Η (μαύρη) αλήθεια είναι έτσι όπως έγινε αυτός ο κόσμος, με εστίες πολέμου να ξεσπάνε σε ένα σωρό μέρη, το να σκέφτεσαι τις διακοπές μόνο εύκολο και ταιριαστό δεν είναι. Διαβάζεις μαζί και θέματα του στιλ «τι ισχύει για επιστράτευση» ή «το kit επιβίωσης που όλοι πρέπει να έχουμε» και σε πιάνει ένα σύγκρυο. Στο εξωτερικό ειδικά, τα κοιτάνε όλα αυτά πολύ πιο σοβαρά από μας – που έχουμε μια τάση και προς χαβαλέ ενίοτε, δεν είναι μαγκιά, εσωτερική άμυνα είναι. Κάνουν λοιπόν τον προγραμματισμό τους για το πού θα πάνε, λαμβάνοντας υπόψη τους ένα σωρό πιθανά σενάρια, ακόμα και τα χειρότερα.
Είναι χαρακτηριστικό πως πρόσφατη μελέτη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ταξιδιών (ETC) εξήγαγε το συμπέρασμα ότι οι Αμερικανοί είναι λιγότερο διατεθειμένοι να ταξιδέψουν στην Ευρώπη φέτος σε σύγκριση με το 2025. Εν μέρει λόγω του ότι έγινε οικονομικά πιο δαπανηρό με τους δασμούς και τα συναφή, αλλά κυρίως εξαιτίας της γεωπολιτικής αστάθειας. «Θα πάω στην Κύπρο ενώ εκεί πέφτουν βόμβες;», θα μπορούσε, για παράδειγμα, να είναι μια υποθετική σκέψη ενός επίδοξου τουρίστα από τις ΗΠΑ κι ας μην ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αυτό που έχει κατά νου.
Να λοιπόν που στα κριτήρια για διακοπές μπαίνει πια και το γεωπολιτικό στοιχείο. Σε αυτό το πλαίσιο, «κερδισμένοι» θα βγουν προορισμοί που είναι πολύ μακριά από τα πεδία των αντιπαραθέσεων, από τα μέρη που είναι αιχμάλωτα της γεωγραφίας τους. Όπως η Ισλανδία. Πέρυσι έκανε ρεκόρ αφίξεων στην ιστορία της (κοντά 2,5 εκατ., από 500.000 πριν από 15 χρόνια) και είναι πρακτικά σίγουρο πως φέτος έπεται νέο best of.
Πότε άλλαξαν όλα για την Ισλανδία
Δεν ήταν πάντα πόλος έλξης των ταξιδιωτών το «νησί του πάγου και της φωτιάς». Όλα άλλαξαν το 2010. Με την έκρηξη του ηφαιστείου που είναι αδύνατον να προφέρουμε, αλλά ευτυχώς μπορούμε να γράψουμε: Εϊγιαφιάτλαγιοκουτλ. Το ότι ενεργοποιήθηκε μετά από 187 χρόνια, το ότι λόγω της ηφαιστειακής τέφρας που προκλήθηκε ο ευρωπαϊκός εναέριος χώρος έκλεισε για 8 μέρες, κάτι που είχε να συμβεί από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το και… το, γενικώς το ενδιαφέρον ήταν πολύ μεγάλο. Η Ισλανδία βρέθηκε ξαφνικά στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, παγκοσμίως.
Ουδέν κακόν αμιγές καλού. Ανακάλυψε έτσι ο κόσμος ένα μέρος με απόκοσμη, αλλόκοτη ομορφιά, εντελώς διαφορετικό από οτιδήποτε άλλο. Ανόθευτο από το μαζικό τουρισμό, με απίθανα φυσικά τοπία, από παραλίες με μαύρη άμμο ως γεωθερμικές πηγές και παγετώνες. Οι Ισλανδοί άδραξαν την ευκαιρία και άρχισαν τις τουριστικές καμπάνιες για να είναι έτοιμοι όταν θα… καθόταν η σκόνη. Όπερ και εγένετο, ενώ μετά ανέλαβαν δράση οι social media ταξιδιωτικοί bloggers, εν πολλοίς παρασυρόμενοι θετικά από το trend που δημιουργήθηκε – ο Ευτύχης Μπλέτσας είναι ένας εξ αυτών. Για μια χώρα που είχε ήδη καταφέρει, με αξιοθαύμαστη προσαρμοστικότητα και αντιδραστικότητα, να ξεπεράσει αυτό που έμοιαζε ως μοιραίο χτύπημα με την οικονομική κρίση του 2008, ήταν μάλλον ένα αμέσως επόμενο λογικό βήμα.
Fast forward στο σήμερα και ο τουρισμός έχει γίνει μια από τις βασικές πηγές εσόδων της χώρας. Δεν είναι φτηνός προορισμός, κάθε άλλο. Είναι, θα λέγαμε μάλιστα, κάτι σαν must πια μόνο για τουρίστες με «γερά πορτοφόλια». Ετοιμάζεται επίσης νέο μεγαλύτερο αεροδρόμιο και πολλά ακόμα facilities που θα κάνουν την Ισλανδία ακόμα πιο προσιτή και ελκυστική στους τουρίστες. Με την αγωνία πολλών ντόπιων πάντως να είναι αν θα καταφέρει να διατηρήσει αναλλοίωτο και το χαρακτήρα της ως τόπος.
Αυτήν την τουριστική ανέλιξη έρχεται να την ενισχύσει ο γεωπολιτικός παράγοντας. Είναι ένα από τα πιο ασφαλή μέρη του πλανήτη και αυτό μπαίνει πια σοβαρά στην εξίσωση για πολλούς ταξιδιώτες. Εκτός ενδεχομένως αν γίνει κάτι στη γειτονική της, Γροιλανδία. Και αρχίσουμε μάλλον τοτε να γράφουμε για Νέα Ζηλανδία και Αυστραλία. Mad world…