Αυτοί που παρασύρονται από το συναίσθημα είναι οι οπαδοί, αυτή είναι, θα έλεγε κανείς, η… δουλειά τους. Ένα (ποδοσφαιρικό) κλαμπ, από την άλλη, δεν πρέπει να άγεται και να φέρεται από την «κάψα» της στιγμής. Οφείλει να βγάζει συμπεράσματα και να χαράζει πορεία και στρατηγικές με βάση μακροπρόθεσμα δεδομένα και αναλύσεις. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και το κάτωθι ερώτημα που σύντομα θα πρέπει να απαντήσει ο Παναθηναϊκός: Είναι ο Αλμπάν Λαφόν ένας τερματοφύλακας στον οποίον μπορεί να στηριχτεί σε βάθος χρόνου για να τον έχει βασικό;
Αν το απομονώσεις στη ρεβάνς με την Βικτόρια Πλζεν, ματς στο οποίο ο Ιβοριανός ήταν καθοριστικός στη διαδικασία των πέναλτι και άρα από τους πρωτεργάτες της πρόκρισης, τότε η απάντηση είναι θετική. Αν πάρεις ως δείγμα το χθεσινό παιχνίδι με τον Άρη, παρά τη νίκη (3-1) θα δεις έναν ασταθή κίπερ, επιρρεπή στην γκάφα, σαν αυτήν που έκανε στο 85’ (έχασε την μπάλα μέσα από τα χέρια του) και θα μπορούσε να είχε οδηγήσει σε περαιτέρω μείωση του σκορ – οι Θεσσαλονικείς διαμαρτυρήθηκαν και για πέναλτι. Αλλά, όπως είπαμε, δεν πρέπει να σταθείς αποκλειστικά ούτε στο ένα ούτε στο άλλο. Πρέπει να βάλεις κάτω όλα τα δεδομένα, σε βάθος χρόνου.
Τα δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί για τον Αλμπάν Λαφόν
Όσο καλή διάθεση κι αν έχει κανείς, το (σκληρό) συμπέρασμα είναι πως είναι αρκετά επισφαλές να ρίξεις όλες τις μάρκες σου πάνω στον Αλμπάν Λαφόν όταν είσαι ομάδα που (θες να) κάνεις πρωταθλητισμό. Επειδή είναι εύθραυστος ψυχολογικά, κάνει σφάλματα που θα μπορούσε κάλλιστα να είχε αποφύγει. Εναλλάσσοντας τα κρύο-ζέστη με πολύ μεγαλύτερη συχνότητα του αποδεκτού…
Είναι εμφανές πως έχει πολύ καλά στοιχεία, αλλά την ίδια στιγμή, αδικεί τον εαυτό του. Μήπως αν μπροστά του είχε μια άμυνα που λειτουργούσε καλύτερα, θα μπορούσε να βρει σταθερότητα; Αυτό, ναι, είναι ένα βάσιμο ερώτημα. Ένα από τα πολλά που θα κληθούν να βάλουν στο ζύγι οι Πράσινοι όταν έρθει η ώρα να πάρουν τις οριστικές τους αποφάσεις.
Για να συνεχίσει ο Ιβοριανός να αγωνίζεται στο Τριφύλλι και την επόμενη αγωνιστική περίοδο θα πρέπει να αγοραστεί από τη Ναντ, στην οποία ανήκει. Στο deal δανεισμού με το γαλλικό σύλλογο δεν έχει προβλεφθεί οψιόν αγοράς, αλλά συμφωνήθηκε να δοθεί μία άτυπη προτεραιότητα στους Πράσινους (σε σχέση με άλλα κλαμπ), εφόσον αποφασίσουν να κινηθούν για την απόκτησή του έπειτα από ένα χρόνο. Το σενάριο εξετάζεται, έχουν γίνει μάλιστα και διερευνητικές επαφές με τα Καναρίνια. Δεν έχει παρθεί ωστόσο οριστική απόφαση προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση.
Το νέο οικοδόμημα οφείλει να έχει ένα νο1 που θα εμπνέει απόλυτη εμπιστοσύνη
Αυτό που πρέπει να κρατήσουμε είναι πως ο καλός τερματοφύλακας μπορεί να σε απογειώσει ως ομάδα. Και ο κακός ή ανεπαρκής αν προτιμάτε, να σε χαντακώσει. Ο Αλμπάν Λαφόν μπορεί να είναι και το ένα και το άλλο, συχνά μάλιστα ακόμα και στο ίδιο ματς. Και άσπρο και μαύρο, δηλαδή. Κάτι όμως που ο Παναθηναϊκός δεν έχει την πολυτέλεια να διαχειριστεί. Ειδικά στη φάση ανοικοδόμησης που βρίσκεται και στην οποία απαιτείται να βρει όσο το δυνατόν περισσότερες σταθερές για να πατήσει. Η θέση κάτω από τα γκολπόστ (πρέπει να) είναι από τις «ραχοκοκαλιές» του εν εξελίξει δημιουργήματος.
Έγινε ευρεία μεταγραφική ανανέωση τον περασμένο Ιανουάριο. Με πολλές κινήσεις, αρκετές εκ των οποίων ήδη φαίνεται πως ήταν εξόχως εύστοχες. Επίσης παίκτες που έδειχναν χαμένα στοιχήματα, όπως ο Βισέντε Ταμπόρδα, βοηθάνε πια πολυπλεύρως και καίρια. Είναι πολύτιμο ως γεγονός, κερδίζει χρόνο στο project που θα αρχίσει να τρέχει ακόμα πιο εντατικά από το προσεχές καλοκαίρι. Οι ανάγκες πια ενίσχυσης του πράσινου ρόστερ δεν είναι όσο μεγάλες ήτανε. Αλλά κάτω από τα δοκάρια, απαιτείται ακόμα, νομίζουμε, κάτι καλύτερο. Ο Λαφόν θα ήταν εξαιρετικός για δεύτερος. Είναι βέβαια αμφίβολο αν θα δεχόταν να έχει αυτό το status παρότι έχει πει πως θα ήθελε να συνεχίσει στον Παναθηναϊκό.