Μας τα έχει πει, εξαιρετικά. για το σουβλάκι. Μας τα έχει πει, επίσης πολύ σταράτα και to the point, για τους «μάγειρες του TikTok» δηλαδή αυτούς του φαίνεσθαι και όχι της ουσίας. Αυτή τη φορά ο Ηλίας Μαμαλάκης έκανε γευστικό pause στην πίτσα. Και για ακόμη μια φορά είπε μεγάλες και διαχρονικές αλήθειες…
Είναι πολύτιμο να ακούς τι έχει να σου πει ένας άνθρωπος που έχει συσσωρεύσει εμπειρία χρόνων, που κατέχει άρτια το αντικείμενο. Αγαπάει το καλό φαγητό και έχει κατανοήσει την ουσία των πραγμάτων.
Τα όσα είπε για την πίτσα ένας από τους πιο δημοφιλείς διαχρονικά Έλληνες μάγειρες, είναι μια ωδή στην απλότητα. Στο «όπως παλιά». Το εκλεκτό αυτό street food μπορεί να γεννήθηκε στην Ιταλία, αλλά στα μέρη μας το πρωτομάθαμε μέσα από την καναδέζικη βερσιόν του ή πιο σωστά, από το πώς το προσάρμοσαν στα δικά μας δεδομένα, Έλληνες μετανάστες που γύρισαν από τον Καναδά και τις ΗΠΑ και άνοιξαν μαγαζιά μεταλαμπαδεύοντας και εξελίσσοντας τη γνώση.
Σήμα κατατεθέν αυτής της πίτσας είναι η παχιά, αφράτη, ψωμένια και καλολαδωμένη ζύμη, ώστε να γίνεται τραγανή. Μαζί τα πλούσια υλικά. Μπόλικο μαστιχωτό τυρί (γκούντα ή ένταμ) ως βάση και από εκεί και πέρα ό,τι λαχταράει η ψυχή του καθενός, από αλλαντικά ως μανιτάρια, πιπεριές και πάει λέγοντας.
Η πληθωρική αυτή αποκαλούμενη και «πίτσα της γειτονιάς» ψήνεται πάντα σε βαθύ μεταλλικό ταψάκι και έχει μεγαλώσει γενιές και γενιές Ελλήνων. Κάποτε δεν υπήρχε αντίπαλος, πλέον ο ανταγωνισμός είναι τεράστιος και οι επιλογές πάμπολλες. Αλλά, διόλου τυχαίο, το old school επιβιώνει, έχει ακόμα φανατικούς οπαδούς και μαγαζιά που συνεχίζουν την παράδοση.
Σε ένα τέτοιο (μαγαζί) πήγε ο Ηλίας Μαμαλάκης και με αυτήν την αφορμή αποφάσισε να αναρτήσει στη σελίδα του στο Facebook ένα κείμενο αφιερωμένο στην «καναδέζα», μια «ερωτική εξομολόγηση» όπως ο ίδιος την χαρακτήρισε. Με τη δύναμη της νοσταλγίας, της αγάπης, αλλά και την πίστη πως μιλάει για κάτι φτιαγμένο με σοφία που δεν πρέπει να περιφρονούμε…
Ηλίας Μαμαλάκης: Αναλυτικά η ανάρτησή του για την πίτσα:
«Περί πίτσας και φαγητών του δρόμου
Χθες το βραδάκι πήγαμε για πίτσα
Δεν θα κάνω κριτική , θα πω όμως ότι την απολαύσαμε και μαζί μπύρα και αναψυκτικά
Αυτό ήταν το πρώτο λάθος μας
Εξηγώ:
Όταν τρως ένα φαγητό με ζεστό λειωμένο τυρί ποτέ δεν πρέπει να πίνεις ποτό ανθρακούχο , οποιοδήποτε διότι το ανθρακικό εγκλωβίζεται μέσα στο λειωμένο τυρί επιβραδύνοντας την χώνεψη.
Εν τάξη εμείς όπως όλοι οι πατριώτες κάναμε ακριβώς το αντίθετο
Κορυφαίο φαγάκι η πίτσα όπως όλα τα φαγητά του δρόμου
Πολύ καλή ισορροπία οργανοληπτικών (λείπουν λίγες πρωτεΐνες αλλά δεν πειράζει)
Ζυμάρι, ντομάτα, τυρί και ό,τι άλλο τραβάει η όρεξη σας
Μέχρι και χθεσινό μπριάμ μπαίνει επάνω της
Εθνικό πιάτο της Ιταλίας, μόνο που στην Ελλάδα ήλθε μες Καναδά
Όταν άνοιξε η πρώτη πιτσαρία έγινε χαμός
Ήταν όμως και η πίτσα θεϊκή
Παχιά ζύμη χωμένη πυκνή σάλτσα και έτρωγες και χόρταινες εν μέσω αναστεναγμών για πλούσια γεύση
Μετά ήλθαν οι γκουρμεδες
Λεπτή ζύμη αργής ωρίμανσης με νόστιμα στολίδια από πάνω και πάει λέγοντας
Την τρώγαμε και την τρώμε αλλά η καρδιά μας είχε κάνει στάση και ερωτική εξομολόγηση στην καναδέζα.
Και σιγά σιγά θα γυρίσουμε στην ψωμένια καναδέζα
Μην περιφρονείτε το φαγητό του δρόμου.
Όλα είναι φτιαγμένα με πολύ σοφία»