Πολλά μπορεί να πει κανείς για την κίνηση του Παναθηναϊκού να εμπιστευτεί τον Γιάκομπ Νίστρουπ. Το σίγουρο είναι πως έχουμε να κάνουμε με μια απόφαση που δομήθηκε με συγκεκριμένα κριτήρια. Ο Δανός κόουτς κομίζει μια μοντέρνα φιλοσοφία, είναι updated με τις εξελίξεις του σπορ, με την κατεύθυνση που αυτό έχει πάρει. Ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις πώς θα κυλήσει μια συνεργασία, αν θα ενωθούν ιδανικά όλες οι τελίτσες ώστε να προκύψει μια ωραία εικόνα. Ειδικά καθώς τέτοια πράγματα απαιτούν χρόνο κι αυτό είναι πολυτέλεια στο Τριφύλλι. Όμως, ξαναλέμε, η κίνηση βγάζει 100% ποδοσφαιρική λογική.
Μια από τις πιο ιντριγκαδόρικες συζητήσεις της εποχής έχει να κάνει με τον τρόπο παιχνιδιού που προτιμάει ο 38χρονος τεχνικός. Ανθρώπινο και λογικό να προσπαθούμε μέσω του παρελθόντος να οραματιστούμε το μέλλον. Αυτό, πάντως, που πρέπει να κρατήσουμε πάνω από όλα είναι το πόσο ευέλικτος είναι τακτικά και ότι ξέρει να προσαρμόζεται στις συνθήκες, πρόσωπα και πράγματα, που προκύπτουν. Έχει μεγάλη σημασία καθώς μπορεί στην πράξη να μας εκπλήξει, τελικά. Ανάλογα το τι θα δει δηλαδή από κοντά.
Σε κάθε περίπτωση, στο αγαπημένο σύστημα του Νίστρουπ (4-3-3) και με βάση όσα έδειξε στην Κοπεγχάγη, θέλει το δεξί του εξτρέμ να έχει έναν υβριδικό και πολυσύνθετο ρόλο. Ζητάει από τον παίκτη που παίζει εκεί να συγκλίνει στον άξονα και να «μεταμορφώνεται» σε δεύτερο επιθετικό ή δεκάρι. Προτιμάει αριστεροπόδαρους και με υψηλή τεχνική κατάρτιση. Τύπου Τζόρνταν Λάρσον (ο γιος του θρυλικού Χένρικ Λάρσον) ή παλαιότερα του Ρόνι Μπάρτζι (νυν της Μπαρτσελόνα). Ακριβώς επειδή λόγω ανάποδου ποδιού είναι πιο εύκολο να κάνουν την κίνηση από τα άκρα προς τα μέσα.
Κατανοητό συνεπώς πως το δεξί εξτρέμ πρέπει να «μετράει» στατιστικά, να έχει δηλαδή νούμερα της προκοπής σε γκολ και ασίστ. Κάτι, για παράδειγμα, που στερείται (απελπιστικά…) ο Φακούντο Πελίστρι, για να μιλήσουμε για τον θεωρητικά βασικό του Παναθηναϊκού στη θέση. Να ένας λόγος παραπάνω να περιμένουμε πώληση του Ουρουγουανού αυτό το καλοκαίρι, ειδικά μετά το Μουντιάλ. Ναι, έχει ταχύτητα, έχει ένταση, στοιχεία τουτέστιν που αγαπάει φουλ ο Νίστρουπ. Αλλά… μισή χαρά όταν αυτό δεν συνδυάζεται με απτά αποτελέσματα, ενώ επίσης το παιχνίδι του έχει να κάνει περισσότερο με straight runs και σέντρες, ως δεξιοπόδαρος. Και, θα το διαπιστώσατε ενδεχομένως, δεν πιάσαμε καν το topic «τραυματισμοί» για έναν δυστυχώς ευπαθή παίκτη…
Είναι μια επιλογή-δυνατότητα να πάει ο Αντριάνο Γιάγκουσιτς στο δεξί φτερό, παρότι 10άρι, ακριβώς επειδή ο Κροάτης θα έχει εντολή να συγκλίνει στον άξονα και να μπαίνει έτσι συχνά στην περιοχή δράσης που είναι και καλύτερος και πιο χρήσιμος. Αλλά δεν είναι σίγουρο πως θα λειτουργήσει αμέσως ούτε πως θα είναι αρκετό από μόνο του για όλη τη σεζόν. Για τον Βισέντε Ταμπόρδα, θα πούμε απλά πως η ταχύτητα και η ένταση δεν είναι το φόρτε του, δεν θα κάνουμε το λάθος να τον ξεγράψουμε γιατί ο Αργεντινός ανάγκασε πολλές… κακές γλώσσες να δαγκωθούν φέτος, ωστόσο τα δεδομένα δεν δείχνουν ιδιαίτερα ευνοϊκά γι’ αυτόν.
Η λογική λέει πως ο Παναθηναϊκός θα ψάξει φουλ στην καλοκαιρινή αγορά για να βρει εκείνο το δεξί εξτρέμ που θα κάνει «τικ» σε όλα τα κουτάκια του Νίστρουπ και θα συνιστά το ποιοτικό «συν» που απαιτεί η θέση. Ταυτόχρονα, σε αυτή τη συνθήκη, γίνεται ακόμα πιο σημαντικό το δεξί μπακ, καθώς χρειάζεται να έχει επιθετικές αρετές σε πολύ υψηλό level για να ανεβαίνει ψηλά και να «ντύνεται» εξτρέμ. Ο Νταβίντε Καλάμπρια θα μπορούσε μια χαρά να παίξει αυτό το ρόλο, αλλά πόσο σίγουρο άραγε είναι πως θα συνεχίσει στην Αθήνα; Ας το πούμε αμφίβολο, προς ώρας.