Εάν ζεις σε αυτόν τον (ιντερνετικό) κόσμο και είσαι γενικώς του φαγητού, τότε αποκλείεται να μην ξέρεις τι εστί Floutsou. Πιθανόν, θα ‘χεις φάει και ώρες να βλέπεις τα βιντεάκια του. Ο κατά κόσμον Γιώργος Θεοδωρόπουλος, μέσα από το κανάλι του “The Greek Master Chef”, ξεκίνησε να ψάχνει για καλύτερο σουβλάκι από αυτό του Ελληνικού (στη λεωφόρο Ιασωνίδου) και έφτασε να γίνει σημείο αναφοράς στο κομμάτι… επικές μάσες.
Γυρίζοντας τα μαγαζιά, στην Αθήνα, στην επαρχία, αλλά και στο εξωτερικό (must see οι περιηγήσεις του σε μέρη όπως η Ιαπωνία και το Σικάγο), μόνος κατά κανόνα, αλλά και με guest φίλων του, έδειξε πως μπορείς τελικά να κάνεις κάτι που έχουν ήδη κάνει πολλοί και όμως να είσαι εντελώς διαφορετικός και πρωτότυπος.
Η κριτική φαγητού ποτέ δεν ήταν τόσο cool από έναν άνθρωπο που έχει δουλέψει χρόνια στις κουζίνες – άρα ξέρει – και είναι πάντα θετικά προκατειλημμένος. Ποτέ δεν κάνει βίντεο για κάτι που δεν του αρέσει. Κοινώς, δεν κάνει βίντεο για να κράξει. Με μία εξαίρεση. Την κέτσαπ, την οποία και σιχαίνεται…
Βασικά σου δίνει την εντύπωση πως είναι ο φίλος ο καλός, αυτός που θα κάτσετε να φάτε μαζί και θα απολαύσετε την κάθε μπουκιά λέγοντας τα δικά σας, με τη δική σας κοινή γλώσσα επικοινωνίας. Δεν πειράζει αν είναι και αθυρόστομη, προκύπτει όταν νιώθεις οικεία.
Εδώ και καιρό, οι πιστοί του περίμεναν πώς και πώς τη στιγμή που θα άνοιγε το δικό του μαγαζί. Από εκείνη τη φορά που είχε πάει ταξίδι στο Παρίσι και είχε δοκιμάσει ένα από τα πιο viral σάντουιτς του κόσμου, με μια μπαγκέτα και 3 υλικά (μοσχάρι, τηγανητές πατάτες και την πράσινη σάλτσα με τη μυστική συνταγή), ο Floutsou είχε αποκαλύψει τα χαρμόσυνα.
Και να που πριν από λίγες μέρες, ήρθε η στιγμή του μεγάλου opening. Στην Αργυρούπολη, στα μέρη του. Πέριξ της εκεί στάσης μετρό (Πάροδος Βουλιαγμένης 32).
Λαϊκό προσκύνημα έγινε και δεν υπερβάλλουμε καθόλου. Τέτοιες ουρές έξω από street foodάδικο συμβαίνουν μια στο τόσο. Ένας θρίαμβος; Και ναι και… όχι. Εξηγούμαστε: Ήταν αρκετοί αυτοί που «στράβωσαν» με τις τιμές. Ειδικά για την ελληνική απόδοση του γαλλικού σάντουιτς, που τιμολογήθηκε στα 15 ευρώ.
Τι έκαναν ως αντίδραση; Μπήκαν στις κριτικές, Google review και πάει λέγοντας, κάνοντας σωρηδόν αρνητικά reports, ως και «μονάστερα» προέκυψαν, όπως τα χαρακτήρισε ο ίδιος ο ιδιοκτήτης. Όχι επειδή δεν τους άρεσε αυτό που δοκίμασαν. Αλλά επειδή το θεώρησαν πανάκριβο.
Ο Floutsou δεν το άφησε αναπάντητο. Με βίντεο – σήμα κατατεθέν του, αν και ίσως λίγο περισσότερο αθυρόστομο από τα συνηθισμένα, υπεραμύνθηκε του… τιμοκαταλόγου του, προβάλλοντας το εξής απλό σκεπτικό: θέλει να προσφέρει το ανώτερο δυνατό ποιοτικά και ταυτόχρονα να πληρώνει καλά το προσωπικό του.
Τα πάντα είναι χειροποίητα, κάθε υλικό είναι προσεκτικά διαλεγμένο για να πληροί αυστηρά κριτήρια. Αυτό κοστίζει. Ακριβά. Ειδικά στην Ελλάδα του σήμερα. Θα μπορούσε να ξεμπερδέψει βάζοντας «ετοιματζίδικα» και να έχει έτσι πιο χαμηλές τιμές. Αλλά, όπως ανέφερε, στο βίντεο του στο TikTok, αυτό δεν στις επιλογές του. Βασικά το «μάξιμουμ δυνατό ποιοτικά» ήταν εξ αρχής από αυτά που δεν διαπραγματεύεται καν. Όπως και το να έχει χαρούμενους τους συνεργάτες του.
Ξέρει καλά ο Floutsou πως οι ακριβές τιμές μπορεί να του κοστίσουν σε δημοτικότητα. Εκτός από αυτούς που ψάχνουν απλά και μόνο μια ευκαιρία για να μειώσουν την προσπάθεια άλλων, υπάρχουν κι εκείνοι που όντως “χαλάστηκαν” από τις τιμές, διαπιστώνοντας ότι δεν μπορούν να απολαύσουν χωρίς δεύτερες σκέψεις κάτι που προσδοκούσαν.
Όμως εδώ μιλάμε για απλά μαθηματικά. Κόστος – κέρδος. Μιλάμε επίσης για ένα σαντουιτσάδικο που δεν προσφέρει μία από τα ίδια, αλλά ακουμπάει σε άλλο level, με τεχνικές και υλικά που δεν συναντάς στη μέση καντίνα ούτε κατά διάνοια. Εδώ πάμε σε επίπεδο υψηλής μαγειρικής. Πρώτος ο Floutsou θα ήθελε να είναι πιο φτηνός, άφησε κιόλας το ενδεχόμενο ανοιχτό να το κάνει στο μέλλον. Αλλά υπάρχει και ο ρεαλισμός στη μέση, η αλήθεια επίσης του σεφ, η προσπάθεια του να εκπαιδεύσει το κοινό σε κάτι άλλο από αυτό που ήξερε.