Δημήτρης Πετρίδης

Εδώ και μια διετία, σχεδόν, οργανώνω εκστρατεία για να ξανάρθει το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία και να μπορέσω να διοριστώ στο δημόσιο λόγω τυπικών προσόντων (έχω τελειώσει το δημοτικό με 8). Έτσι, θα μπορέσω να κάνω τ’ όνειρό μου πραγματικότητα: θα κάθομαι ολημερίς και θα βλέπω αγώνες του Γκάλη, του Iverson και του Φέντερερ, grand prix του Σουμάχερ και του Ρόσι, ταινίες του Γούντι Άλεν και του Μπέργκμαν, το «Family Guy», θα διαβάζω ξανά και ξανά βιβλία του Στίβεν Κινγκ και του Μπουκόφσκι, κόμικ του Batman και του Daredevil και θα πληρώνομαι αδρά λόγω επιδόματος ενασχόλησης με το τίποτα. Γιατί, μεταξύ μας, σαν το ΠΑΣΟΚ δεν έχει.
Τα «τυχερά» των παπάδων
Όπως θα έλεγε και η Δέσποινα Βανδή, δεδομένου ότι η κουβέντα περιστρέφεται γύρω από τους κληρικούς, «Α-παπά- παπά- παπά-πα-πα, εγώ δεν κάνω τέτοια πράγματα»…
Τα 5 «αγαπημένα» καψόνια στο στρατό
Μία είναι η λέξη που φοβάται περισσότερο από κάθε άλλη ένας νεοσύλλεκτος: αρχίζει από «κα» και τελειώνει σε «-ψόνι». Σωστός συνειρμός: όλο μαζί «καψόνι».
Η πρώτη μου φορά σε πορνείο
Η λιτή διαφήμιση στην εφημερίδα έλεγε «Νιώθεις μόνος; Έλα να τη βρούμε…». Υπέθεσα πως εννοούσε την άκρη κι έτσι πήγα στη διεύθυνση που έγραφε από κάτω: Μπουρδελοκτόνου 69…
Τα 6 είδη ακροατών που τηλεφωνούν στις αθλητικές εκπομπές
«Έλα φίλε, Γιάννης από τα ερυθρόλευκα Πατήσια», «Γιώργος από τα καταπράσινα Μελίσσια», «Πέτρος από τον ασπρόμαυρο Εύοσμο», «Δημήτρης από την κιτρινόμαυρη Δάφνη», «Ηλίας από την πόλη του Θεού», «Μάκης από το γαλάζιο αυτοκίνητό μου…»