Προσεγγίζουμε συχνά το ποδόσφαιρο λες και είναι ατομικό άθλημα. Ξεχνώντας ή υποτιμώντας πως είναι πολύ λίγοι εκεί έξω, οι εκλεκτοί και σπουδαίοι που είναι σε θέση να κάνουν τη διαφορά no matter what. Η πραγματικότητα είναι πως γίνεσαι τόσο καλός όσο σου επιτρέπει το σύνολο. Μόνο σε μια ομάδα που λειτουργεί σωστά μπορεί ένας παίκτης να βγάλει το μέγιστο δυνατό του, να αξιοποιηθεί πλήρως. Μία διαχρονική αλήθεια που (πρέπει να) δίνει κουράγιο στον ΠΑΟΚ σε αυτή τη δύσκολη στιγμή που περνά…
Γιατί ο Δικέφαλος έχει κάτι πολύ σημαντικό να περιμένει. Δύο παίκτες που μόλις αποκτήθηκαν και έχουν όλα τα φόντα να αλλάξουν τις λέξεις της στενάχωρης τούτη τη στιγμή για το κλαμπ, αφήγησης των γεγονότων. Ντιέγκο Κόστα και Κρίστιαν Γιάκιτς φέρνουν αυτό που λείπει περισσότερο από τον ΠΑΟΚ. Ντιέγκο Κόστα και Κρίστιαν Γιάκιτς φέρνουν τη σκληράδα…
Θα δώσουν αυτό που έλειπε από τον ΠΑΟΚ
Είναι πολύ soft ως τώρα οι Ασπρόμαυροι, πολύ «ευγενικοί» με τους αντιπάλους τους. Δεν πιέζουν όσο θα έπρεπε, δεν «καταστρέφουν» όσο επιβάλλεται και γι’ αυτό είναι τόσο μπόσικοι στα μετόπισθεν. Ο Βραζιλιάνος κεντρικός αμυντικός και ο Κροάτης αμυντικός μέσος δεν είναι όμως της ίδιας λογικής και κατηγορίας. Είναι δύο παίκτες που δεν τους νοιάζει αυτό που κάνουν να είναι όμορφο στο μάτι. Τους νοιάζει να είναι αποτελεσματικό.
Να μιλήσουμε και πιο συγκεκριμένα; Γιατί όχι. Με τον Ντιέγκο Κόστα ο ΠΑΟΚ είναι σαν να κερδίζει ακόμα δύο ακόμα παίκτες: Τον Αρίτζ Ελουστόντο και τον Παντελή Χατζηδιάκο. Και οι δυο είναι εγκεφαλικοί παίκτες και χρειάζονται έναν δυναμικό αμυντικό στο πλευρό τους για να είναι πιο άνετοι, για να μπορέσουν να δείξουν όλα όσα πραγματικά μπορούν. Και ο Βραζιλιάνος πρώην παίκτης της Κράσνονταρ είναι το τέλειο fit για κάτι τέτοιο.
Το ίδιο ισχύει και με την περίπτωση του Γιάκιτς. Με τη μαχητικότητα που θα δώσει στα χαφ θα απελευθερώσει τον Χρήστο Ζαφείρη και κυρίως τον Όγκνιεν Ούγκρεσιτς, αυτό το τόσο υποσχόμενο νέο project του ΠΑΟΚ. Ο Έλληνας και ο Σέρβος θα μπορέσουν να πάρουν μέτρα στο γήπεδο και να κοιτάξουν πώς θα δημιουργήσουν χωρίς να έχουν να ανησυχούν για το τι θα συμβαίνει στα μετόπισθεν. Θα έχουν γαρ καλυμμένα τα νώτα τους χάρη σε έναν ακούραστο συμπαίκτη που δεν σταματάει στιγμή να λειτουργεί ως πρώτη μεγάλη ασπίδα προστασίας της άμυνας.
Ναι, υπάρχει μεγάλη γκρίνια και απογοήτευση αυτή τη στιγμή στον ΠΑΟΚ. Λογικό και κατανοητό είναι. Τα αποτελέσματα δεν είναι καλά, αποκλείστηκε από την Ευρώπη και ο Γιάννης Κωνσταντέλιας δεν μένει πια εδώ. Όμως θα ήταν λάθος να πέσει η ομάδα στην παγίδα της παραίτησης, της απογοήτευσης. Υπάρχει ελπίδα, υπάρχει προοπτική. Με μοναδικό αστερίσκο πως είναι κρίμα που Ντιέγκο Κόστα και Κρίστιαν Γιάκιτς δεν αποκτήθηκαν νωρίτερα. Θα μπορούσε η συζήτηση να είναι πολύ διαφορετική τώρα. Αλλά δεν πάνε πάντα όλα στο ποδόσφαιρο όπως τα θες και τα προγραμματίζεις, ούτε οι μεταγραφές είναι απλή υπόθεση, έτσι δεν είναι;