Τι κάνεις όταν βαράει ο συναγερμός του αμαξιού του γείτονα όλη νύχτα…

Τι κάνεις όταν βαράει ο συναγερμός του αμαξιού του γείτονα όλη νύχτα…
Εντάξει, πιθανότατα, μπορεί, ίσως, να είναι πολύ βαριά η θανατική ποινή ακόμη και ως σκέψη, αλλά κάποιοι μασκαράδες ενδεχομένως… Ουφ, τι πάω και βάζω με το μυαλό μου νυχτιάτικα…

Εάν οι επιστήμονες έχουν δίκιο για ένα πράμα σε αυτό το μάταιο κόσμο, είναι πως ο βραδινός ο ύπνος δεν αναπληρώνεται. Πάει να πει, είναι κάτι σαν το κενό του Μπεργκ στην επίθεση της Πανάθας. Έτσι και λείψει ο Σουηδός, κλαφ’ τα Χαράλαμπε, φράση που θα είχε κυριολεχτική σημασία εάν οι διοικούντες την ΠΑΕ (γελάω και που το γράφω, μα πόσο γελοία έκφραση) έκαναν αυτό που είπρεπε κι έδιναν μια ευκαιρία στον Μπάμπη τον Τεννέ.

Τι κάνεις όταν βαράει ο συναγερμός του αμαξιού του γείτονα όλη νύχτα…

Αν έχετε εύκαιρα δέκα λεπτά, κάμετε κλικ στο παρακάτω βίντεο. Δεν ξέρω γιατί μπορεί κάποιος να θέλει να το κάμει αυτό, αλλά είναι πολλά τα πράματα που έτσι κι αλλιώς δεν καταλαβαίνω, για ν’ ασχοληθώ με τσι ορέξεις του καθενός.

Εφόσον είστε αρκετά καθυστερημένοι ώστε να ακούσατε ολάκερο το ηχητικό, έχετε πάρει μια ιδέα για τις επιπτώσεις της ολονύχτιας υποβολής σε ένα ανάλογο μαρτύριο. Το ερώτημα που προκύπτει είναι πώς αντιδράς στη μπερίπτωση που σου συνβεί το μοιραίο.

Τι κάνεις όταν βαράει ο συναγερμός του αμαξιού του γείτονα όλη νύχτα…

Εάν δεν είχες πέσει για ύπνο, αλλά είχες κανονίσει σουξουμουξουμανταλάκια με αιθέρια ύπαρξη έχοντας καταναλώσει νωρίτερα βιάγκρα, τα πράγματα είναι σχετικά απλά. Κάνεις αυτό που πρέπει να κάνεις στο κρεβάτι σου και στη συνέχεια κατεβάζεις άλλο ένα χάπι για να είσαι σίγουρος πως θα σε κρατήσει και περιμένεις τον ιδιοκτήτη δίπλα στο όχημα. Από εκεί και πέρα η φύση και η στύση θα σε καθοδηγήσει.

Υπάρχει, βέβαια και η απλούστερη και δοκιμασμένη λύση του να του καρφώσεις κάτι άλλο. Για παράδειγμα, ένα τσεκούρι στο καπό, αλλά αυτά είναι φλωριές…

Τι κάνεις όταν βαράει ο συναγερμός του αμαξιού του γείτονα όλη νύχτα…

Εάν μοιάζεις κομμάτι στο Θείο Λάρι, δηλαδής έχεις χρόνο, χρήμα και διασυνδέσεις, μπορείς να επενδύσεις λίγα από δαύτα, ώστε να περάσεις στο επόμενο λέβελ, πάει να πει πίστα αλλά χωρίς τα μπουζούκια και τα λελουδικά. Μαθαίνεις πού ακριβώς έχει εισιτήριο διαρκείας στο Καραϊσκάκη ο λεγάμενος. Τι πάει να πει «πού ξέρεις ότι είναι Ολυμπιακός»; Τι άλλο θα ήταν για να έχει μάθει να κάνει ό,τι γουστάρει;

Εφόσον λυθεί το θέμα, φροντίζεις ώστε την επόμενη χρονιά να αγοράσεις τη θέση που βρίσκεται ακριβώς πίσω του. Δίνεις ένα μεροκάματο σε κάνα παιδί που έχει φάει τα νιάτα του και τσι κρεατίνες του στα γυμναστήρια και τονε στέρνεις Κυριακή-Τρίτη-Τετάρτη (εφόσον η ομάς διαπρέπει στο Σάμπιον Λινγκ) ή Πέμπτη (εάν συνεχίζει εις το Γιουρόπα) στο γήπεδο. Όχι μόνο όμως, αλλά με συντροφιά του μία βουβουζέλα. Για ακόμη καλύτερα αποτελέσματα, στη μπερίπτωση που είσαι μπρούκλης, νοίκιασε όλα τα παιδιά χωρίς σβέρκο που θα βρεις και εφοδίασε τα με το ίδιο αξεσουάρ. Αμοιβή μετά την επιτυχία.

Στην περίπτωση που τελικά αποδειχτεί πως (λέμε τώρα) ο κονιόρδος δεν είναι Ολυμπιακός, δεν χρειάζεται να κάμεις τίποτα. Αρκετή είναι η τιμωρία του να βλέπει τη μπλάτη του θρύλου παντού κάθε χρόνο.

Τι κάνεις όταν βαράει ο συναγερμός του αμαξιού του γείτονα όλη νύχτα…

Υπάρχει βεβαίως και μία παλιά δοκιμασμένη συνταγή της οποίας έλαβα γνώση όταν προ τριακονταετίας και βάλε, εφιλοξενήθην εις την Σόφιαν της Βουλγαρίας. Εκεί -φυσικά- δεν υπήρχαν αυτοκίνητα άξια να τους βάλεις συναγερμό, καθώς όλοι ήταν πτωχοί κομμουνισταί. Ωστόσο η ακμάζουσα ελληνική κοινότητα, γεμάτη από γουάναμπις ιατρούς, πάντα έψαχνε τρόπους να σκαρώσει φάρσες σε εκείνους που σπούδαζαν οδοντίατροι, με τους οποίους υπήρχε μια κάποια υποβόσκουσα κόντρα.

Τι κάνεις όταν βαράει ο συναγερμός του αμαξιού του γείτονα όλη νύχτα…

Έναντι πινακίου φακής, λοιπόν, (κυριολεκτικά) σχεδόν πάντα έβρισκε 2-3 παιδιά διαθέσιμα που αφού ντερλίκωναν για τα καλά, έκαναν στο αμάξι του θύματος αυτό που πράττουν σε όλον τον κόσμο τα περιστέρια. Ωραία χρόνια, γεμάτα κομμουνιστικά ιδεώδη!