Το ότι τα παλικάρια ξεκίνησαν, το 1996, τη δισκογραφική τους πορεία βγάζοντας άλμπουμ με τίτλο «30 Χρόνια Επιτυχίες» αποτελούσε ακόμα μια ιδιοφυή έκφανση της σατιρικής τους ταυτότητας ως γκρουπ. Ποιος να φανταζόντουσαν πως ταυτόχρονα ήταν και… προφητικό! Γιατί φέτος, με τη συμπλήρωση του χρονικού αυτού ορόσημου, τα Ημισκούμπρια επιστρέφουν για να γιορτάσουν με τους φαν τους. Για μια συναυλία που συγκαταλέγεται ήδη στα τοπ γεγονότα του μουσικού καλοκαιριού 2026…
«Μία συναυλία» είπαμε; Γράψτε λάθος. Ήταν τόσο μεγάλη η ζήτηση και η «κάψα» του κόσμου να δει ξανά μαζί τον Δημήτρη Μεντζέλο, τον Μυθριδάτη και τον Πρύτανη επί σκηνής ώστε πέραν της αρχικής τους εμφάνισης, στις 20 Ιουνίου στο Release Athens 2026, που έγινε τάχιστα sold out από 20.000 ανθρώπους, προστέθηκε και extra μέρα. Ξανά στην Πλατεία Νερού, Παρασκευή 3 Ιουλίου το νέο ραντεβού, θέμα χρόνου να γίνει κι αυτό «όποιος πρόλαβε, πρόλαβε»…
Αυτό το reunion ξυπνάει ευρεία γκάμα συναισθημάτων. Είναι η νοσταλγία, όσων έζησαν τους Ημίζ στην ακμή τους, ταυτίζοντας με τον ήχο τους όμορφα χρόνια, υπέροχες αναμνήσεις. Είναι η περιέργεια για το πώς θα αποδώσουν μετά από τόσα χρόνια, θα έχουν άραγε ακόμα την ίδια ενέργεια; Είναι η αγάπη για την καλή μουσική, τον πρωτοποριακό στίχο που ήταν όντως «30 χρόνια μπροστά από την εποχή του». Είναι η χαρά της μέθεξης, της συμμετοχής σε μια κοινή εμπειρία με χιλιάδες ομοϊδεάτες.
Τα Ημισκούμπρια τόλμησαν πράγματα που άλλοι ούτε καν (θα) διανοούνταν. Σε χιπ χοπ πλαίσιο, έλεγαν τις μεγαλύτερες αλήθειες με όχημα το χιούμορ, τη σάτιρα, τον πανέξυπνο στίχο που σου κολλούσε με τη μία στο μυαλό και δεν σταματούσες να τραγουδάς. Κάτι που εξηγεί τη διαχρονική τους απήχηση, αλλά και το ότι καταφέρνουν να δημιουργούν συνεχώς και νέο κοινό, που έρχεται σε επαφή με το έργο τους και γοητεύεται.
Πραγματικά νιώθουμε πως δεν χρειάζεται να προσθέσουμε περισσότερα. Θα μπορούσε άνετα να τελειώσει εδώ το κείμενο. Αλλά είπαμε πως ένα τρόπον τινά αφιέρωμα στα Ημίζ ένα πράγμα πρέπει να έχει πάνω από κάθετι άλλο: Μουσική. Γι’ αυτό και διαλέξαμε τα κατά τη γνώμη μας καλύτερα τραγούδια από τα… 30 χρόνια επιτυχίας τους. Με τυχαία σειρά, αφού δεν μπαίνει ιεραρχία σε όσα έχεις αγαπήσει.
Ημισκούμπρια: To δικό μας best of
Βουκολικό
Ο ανεπίσημος εθνικός μας ύμνος; Θα μπορούσε. Άνετα.
Εγώ Είμαι ο Κύρης
Οι τύποι τα έβαλαν με την «αγία ελληνική οικογένεια» και τη φαλλοκρατία… before it was cool.
Μεθ Στο Βολάν
Όλη η «ελληναράδικη» νοοτροπία του «οδηγώ και πίνω, πίνω και οδηγώ». Ανατριχιαστικό, κατά βάση.
Στη Ντισκοτέκ
«Τώρα προστάζει η μόδα το φίλημα στο χέρι του κάθε homo sapiens που έχουν για πορτιέρη»…
Δημόσιο For Ever
Πόσο Ελλάδα αντέχεις; Σε κάτι παραπάνω από 5 λεπτά, έχεις την απάντησή σου.
Je Suis Bossu (ft. Φοίβος Δεληβοριάς)
Θα άξιζε και μόνο για την βιντεοκλιπική μεταμόρφωση του Μεντζέλου σε Λάκη Κομνηνό «κείνο το καλοκαίρι». Αξίζει ούτως ή άλλως για κάθε του δευτερόλεπτο.
Greek Lover
«Με τρίχα για πουλόβερ». I rest my case.
Πάμε Όλοι Μαζί Σε Μία Παραλία
Το περιλάλητο Greek Summer στην πιο φαν μορφή του.