Πάνω στην κάψα και στα νεύρα της στιγμής, ο οπαδός (του Παναθηναϊκού) θα είπε και μια κουβέντα παραπάνω. Αλήθεια είναι πως οι δύο μεγάλες χαμένες ευκαιρίες του Φακούντο Πελίστρι στο 1-1 στη Βουδαπέστη, κόντρα στη Φερεντσβάρος για το Europa League, ήταν εξόχως εκνευριστικές για τους φαν των Πρασίνων. Όμως δεν θα έπρεπε να τους εκπλήσσουν. Στην πραγματικότητα, εντάσσονται ακριβώς στην κλίμακα του νορμάλ και αναμενόμενου.
Ο 24χρονος Ουρουγουανός είναι πολλά πράγματα, αλλά «σκόρερ» δεν είναι ένα από αυτά. Δεν ήταν και ούτε θα γίνει ποτέ, το λέμε μετά βεβαιότητας. Πολύ απλά, δεν το έχει στο «λογισμικό» του ως χαρακτηριστικό. Ναι, θα μπορούσε να ‘χε κάνει κάτι πολύ καλύτερο, ειδικά στο τετ α τετ που έστειλε πάνω από το οριζόντιο δοκάρι (στο 11’) και σε δεύτερο βαθμό, στη φάση που τον πρόλαβε στο τσακ ο γκολκίπερ των Ούγγρων (28’). Αλλά… δεν μπόρεσε. Και αυτό μένει, αυτό κρατάμε.
Το πρόβλημα με τον Πελίστρι δεν είναι ο ίδιος ο παίκτης. Όσοι τον είχαν εικόνα από την πορεία του τόσο με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ όσο και με την Εθνική ομάδα της πατρίδας του, γνώριζαν εξ αρχής το αγωνιστικό του προφίλ, τι μπορεί να κάνει καλά και τι όχι.
Το πρόβλημα είναι ότι στον Παναθηναϊκό του ζητάνε να γίνει κάτι που δεν είναι. Σε μια ομάδα που (θα) έχει σέντερ φορ γκολτζή, δεκάρι που σκοράρει και άλλον έναν εξτρέμ με έφεση στο να βρίσκει δίχτυα, ο Ουρουγουανός εξτρέμ (θα) είναι ταμάμ. Θα τρέξει, θα δημιουργήσει ρήγματα, θα δώσει βοήθειες και ανάσες στον μπακ της πλευράς του, θα προσφέρει λύσεις και προοπτική. Εάν όμως φτιάχνεις ομάδα περιμένοντας ότι θα πάρεις πολλά γκολ το χρόνο από τον Πελίστρι, τότε μάλλον δεν ξέρεις τι παίκτη έχεις στα χέρια σου.
Ο Πελίστρι είναι θύμα μιας γενικότερης προβληματικής κατάστασης
Στα δομικά προβλήματα των Πρασίνων τα τελευταία χρόνια είναι ότι ακόμα και οι καλοί τους παίκτες φαίνονται κακοί με τον τρόπο που (δεν) λειτουργεί η ομάδα. Επειδή δεν τους δίνονται οι κατάλληλες συνθήκες για να αξιοποιήσουν στο έπακρο τα δυνατά τους στοιχεία και την ίδια στιγμή να καμουφλάρουν τις αδυναμίες τους.
Ένα από τα μεγαλύτερα στοιχήματα του Ράφα Μπενίτεθ είναι να αλλάξει ριζικά αυτή τη δυσμενή πραγματικότητα. Κάτι που περνάει απαραιτήτως από τον εξορθολογισμό του ρόστερ. Από το να αποκτηθούν δηλαδή παίκτες με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που θα «κουμπώνουν» όσο το δυνατόν καλύτερα μεταξύ τους και άρα θα λειτουργούν συμπληρωματικά και βελτιωτικά ο ένας προς τον άλλο.
Ο Πελίστρι θα μπορέσει να γίνει πραγματικά υπερπολύτιμος για τον Παναθηναϊκό μόνο αν οι γύρω του, του δώσουν το πλαίσιο να λάμψει. Αν επίσης χρησιμοποιηθεί στο γήπεδο με εντολές να κάνει αυτά που πραγματικά μπορεί. Και μεταξύ μας, αν είχε εύκολο το γκολ, δεν θα έπαιζε αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα…