Θυμάστε κάποτε που ο Γιώργος Παπανδρέου, από τη θέση του Έλληνα πρωθυπουργού, υποσχόταν να μας κάνει «Δανία του νότου»; Επειδή αυτό αποδείχθηκε κάτι σαν πικρό ανέκδοτο με όσα ακολούθησαν, με χρεοκοπίες, απανωτά Μνημόνια και τις συναφείς «σφαλιάρες», είπαμε να σε πάμε ένα ταξιδάκι στην… πραγματική Δανία. Του βορρά. Που είναι ένας τακτοποιημένος παράδεισος και βρίσκεται πάντα ψηλά, στο top-3 δεδομένα, σε όλες τις λίστες που δημοσιεύονται αναφορικά με τις πιο ευτυχισμένες χώρες του κόσμου.
Για ένα ταξίδι που όσοι κάνουν θέλουν να… ξανακάνουν. Γιατί αντικρίζουν την ομορφιά σε κάθε τους βήμα, σε όλες τις εκφάνσεις. Στα κτήρια, στην καθαριότητα, στο πράσινο, στη συμπεριφορά του κόσμου και στη μέριμνα του κράτους. Είναι μια χώρα που αισθάνεσαι σαν να σε πιάνει από το χέρι, σαν να σε προσκαλεί να κάνετε παρέα. Σαν τα Lego, το πιο διάσημο ίσως δανέζικο προϊόν, όλα «κουμπώνουν» όπως πρέπει, δημιουργώντας κάτι που εκπέμπει ανόθευτα δημιουργικότητα και οργάνωση. Νιώθεις ασφαλής σε κάθε σου βήμα, τη βεβαιότητα πως αν χάσεις το πορτοφόλι σου στο δρόμο και είναι γεμάτο λεφτά, όποιος το βρει θα φροντίσει σίγουρα να στο επιστρέψει.
Και για ένα 3ήμερο στη Δανία; Τι μπορεί να κάνεις; Θα το απομονώσουμε σε κάδρο Κοπεγχάγης. Όχι επειδή δεν αξίζουν άλλα – κάθε άλλο. Αλλά επειδή μιλάμε για συγκεκριμένο και περιορισμένο χρονικό πλαίσιο. Μακάρι να ‘χεις στη διάθεσή σου χρόνο και χρήμα να κάτσεις πολύ παραπάνω και να δεις πολλά περισσότερα. Κατανοούμε όμως ότι αυτό είναι εξόχως δύσκολο αν όχι αδύνατο.
Σε κάθε περίπτωση, με το που ο επισκέπτης φτάνει στην πρωτεύουσα αντικρίζει τα πολύχρωμα σπιτάκια στο Νιχάβν (Νέο Λιμάνι), αυτά που γεμίζουν φωτογραφίες το Instagram καθώς κανείς δεν μπορεί να τους αντισταθεί, κατανοεί πως «εδώ είμαστε» και πως μόνο τυχαία δεν μιλάμε για μια από τις πιο εμβληματικές γειτονιές του κόσμου.
Δανία: Εδώ ζωή-ποδήλατο σημαίνει ευτυχία!
Αυτό που σου «χτυπάει» από την πρώτη στιγμή το μάτι είναι πως όλοι, μα όλοι, κάνουν τα πέρα-δώθε τους με ποδήλατο. Αυτό είναι, με διαφορά, το νο1 μέσο μεταφοράς, το αμάξι είναι… είδος προς εξαφάνιση. Διττός ο λόγος. Και επειδή οι ντόπιοι έχουν οικολογική συνείδηση και επειδή τους αρέσει να γυμνάζονται.
Για να τα λέμε όλα, υπάρχει κι άλλο που σου «χτυπάει» στο μάτι, όχι όμως με την καλή την έννοια. Είναι οι τιμές. Είναι ακριβά για τα ελληνικά δεδομένα. Ειδικά το φαγητό. Αλλά ΟΚ δεν χρειάζεται να πας σε εστιατόριο με αστέρι Michelin – και έχει πολλά εκεί, να ξέρεις. Υπάρχουν και ωραιότατα street food, με το Σμέρμπροντ να ξεχωρίζει, το παραδοσιακό ανοιχτό σάντουιτς, που θες μαχαιροπίρουνο για να… κάνεις καλά. Υπάρχουν και πεντανόστιμα γλυκά, χωρίς να τα τιγκάρουν στη ζάχαρη όπως κάνουμε, κακώς, εμείς. Ο παράδεισος της σφολιάτας και του βουτύρου…
Πώς σου προτείνουμε να κινηθείς για ένα 3ήμερο; Ιδού: Την πρώτη μέρα μπορείς να την προσεγγίσεις ως κλασικός τουρίστας, σουλατσάροντας στο κέντρο και στα παλάτια (Αμάλιενμποργκ και κάστρο Ρόζενμποργκ), γύρω από το Νίχαβν, με απαραίτητη στάση στο περίφημο άγαλμα της Γοργόνας και φινάλε στον Στρογγυλό Πύργο (Ρούντερταρν) με την εντυπωσιακή θέα. Την 2η μέρα, μπορείς να την αφιερώσεις για να γνωρίζεις την εναλλακτική Κοπεγχάγη, από την αυτοδιαχειριζόμενη μποέμ γειτονιά της Φρίταουντ Κριστιάνια ως τους κήπους Τίβολι, με το λούνα παρκ. Και την 3η μέρα; Βόλτα σε όσο το δυνατόν περισσότερες γειτονιές για εξερεύνηση, με must το Νέρεμπρο, εγγενώς cool και πολυπολιτισμικό.
Ένα 3ήμερο αρκεί για να κάνεις… μετάγγιση ευτυχίας και να ζηλέψεις, με την καλή έννοια, τους Δανούς. Αλλά, για στάσου: Μπορεί να μη γίναμε οι… εκπρόσωποί τους στο νότο της Ευρώπης, αλλά μπορούμε να προσπαθήσουμε να μιμηθούμε τουλάχιστον ένα από τα στοιχεία τους: Το Hygge (Χούγκα), τη φιλοσοφία τους. Ήτοι τη δημιουργία θετικής ατμόσφαιρας. Δίπλα σε ένα τραπέζι με νόστιμο φαγητό, κεριά και πάνω από όλα καλή παρέα. Γιατί το κλειδί είναι η επικοινωνία, η επαφή ανάμεσα στους ανθρώπους. Εάν είσαι καλά στο «μέσα» σου, αυτό αντανακλά και στο πώς «κατασκευάζεις» τον τόπο που ζεις.
