Στο 8ο Final-4 της ιστορίας της η Φενερμπαχτσέ έρχεται στην Αθήνα για να κατακτήσει το τρόπαιο της Euroleague για τρίτη φορά και δεύτερη διαδοχική. Για τον Σαρούνας Γιασικεβίτσιους αυτό θα είναι το 6ο σερί Final-4, αφού στα τρία κολλητά με τη Φενερμπαχτσέ είχαν προηγηθεί τα ισάριθμα με την Μπαρτσελόνα.
Οι προπονητικές ικανότητες του Σάρας είναι πια αδιαμφισβήτητες, μετά την αλλαγή στροφής στη φιλοσοφία του και την απονομή περισσότερων ελευθεριών στους παίκτες του. Όπως αδιαμφισβήτητη είναι η ποιότητα και της φετινής Φενερμπαχτσέ, που μπορεί να αποχαιρέτησε το καλοκαίρι τους Χέιζ-Ντέιβις, Γκούντουριτς, ΜακΚόλουμ, Πιερ και Σανλί, αλλά με τις προσθήκες των Χόρτον – Τάκερ, Ντε Κολό, Γιάντουνεν, Μπόστον και Σίλβα διατήρησε τη συνοχή και δυναμική της.
«Ήταν η καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης τους έξι από τους οχτώ μήνες», είπε απολύτως ενδεικτικά ο Σάσα Βεζένκοφ. Ο Ολυμπιακός την προσπέρασε λόγω εκείνου του κακού σερί στο τέλος της σεζόν (5 διαδοχικές ήττες και 7 σε 8 ματς), που λίγο έλειψε να της στερήσει και το πλεονέκτημα έδρας. Αναφέρθηκε και σε αυτό όμως ο φετινός MVP της διοργάνωσης, αποδίδοντας το σε κάποιες σημαντικές απουσίες που είχε η τουρκική ομάδα εκείνο το διάστημα. Εκείνος που έλειψε περισσότερο ήταν ο πολύτιμος Νικολό Μέλι, που είναι ο «εγκέφαλος» της front line της Φενέρ και βέβαια ένας εκ των κορυφαίων αμυντικών της Ευρωλίγκας.
Ο Ιταλός πάουερ φόργουορντ, με το υψηλό μπασκετικό IQ και την παροιμιώδη τακτική αφοσίωση, είναι – αν και σχετικά βαρύς – ικανός να μαρκάρει από το «1» έως το «5», αλλά και να διαβάσει το αδύναμο σημείο της αντίπαλης άμυνας. Επέστρεψε από απουσία εφτά αγώνων, ήταν κορυφαίος της ομάδας στο ματς της προτελευταίας αγωνιστικής με τη Ρεάλ και ηγήθηκε στη σειρά των πλέι-οφ με τη Ζαλγκίρις, έχοντας μέσο όρο 11 πόντους και 5,8 ριμπάουντ με 57,9% στο δίποντο και 45,5% στο τρίποντο.
Στέκομαι κυρίως στον Μέλι, γιατί κάνει πολλά από εκείνα τα χρήσιμα πράγματα που δεν φαίνονται, ενώ είναι παραγνωρισμένος και στην επιθετική συνεισφορά του (πρόκειται για ψηλό που σούταρε φέτος από το τρίποντο με 42,9%). Η Φενερμπαχτσέ έχασε τα 5/8 ματς που έδωσε χωρίς αυτόν, συμπεριλαμβανομένου αυτού στο ΣΕΦ με τους «ερυθρόλευκους». Πριν από τον τραυματισμό του είχε 11 νίκες σε 12 ματς.
Η ομάδα του Γιασικεβίτσιους έχει τις προσωπικότητες και το know how, πιθανόν και το πλεονέκτημα της μικρότερης πίεσης σε σχέση με τον Ολυμπιακό. Δεδομένου και ότι αναμένονται περισσότεροι από 4.000 Τούρκοι στις εξέδρες του T-Center, οι περισσότεροι πιστεύουν ότι αυτός είναι ο πραγματικός τελικός της διοργάνωσης και ότι όποια ομάδα προκριθεί θα κατακτήσει και την κούπα. Οι λόγοι είναι συγκεκριμένοι: Η Ρεάλ στερείται τους «πύργους» της, Ταβάρες και Λεν, ενώ η Βαλένθια δεν έχει θεωρητικά το ειδικό βάρος, την εμπειρία και τις παραστάσεις για να αντιπαρατεθεί ως ίση προς ίση σε έναν ενδεχόμενο τελικό.
Είναι όμως έτσι; Μήπως το νόμισμα της Βαλένθια έχει δύο όψεις; Ναι, προφανώς είναι άμαθη από τέτοιες καταστάσεις, αλλά μήπως η παντελής απουσία πίεσης και η άγνοια κινδύνου ισοσκελίζουν το όποιο χάντικαπ; Είναι το κατάλληλο timing να μιλήσουμε για βάρος φανέλας όταν έχει επιστρέψει από το 0-2 κόντρα στον επτάκις πρωταθλητή Ευρώπης Παναθηναϊκό, κερδίζοντας δύο σερί «τελικούς» στο ΟΑΚΑ;
Η Βαλένθια είναι μια «άνιωθη» ομάδα που αν αποκλείσει και τη Ρεάλ στον ημιτελικό, θα έχει επιβεβαιώσει ότι δεν χαμπαριάζει από έδρες και ονόματα. Μάλιστα θα νιώθει… υπέροχα να διεκδικήσει το τρόπαιο της Euroleague σε ένα γήπεδο όπου θα έχει φέτος τέσσερις νίκες σε ισάριθμα ματς! Τις τρεις απέναντι στον Παναθηναϊκό και τη μία στον ημιτελικό. Ή σε μια πόλη που έχει 5/5, αφού είχε νικήσει και τον Ολυμπιακό εντός-εκτός στην κανονική περίοδο.
Το πρόβλημα με τέτοιου είδους ομάδες είναι η δυσκολία να φρενάρεις το ρυθμό τους και να τις βάλεις σε καλούπι. Στο συγκεκριμένο στιλ μπάσκετ που παίζει, οι αυτοματισμοί της είναι τόσο ποιοτικοί που ακόμα και αν «βραχυκυκλώσει» για κάποιο διάστημα, έχει τη μέθοδο να ανακτά την αυτοκυριαρχία της.
Αν υπάρχει μια ομάδα που μπορεί να υπερηφανεύεται ότι έχει βρει το κουμπί της, αυτή είναι η αντίπαλός της στον ημιτελικό, η Ρεάλ. Μετράει τέσσερις σερί νίκες απέναντί της, ενώ με sweep είχε πάρει και το πρωτάθλημα στους περσινούς τελικούς. Μάλιστα, από αυτές τις τέσσερις διαδοχικές νίκες, οι τρεις είναι με +14, +15 και +17! Η τελευταία ήταν στις 25/04 μέσα στη «Λα Φοντέτα» (82-96), με τον Ταβάρες να έχει 18 πόντους και 12 ριμπάουντ.
Έχω την αίσθηση ότι ο Γιώργος Μπαρτζώκας θα ήθελε να κάνουν οι Μαδριλένοι το… 5/5 κόντρα στο σύνολο του Πέδρο Μαρτίνεθ στον άλλο ημιτελικό. Όχι μόνο γιατί απουσιάζει ο γίγαντας από το Πράσινο Ακρωτήρι, αλλά γιατί με τη φόρα που θα έχει πάρει η Βαλένθια σε αντίθετη περίπτωση, δεν θες τελικά να σου θυμίσει έως τέλους τη Ζαλγκίρις του ’99…