Θα είμαστε ειλικρινείς με το καλημέρα, οι καλοί λογαριασμοί άλλωστε είναι αυτοί που κάνουν τους καλούς φίλους: Το να «σκαρώσεις» μία λίστα με τις καλύτερες ταινίες της τελευταίας 5ετίας είναι ένα φιλόδοξο εγχείρημα καθώς πρόκειται για ένα ευαίσθητο θέμα γούστου, που εξ ορισμού γεννά διαφωνίες και ξυπνά πάθη. Το τι μας αρέσει και τι όχι είναι υποκειμενικό…
Μα υπάρχουν και ορισμένες αντικειμενικές αλήθειες. ‘Η αν προτιμάς, βάσεις για να πατάμε, σημεία αναφοράς για να συνεννοούμαστε. Και βεβαίως, ταινίες που κατάφεραν να γίνουν κλασικές και υπό μία έννοια νικάνε το χρόνο, μένοντας στις μνήμες ως κάτι το σπέσιαλ.
Πάμε λοιπόν να δούμε τι διαλέξαμε. Με μια ακόμη επισήμανση: Επιλέξαμε ταινίες που να είναι αυτή τη στιγμή διαθέσιμες προς παρακολούθηση μέσω κάποιας πλατφόρμας. Ήταν 3, θα μπορούσε να ‘ναι… 103. Συζήτηση να γίνεται, ωραία πράγματα να βλέπουμε και να τα χαιρόμαστε!
Οι 3 καλύτερες ταινίες της 5ετίας
Dune (ΗΒΟ Μax, Netflix)
Μια κινηματογραφική εποποιΐα, ένα «δεν μπορεί ποτέ να αποδοθεί κινηματογραφικά» που… αποδόθηκε άψογα κινηματογραφικά. Ο Ντενί Βιλνέβ, σε 2 parts μέχρι στιγμής (το 3ο είναι προγραμματισμένο να βγει στις αίθουσες τον Δεκέμβριο) υπογράψει ένα sci-fi masterpiece, ένα έπος εφάμιλλο του Lord of the Rings.
ΟΚ, σίγουρα είναι πολύ καλύτερο οπτικοακουστικά να το βλέπεις στο σινεμά σε σύγκριση με το σπίτι, όμως… βολευόμαστε (μια χαρά) με ό,τι έχουμε. Στο HBO Max βρίσκουμε και τις 2 ταινίες, στο Netflix μόνο την πρώτη. Ψάχναμε να βρούμε κάτι εντυπωσιακό για φινάλε, δεν χρειάζεται. Ένα «ουάου» αρκεί. Μιλάμε άλλωστε για κάτι που σε αφήνει… speechless.
One Battle After Another (HBO Max)
13 υποψηφιότητες για Όσκαρ, 6 χρυσά αγαλματίδια (Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερης Σκηνοθεσίας, Διασκευασμένου Σεναρίου, Β’ Ανδρικού Ρόλου, Καλύτερου Μοντάζ, Καλύτερου Κάστινγκ).
Το έχουμε εξηγήσει και τότε, πριν από λίγους μήνες, γιατί θεωρούμε πως πρόκειται για ένα έργο-σημείο αναφοράς για το παγκόσμιο σινεμά. Όπως καταλαβαίνουμε και γιατί μπορεί να ξένισε ορισμένους.
Αλλά ουσία είναι πως ο Πολ Τόμας Άντερσον κάνει τα πράγματα με έναν εντελώς «έξω από το κουτί» τρόπο, βρίσκοντας ισορροπία ανάμεσα σε διαφορετικά είδη και θεματικές. Οι εκπληκτικές ερμηνείες, με best of αυτή του Σον Πεν (ο β’ ανδρικός, που λέγαμε παραπάνω) είναι ένα από τα «τικ» των πολλαπλών ζητουμένων που καλύπτονται με ζηλευτή επάρκεια εν προκειμένω.
Flow: Η Γάτα Που Δεν Φοβόταν το Νερό (Cinobo)
Μία ταινία που – φαινομενικά παράδοξο για βωβή – μιλάει απευθείας μέσα σου, που σου ξυπνάει ένα προς ένα όλα τα ωραία και αγνά συναισθήματα Ο Λετονός Γκιντς Ζιμπαλόντις σκάρωσε ένα animation – αριστούργημα που δικαίως βραβεύτηκε με Όσκαρ.
Μια οικολογική αλληγορία με πολλαπλά μηνύματα. Χωρίς να έχει να διαχειριστεί μεγάλο μπάτζετ («μόλις» 3,5 εκατ. ευρώ), έδειξε σε τι συνίσταται το μεγαλείο της απλότητας. Πρωτοτυπία σε εικονογράφηση και εκτέλεση, φοβερή μουσική, εκπληκτικό ως σύνολο και αποτύπωμα.