Ήταν τόσο καλός ο 1ος κύκλος ώστε μια αγωνία για το αν η συνέχεια θα ήταν στο ίδιο επίπεδο, ήταν εύλογη. Είναι τόσο παραγωγικός ο Γκάι Ρίτσι που πάντα φοβάσαι πως κάτι δεν θα του βγει – ειδικά τα τελευταία χρόνια, κινηματογραφικά, τις είχε τις αστοχίες του. Μα, τι χαρά, τελικά όλα πήγαν κατ’ ευχήν. Η δεύτερη σεζόν του The Gentlemen, στο Netflix, συνεχίζει να αποτελεί μια τηλεοπτική απόλαυση, διόλου ένοχη.
Η σειρά αρέσει, ίσως και ακόμα περισσότερο, γιατί υπό μία έννοια είναι σαν να εφηύρε από την αρχή τον εαυτό της. Πάτησε σε όλα όσα την έκαναν αγαπητή και το πήγε στο επόμενο στάδιο. Παραμένοντας φουλ διασκεδαστική και ιντριγκαδόρικη, απλώς σε ένα άλλο πλαίσιο. Είναι ένας κόσμος που όλοι ντύνονται σαν ευγενείς, μιλούν λες και τους ανήκει ο κόσμος όλος και δεν το ‘χουν σε τίποτα να σε προδώσουν μέσα σε ένα 5λεπτο αν κρίνουν πως αυτό εξυπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντά τους.
Στην 1η σεζόν, ο Έντι (ο ελληνικής καταγωγής Θίο Τζέιμς) ήταν βασικά ένας άνθρωπος που προσπαθούσε να σταθεί και να επιβιώσει βουτηγμένος στον υπόκοσμο παρά τη θέλησή του, κρατώντας κατά το δυνατόν την ηθική του. Αυτή τη σεζόν, ο Έντι είναι ένας… Breaking Bad τύπος που γουστάρει αυτό που κάνει, που θρέφεται από την εξουσία και τη δύναμη που απορρέει εξ αυτής. Δεν είναι παγιδευμένος στο παιχνίδι, δεν είναι πια αυτός που έμαθε ξαφνικά πως κάτω από το οικογενειακό κτήμα κρύβεται μια ολόκληρη φυτεία κάνναβης και έπρεπε να… κολυμπήσει.
Πλέον κοιτάζει από την έπαυλή του τον ορίζοντα και θέλει να μεγαλώσει κι άλλο την περιουσία του, να την επαναφέρει στα επίπεδα που την είχαν οι ένδοξοι πρόγονοί του. Απολύτως συνειδητά για το τι σημαίνει αυτό και τι όρια θα πρέπει να ξεπεράσει για να το κάνει πράξη. Στόχος είναι η κυριαρχία σε όσο το δυνατόν πιο global level και νέοι παίκτες, όπως είναι φυσικό, μπαίνουν στο άγριο αυτό παιχνίδι.
Στο πλευρό του, η Σούζι. Αναγκάστηκαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους, ήταν της μοίρας τους γραφτό, μα για δες, τίποτα δεν είναι δεδομένο ή απλό μεταξύ τους. Φοβερή η Κάγια Σκοντελάριο στο ρόλο, κάνει step up σε σχέση με το σημείο που την είχαμε αφήσει. Έχουμε επίσης πάντα Βίνι Τζόουνς ως επιστάτη, θα θέλαμε να είχαμε περισσότερο Ντάνιελ Ινγκς (ως Φρέντι, τι χαοτικά υπέροχος χαρακτήρας είν’ τούτος!) και – κλασικά στο «Γκαϊριτσικο» σύμπαν – απολαμβάνουμε ένα εξαιρετικό soundtrack. Το γεγονός πως η σειρά έχει μπόλικη Ιταλία σε αυτόν τον κύκλο είναι επίσης ανανεωτικό, τόσο ως προς τις εικόνες όσο ως προς το ύφος. Έχουν προστεθεί και νέες φιγούρες που θα θυμάσαι για καιρό…
Γενικά δεν μπορείς παρά να απολαύσεις αυτή τη σειρά, τα 8 επεισόδια ρέουν σαν γάργαρο νεράκι και ειδικά όσο πάμε προς το φινάλε το πράγμα γίνεται όλο και καλύτερο. Το έχουμε δει πολλάκις αλλά δεν παύει να μας εντυπωσιάζει το πώς ο Γκάι Ρίτσι ξέρει να ενώνει δράση, μαύρο χιούμορ, ανατροπές, πανέξυπνους σαρκαστικούς διαλόγους και σικάτες σκηνές με τόσο μοναδικό τρόπο. Απολύτως κατανοητό και φυσιολογικό συνεπώς ότι το The Gentlemen, μέρος 2ον, σκαρφάλωσε στο νο1 των πιο δημοφιλών του Netflix αυτήν την εποχή. Με μόνο (ας το πούμε) άσχημο το ότι ο 3ος κύκλος (πήρε το ήδη πράσινο φως) θα καταφτάσει στο Netflix μετά από 2 ολόκληρα χρόνια – άντε, ας είναι, το καλό πράγμα αργεί να γίνει όπως αποδείχθηκε.