Εάν τυχόν βρεθεί δίπλα σου ένας άνθρωπος και σου πει πως δεν του αρέσουν οι τηγανητές πατάτες, να τον απομακρύνεις άμεσα από τη ζωή σου: Είναι… ψεύτης! Μα πώς γίνεται να μην αρέσει σε κάποιον αυτό το δώρο των Βέλγων (γιατί δικιά τους είναι η σύλληψη, μην πέφτεις θύμα της προπαγάνδας των Γάλλων) στην ανθρωπότητα; Δεν είναι φαγητό, είναι συναίσθημα. Αγάπη που φυλακίζεται για πάντα στην καρδιά. ΟΚ, το ξέρουμε πως δεν είναι για κάθε μέρα, τα νόστιμα δεν έρχονται δίχως κόστος τελικά, αλλά στο «τόσο όσο» είναι μια απόλαυση που ούτε μπορείς ούτε και πρέπει να της αντισταθείς. Αν δε, τις συνδυάσεις με αυγά, τότε το «ουάου» είναι το επιφώνημα που αυθόρμητα γεννούν τα χείλη σου…
Για να γίνει όλο αυτό σωστά θα πρέπει να αφεθείς σε χέρια ειδικών. Ή για να ακριβολογούμε, στο Ειδικόν. Την ιστορική μπακαλοταβέρνα του Πειραιά, στην οδό Ψαρών 38, που εδώ και 100 και πλέον χρόνια ταΐζει και προμηθεύει τους πελάτες της με εκλεκτά προϊόντα, με νοστιμιές που συνιστούν ωδή στη δύναμη της απλότητας.
Σαν έρθει η ώρα της παραγγελίας, καθώς θα κοιτάζεις τον κατάλογο, μην το σκεφτείς δεύτερη φορά: Ζήτα τους να σου φέρουν «τούρτα». Η κωδική ονομασία της ευτυχίας. Έτσι λένε γαρ εκεί το πιάτο τους που ενώνει τηγανητές πατάτες με αυγά. Σε μια μίξη που αγγίζει την τελειότητα. Ποια αστέρια Michelin και ποιοι μεγαλόσχημοι σεφ; Εδώ, φίλοι, κρύβεται η νοστιμιά. Στο απλό. Στην αγνή πρώτη ύλη!
Σε έναν αυθεντικό χώρο που αναδεικνύει τη γοητεία του «σαν άλλοτε» σε περιμένουν αυτά που έχουν πραγματικά σημασία. Ο κατάλογος στο Ειδικόν είναι λιτός αλλά πέρα ως πέρα ουσιαστικός και δεν τροποποιείται ποτέ επί της ουσίας. Γραβιέρα από τα Τρίκαλα, καγιανάς, φάβα, πικάντικο σουτζούκι, σαρδέλες, συκωτάκι, ντομάτα με ρίγανη, κεφτεδάκια, τέτοια πράγματα. Με λίγο ρετσίνα στο ποτήρι μπορείς να κάθεσαι επί ώρες. Με καλή παρέα, να συζητάς, να γελάς, να ζεις τη στιγμή και να φτιάχνεις αναμνήσεις. Να πιάνεις και το τραγούδι, αφού δεν είναι λίγες οι φορές που στήνονται, ακόμη και από το πουθενά, μουσικές βραδιές και όλοι οι πελάτες γίνονται ένα σώμα, μια ψυχή.
Μια από τις πιο ιστορικές ταβέρνες του λεκανοπεδίου είναι το Ειδικόν, αν όχι η πιο ιστορική. Δεν λειτουργεί πια και ως παντοπωλείο κι ας έχει μείνει το ντεκόρ. Τόσο ωραία και ελκυστικά ρετρό ώστε έχεις την γλυκιά ψευδαίσθηση πως θα πεταχτεί από καμιά γωνιά ο… Ζήκος και θα αρχίσει τα δικά του, τόσο ίδιο και απαράλλαχτο έχει μείνει το μαγαζί στο βάθος των ετών. Είναι συνειδητή η επιλογή να μην αλλάξει τίποτα. Και στοιχείο της γοητείας που εκπέμπεται τόσα χρόνια, από γενιά σε γενιά. Σε τελική ανάλυση, η επιτυχία τόσων και τόσων ετών δεν έχει να κάνει με κάτι συγκεκριμένο. Το μοναδικό σύνολο είναι που κάνει τη διαφορά. Μαζί και αυτό το θεϊκό πιάτο με τις τηγανητές πατάτες και τα αυγά, θα… σκάγαμε αν δεν το γράφαμε ξανά!