Άδεια η πόλη πού πήγαν όλοι; Ωραίο τραγούδι αλλά όχι και… 100% αληθινό. Δεν αδειάζει ποτέ στην πραγματικότητα η Αθήνα και συν τοις άλλοις, ξέρουμε καλά ποια είναι η αιτία που μετριόμαστε και βγαίνουμε λιγότεροι από ό,τι υπό νορμάλ συνθήκες οι πρωτευουσιάνοι (τρομάρα μας): Το θέρος κουβαλάει μαζί του και άδειες, όπου φύγει φύγει λοιπόν ο (περισσότερος) κόσμος.
Μα όσοι ξεμείναμε στη βάση μας, δεν πρέπει να ζηλεύουμε τους άλλους. Ή έστω ας κοιτάξουμε να φτιάξουμε μεταξύ μας μια όσο το δυνατόν πιο διακοπό-κατάσταση, για να ξεγελιόμαστε, για να… περνάμε και μόνοι μας καλά (τα καταφέρνουμε μια χαρά). Δεν τους έχουμε ανάγκη λοιπόν, άστους να πήζουν στον κόσμο, στη βαβούρα και πάμε εμείς να απολαύσουμε μερικά μέρη που είναι ούτως ή άλλως ωραία, αλλά τώρα «δίνουν» περισσότερο.
Μια παραλία-όνειρο για να γλιτώσεις τα… ακτοπλοϊκά
Η παραλία που λέμε να σε πάμε βόλτα βρίσκεται στην ανατολική Αττική: Μικρή Χαμολιά, στη Βραυρώνα. Ανάμεσα στη Λούτσα και στο Πόρτο Ράφτη για να το κάνεις εικόνα στο χάρτη. Θυμίζει έντονα Κυκλάδες η φάση εκεί, αλλά όχι τα μεγάλα. Κάτι σε Κουφονήσια και Σχοινούσα παραπέμπει. Μας κάνει, φουλ το φουλ!
Δεν θα βρεθείς εκεί αν δεν ξέρεις, αν δεν σου πουν. Γι’ αυτό και διατηρεί μια χαλαρή ατμόσφαιρα. Είναι ένας κρυμμένος, απάνεμος κολπίσκος με βότσαλο και άμμο, που προσφέρει απομόνωση, που σου δίνει την (ψευδ)αίσθηση πως είσαι μακριά από την Αττική. Τα νερά έχουν γαλαζοπράσινο χρώμα και είναι αρκετά ρηχά, με μια διαύγεια που θυμίζει Αιγαίο.
Έχε επίσης υπόψη σου πως στην άκρη της η παραλία προσφέρει φυσική σκιά, λόγω πεύκων, άρα αν είσαι τυχερός μπορεί να μη χρειαστεί καν να στήσεις ομπρέλα. Ομοίως και ότι είναι τέτοια η θέση της ακτής ώστε δεν την πιάνει ποτέ σχεδόν το κύμα.
Και πώς πας ως εκεί; Βάλε το GPS με «πινέζα» τον οικισμό της Χαμολιάς στη Βραυρώνα. Μόλις φτάσεις στην κεντρική παραλία, έχει ένα χωματόδρομο, πας δεξιά και αυτό είναι. Παίρνεις τζούρα από… Μικρές Κυκλάδες γλιτώνοντας τα ακτοπλοϊκά – πόσο πιο… κερδισμένος να βγεις;
Τώρα είναι η καλύτερη εποχή να απολαύσεις την συγκεκριμένη παραλία. Επειδή όσο κρυμμένη και να είναι, για Αττική μιλάμε, τέτοια ωραία πράγματα δεν μένουν ποτέ πραγματικά μυστικά. Τον Αύγουστο όμως μένουμε… εμείς και εμείς, οπότε είναι αρκετά πιο προσιτή η όλη φάση.
Greek Summer is a state of mind; Κατά κάποιο τρόπο, έτσι είναι. Προσαρμοζόμαστε με ό,τι έχουμε, σημασία έχει να βρίσκουμε διεξόδους και να μην χάνουμε την όρεξη μας. Εάν ψάξεις, θα τα βρεις τα spots για να την περάσεις ζάχαρη και στην πόλη. Αν δεν πας εσύ στο νησί, φέρε το… νησί σε σένα!