Με τα δεδομένα της στιγμής μπορούμε κάλλιστα να οραματιστούμε ένα πολύ κοντινό μέλλον με τον Γιάκομπ Νέστρουπ να είναι αυτός που θα κάθεται στον πάγκο του Παναθηναϊκού. Θα πρόκειται για μια εντυπωσιακή αλλαγή φιλοσοφίας και μεθόδου η μετάβαση από τον 65χρονο Ράφα Μπενίτεθ στον 38χρονο Δανό, αλλά ας προσπαθήσουμε να απομονώσουμε τα δύο σκέλη για την οικονομία της συζήτησης. Ας το φανταστούμε δηλαδή κάπως σαν λευκή κόλλα που περιμένει τις λέξεις που θα ορίσουν μια νέα ιστορία για ένα βαθιά ταλαιπωρημένο τα τελευταία χρόνια κλαμπ, κι ας μην (μπορεί να) είναι ακριβώς έτσι.
Όταν κοιτάζεις τα πεπραγμένα του Νέστρουπ στην ουσία κοιτάζεις την Κοπεγχάγη της περιόδου 2022-26. Μία ομάδα δηλαδή που έκανε 2 νταμπλ και μια εντυπωσιακή πορεία σε φάση ομίλων Champions League τη σεζόν 2023-24 (2η θέση σε group με Μπάγερν Μονάχου, Γαλατασαράι, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αποκλείστηκε στα νοκ άουτ από τη Μάντσεστερ Σίτι). Αλλά και μια ομάδα που καταβυθίστηκε τη φετινή σεζόν, σε σημεία ευθέως δυσανάλογα με το status της, κάτι άλλωστε που οδήγησε στο τέλος της συνεργασίας των δύο πλευρών μετά από σερί 8 αγώνων δίχως νίκη.
Εξετάζοντας το στιλ παιχνιδιού της ομάδας της δανέζικης πρωτεύουσας επί ημέρων Νέστρουπ, τρία στοιχεία κατά βάση ξεχωρίζουν: Η πειθαρχία, η ευελιξία και η αποτελεσματικότητα. Το σύστημα που προτιμάει είναι το 4-3-3 (που γίνεται 4-2-4 ή 4-4-2 σε φάση άμυνας, με έμφαση στο μεσαίο μπλοκ), ενώ ένα βασικό κομμάτι της τακτικής του ήταν η σε φάση build up μεταφορά του δεξιού εξτρέμ στον άξονα με παράλληλο «ανέβασμα» του ενός εκ των δύο 8αριών και του δεξιού μπακ σε θέση πλάγιου επιθετικού.
Αυτό, ιδανικά εφαρμοσμένο, γεμίζει τη μεσοεπιθετική γραμμή με περισσότερους παίκτες, αυξάνει την πίεση στον αντίπαλο, ανακατεύει την αμυντική συνοχή των απέναντι και βεβαίως, προσθέτει επιλογές και λύσεις. Έχει και overlaps-underlaps το «μενού», έχει γενικώς ευελιξία και προσαρμογές, καλά δουλεμένες ώστε να προκύπτουν αυτοματοποιημένα. Ενόσω συμβαίνουν αυτά μπροστά, η άμυνα ενισχύεται με 3ο στόπερ (ο αριστερός μπακ, που άρα πρέπει να ‘ναι πιο αμυντικογενής σε σχέση με τον απέναντι ακραίο) ώστε να μην είναι μπόσικη, ανοργάνωτη και ελλιπής σε περίπτωση απώλειας της κατοχής της μπάλας και αντεπίθεσης. Ωστόσο μένει ψηλά και αυτό είναι πάντα ρίσκο. Ειδικά φέτος, κόστισε στην Κοπεγχάγη που δέχτηκε πολλά γκολ στην κόντρα.
Γιάκομπ Νέστρουπ: Προαπαιτούμενα αλλά και ευελιξία
Κι αφού κάναμε τις πρώτες συστάσεις με τον κόουτς Νέστρουπ, μια από τις εύλογες απορίες που προκύπτουν είναι το ποιοι παίκτες από το τρέχον πράσινο ρόστερ δεν θα πρέπει να αισθάνονται και ιδιαίτερη ασφάλεια για το τι έρχεται. Ένας εξ αυτών φαίνεται πως είναι ο Βισέντε Ταμπόρδα. Ακριβώς επειδή το «δεκάρι» δεν είναι βασικό κομμάτι του συστήματος. Είναι κάτι που προκύπτει, που μεταλλάσσεται. Ακριβώς επίσης επειδή η ένταση και η ταχύτητα (στοιχεία που δεν είναι στα ατού του κάπως παλιομοδίτη ως αγωνιστικό στιλ Αργεντινού) είναι προαπαιτούμενα για τον απαιτητικό Δανό τεχνικό, που θέλει από την ομάδα του να έχει ξεκάθαρη ταυτότητα και να λειτουργεί συμπαγώς, σαν ένα σώμα, μια ψυχή.
Αντίθετα, πιο καλά είναι τα νέα για τον Αντριάνο Γιάγκουσιτς, τουλάχιστον στη θεωρία. Ο Κροάτης, που βάσει ταλέντου, δυνατοτήτων και προοπτικής είναι αδύνατον να μην έχει κομβικό ρόλο στον Παναθηναϊκό της επόμενης σεζόν, δεν είναι εξτρέμ ναι. Αλλά θα μπορούσε να ξεκινάει δεξιά και να συγκλίνει συχνά πυκνά στον άξονα με τις συνεργασίες που περιγράψαμε πάνω.
Στο ίδιο μήκος ανάλυσης, με τη μέθοδο Νέστρουπ γίνεται ακόμα πιο σημαντικό το δεξί μπακ, οπότε ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να επενδύσει ακόμα περισσότερο στην εύρεση του παίκτη που θα πλαισιώσει και θα ανταγωνιστεί, με την καλή έννοια, τον Νταβίντε Καλάμπρια, ενώ ο αριστερός μπακ θα πρέπει να έχει ως νο1 ατού το αμυντικό σκέλος των αμοδιοτήτων του – κάτι πάντως που δεν χαρακτηρίζει απόλυτα τον Γιώργο Κυριακόπουλο. Για τις θέσεις της μεσαίας γραμμής δεν το συζητάμε καν, καθώς η απόφαση ενίσχυσης και σαρωτικών αλλαγών με τη διάθεση μεγάλου μέρους του μπάτζετ είναι δεδομένη από μεριάς Πρασίνων. Τα πρόσωπα μένει να διασαφηνιστούν.
Σε κάθε περίπτωση, ο Δανός είναι θιασώτης του γρήγορου ποδοσφαίρου, με παίκτες σε κάθε γραμμή που έχουν πνευμόνια για συνεχόμενα πάνω-κάτω, για υψηλές εντάσεις. Συνιστά μια πολύ ενδιαφέρουσα και ανερχόμενη περίπτωση προπονητή. Ναι, έχει τα χάντικαπ του, με κυριότερα την απειρία σε δουλειές εκτός της πατρίδας του και το φετινό απότομο downgrade που έχει πάντως τη δικαιολογία ότι η Κοπεγχάγη έχασε βασικούς παίκτες προϊόντος του χρόνου, που δεν αντικατέστησε ως έπρεπε.
Είναι επίσης πάντα ένα θέμα στην Ελλάδα και ειδικά στον Παναθηναϊκό που η υπομονή δεν περισσεύει, το αν θα του δοθεί ο απαραίτητος χρόνος και η δέουσα στήριξη σε πολλαπλά επίπεδα. Αλλά κρατάμε πως πρόκειται για έναν κανονικό προπονητή, με φρέσκες ιδέες. Και ευελιξία, που δεν φοβάται την (αυτό)κριτική. Είναι πολύ σημαντικό αυτό, καθώς είναι δεδομένο πως, αν έρθει, θα πρέπει να προσαρμοστεί και σε κάποια νέα πράγματα, να μην πάει αποκλειστικά στα όσα ξέρει ή είχε μάθει. Σε μια χαλαρή και διαφορετική συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στο παρελθόν, είχε πει πως η μαγειρική είναι μεγάλη του αγάπη. Να ένας λόγος παραπάνω λοιπόν να ανυπομονούμε να δούμε τι θα… μαγειρέψει εφόσον με το καλό έρθει στα μέρη μας.