικά καλάθια: Η Νέα Γενιά)
Ένα new legacy που όμως δεν σέβεται το… legacy που κουβαλάει. Δεν δουλεύει σωστά, απλώς «δεν». Το έκαναν πολύ πιο μπερδεμένο από όσο χρειαζόταν, είναι τίγκα στην έμμεση διαφήμιση, ενώ ο ΛεΜπρον Τζέιμς, για πρώτη φορά ίσως, μόνο «Βασιλιά» δεν θυμίζει.
Το πρώτο Space Jam με την Αυτού Αερότητα Μάικλ Τζόρνταν δεν το λες δα και «αριστούργημα» (είχε, πάντως, ένα «κάτι»), αλλά συγκριτικά με αυτή τη συνέχεια, μοιάζει με τέτοιο. Κακή προσπάθεια, ακόμα μια ταινία του τρέχοντος top-10 του Netflix που την πάτησε επειδή κάποιοι δεν ήξεραν πού να σταματήσουν και ότι ορισμένα πράγματα καλό είναι να μην τα πειράζεις. Το μόνο καλό; Ότι έχει Μάικλ Μπ. Τζόρνταν σε ένα ευφάνταστο cameo, ο φρέσκος νικητής του Όσκαρ α’ ανδρικού για το Sinners είναι η ευχάριστη αναλαμπή ενός αποτυχημένου κατά τα άλλα σίκουελ.
