Το θετικό συναίσθημα που κυριαρχεί αυτές τις πρώτες μέρες του Τζέικομπ Νίστρουπ στον πάγκο του Παναθηναϊκού ενισχύθηκε περαιτέρω με το 3-1 επί του Άγιαξ, στο δεύτερο φιλικό προετοιμασίας εν όψει της νέας σεζόν. Παραμένει απλώς ένα αρχικό δείγμα, τίποτα περισσότερο τίποτα λιγότερο. Αλλά δεν μπορεί και να μην σταθείς κανείς στην ολοφάνερα ποιοτική δουλειά που γίνεται, στις αρχές παιχνιδιού που θέλει να βλέπει ο Δανός κόουτς από την ομάδα του και έχουν να κάνουν με ένα ποδόσφαιρο γεμάτο ένταση, ταχύτητα και επιθετικότητα.
Μιλάμε προφανώς, ακόμα κι έτσι, για ένα ατελές προϊόν, μη χάνουμε το μέτρο και παρασυρόμαστε. Πέρα από το ότι η διαδικασία χτισίματος μόλις ξεκίνησε, λείπουν σημαντικά κομμάτια της τελικής εικόνας. Όπως το περιβόητο 8άρι. Τύπου Ματίας Γένσεν, όπως… μάθαμε να το συνοψίζουμε, για να συνεννοούμαστε αμέσως αμέσως. Τοπ κλάση ο μέσος της Μπρέντφορντ, απ’ αυτούς που αλλάζουν με τη μία την εικόνα μιας ομάδας. Μαζί ένας σταθερά πολύ δύσκολος μεταγραφικός φάκελος.
Απολύτως λογικό συνεπώς ο Παναθηναϊκός να κοιτάζει και αλλού, εναλλακτικές. Μέσα στα σενάρια που ακούγονται, όχι ακόμα έντονα είναι η αλήθεια αλλά μακάρι για τους Πράσινους αυτό να αλλάξει και το λέμα ανοιχτα, είναι η περίπτωση του Πάτρικ Μπεργκ. Εάν παρακολουθήσατε το θρίαμβο της Νορβηγίας επί της Βραζιλίας (2-1) στους «16» του Μουντιάλ, ακόμα και μέσα στην εκτυφλωτική λάμψη του Έρλινγκ Χάαλαντ, περίσσεψε χώρος για να φανεί και ο 28χρονος χαφ. Που, βέβαια, δεν είναι δα κάποιος άγνωστος. Αρχηγός της Μπόντο Γκλιμτ είναι, της φοβερής και τρομερής αυτής ομάδας που εδώ και σερί χρονιές κάνει θραύση στην Ευρώπη, με εμφανίσεις και αποτελέσματα που υπερβαίνουν μπάτζετ, λογική, στάτους και νόρμες, όπως μαρτυρούν οι νίκες κόντρα σε Ίντερ, Μάντσεστερ Σίτι και Ατλέτικο Μαδρίτης.
Κόντρα στη «Σελεσάο», ο Πάτρικ Μπεργκ συνόψισε τι σπάνια πάστα είναι και μάλιστα λίγο έλειψε να χριστεί σκόρερ, το γκολ του ακυρώθηκε (ορθώς) για οφσάιντ συμπαίκτη του. Έδειξε πόσο άρτια ισορροπεί δηλαδή ανάμεσα στο αμυντικό και στο δημιουργικό σκέλος των καθηκόντων του. Διαθέτοντας εξαιρετική κάθετη κίνηση, βγάζοντας αλλεπάλληλα καίριες ενέργειες ανάμεσα στις γραμμές, μοιράζοντας στο σωστό χώρο και χρόνο την μπάλα. Είναι εντυπωσιακό το work ethic του, το πώς καταπίνει τα χιλιόμετρα και βάζει κάτω τους αντιπάλους στις κρίσιμες μονομαχίες. Στην Εθνική, στην ομάδα του, βρίσκεται πραγματικά στο κέντρο όλων των (καλών) γεγονότων.
Πάτρικ Μπεργκ: Μια βελτιωμένη έκδοση του ‘Ερικ Μίκλαντ
Ναι, υπάρχει η ένσταση του πώς θα τα πάει αν τον βγάλεις από τη ζώνη ασφαλείας του. Είναι κάτι που λίγο πολύ λέγεται για όλους τους παίκτες της Μπόντο. Πως φαίνονται καλύτεροι από αυτό που πραγματικά είναι επειδή έχουν την τύχη να παίζουν σε μια ομάδα που όλα λειτουργούν ρολόι. Μα σαν τους αφαιρείς αυτή τη συνθήκη, δεν (θα) είναι το ίδιο καλοί. Να, ο Πάτρικ Μπεργκ, όταν δοκίμασε για λίγο εκτός, στη Γαλλία και στη Λανς συγκεκριμένα, απέτυχε και επέστρεψε τρέχοντας στη βάση του, μετά από μόλις 8 μήνες.
Οι εμφανίσεις του με τη Νορβηγία, ο τρόπος που κέρδισε τη θέση του στην 11άδα σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο (αρχικά ήταν στον πάγκο), δείχνουν όμως πως δεν είναι απαραιτήτως… one club wonder. Κάτι που αυξάνει την ελκυστικότητά του στην αγορά. Δεν είναι μικρός, πια. Στα 28 του «περπατάει». Αλλά το παράδειγμα καριέρας που κομίζει, το ότι κατάφερε να φτάσει ως εδώ χωρίς να προδώσει τίποτα από τις αξίες του, φανερώνει πως έχει την ατσάλινη νοοτροπία των πρωταθλητών.
Είναι 100% παιδί της Μπόντο. Εκεί γεννήθηκε, εκεί μεγάλωσε. «Αν με ρωτήσεις ποιο είναι το ομορφότερο μέρος στην γη, είναι αδύνατον για μένα να σου πω ένα άλλο μέρος από αυτό. Μεγάλωσα σε αυτά βουνά. Σε αυτά τα νερά. Στον καθαρό αέρα. Στο οξυγόνο. Υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα που μπορείς να κάνεις κάθε μέρα. Να κάνεις ορειβασία, να πας για έναν περίπατο στη φύση. Να βγεις για ψάρεμα. Σου προσφέρει ηρεμία, αλλά και μία έκρηξη αδρεναλίνης όταν το καλάμι σου αρχίσει να δονείται από ένα ψάρι. Ζεις την απόλυτη γαλήνη αγκαλιά με την φύση. Είναι η τέλεια αποσύνδεση από το ποδόσφαιρο και την καθημερινή ζωή…», έχει πει, χαρακτηριστικά. Πόσο συναίσθημα, ε;
Είναι λοιπόν ένα βάσιμο ερώτημα το πώς θα στεκόταν μακριά από τον «παράδεισό» του. Αν και εφόσον βέβαια αποφασίσει να (ξανά)φύγει. Αλλά ο Παναθηναϊκός τον έχει καιρό στο μάτι, παρότι βέβαια δεν είναι ο μόνος, κάθε άλλο. Οικονομικά και από πλευράς ανταγωνισμού, ο πήχης (θα) είναι πολύ ψηλά. Με τον Νίστρουπ ωστόσο πια στον πάγκο, το Τριφύλλι έχει αυτό το έξτρα σημαντικό επιχείρημα, τη σκανδιναβική «χροιά» που θα μπορούσε δυνητικά να διευκολύνει την προσαρμογή του Πάτρικ Μπεργκ και να τον πείσει να δοκιμάσει ξανά μακριά από το σπίτι του. Είναι ένας παίκτης που αξίζει τον κόπο, τις πιθανές υπερβάσεις. Μια βελτιωμένη εκδοχή του Έρικ Μίκλαντ, για να μιλήσουμε… Παναθηναϊκά και νορβηγικά μαζί. Και με επώνυμο που επίσης φέρνει υπέροχες αναμνήσεις στους φαν του Τριφυλλιού -κι ας είναι Σουηδός ο Μάρκους Μπεργκ…