Μετά από τόσα και τόσα, από τις υποκλοπές ως τον ΟΠΕΚΕΚΕ, σκάνδαλα που θα έπρεπε να είχαν πείσει και τους πλέον αφελείς, παρακολουθήσαμε ακόμα ένα λιθαράκι στον τοίχο της πολιτικής παρακμής. Όταν η Νέα Δημοκρατία έγινε για πρώτη φορά κυβέρνηση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη επικεφαλής, πίσω στο 2019, ένα από τα κεντρικά της ιδεολογικά και πολιτικά συνθήματα ήταν το αίτημα για αριστεία με στόχο την αξιοκρατία και εν τέλει τη μεταρρύθμιση του κράτους. Κάτι που έθετε εξ ορισμού ως προαπαιτούμενο το να εκφράζουν κάτι τέτοιο, πρώτα και πάνω από όλους, τα ίδια τα γαλάζια στελέχη, ειδικά οι υπουργοί. Επιδεικνύοντας σοβαρότητα σε κάθε λεπτομέρεια, στην κάθε θεσμική υποχρέωση. Η υπόθεση του Μακάριου Λαζαρίδη μας θυμίζει πόσο «κούφιες» ήταν αυτές οι εξαγγελίες. Και πως μένουν μόνο τα ψεύτικα τα λόγια, τα μεγάλα.
Το όλο θέμα συνοψίζεται στο εξής: Εάν το 2007 όταν και διορίστηκε σε θέση επιστημονικού συμβούλου στο υπουργείο Παιδείας επί υπουργίας Γιαννάκου, ο νυν υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης πληρούσε ή όχι τις κατά τον νόμο προϋποθέσεις βάσει του πτυχίου που είχε στην κατοχή του από ιδιωτικό εργαστήριο σπουδών (College of Southeastern Europe). Αυτό όμως που δεν επιδέχεται καν διαφωνίας είναι πως ο Μακάριος Λαζαρίδης κινείται έτη φωτός μακριά, ως συμπεριφορά, απ’ τον πολιτικό πολιτισμό που κάποτε έκανε σημαία το κόμμα στο οποίο ανήκει.
Το καταδεικνύει ο τρόπος που μίλησε στην τηλεοπτική συνέντευξη που παραχώρησε στην Μίνα Καραμήτρου και στον Νίκο Στραβελάκη στην εκπομπή 10 Παντού του Open TV, την Τρίτη (14/4). Ήταν κατ’ επανάληψη επιθετικός, συχνά και ειρωνικός προς τους δύο δημοσιογράφους, μαζί και αγενής. Λέγοντας πολλά που προκαλούν το περί δικαίου αίσθημα. Από το «επειδή είμαι ωραίος» που απάντησε στην κα Καραμήτρου όταν «τόλμησε» να τον ρωτήσει πως πήρε μια θέση για την οποία δεν είχε τα τυπικά προσόντα, ως το ότι χαρακτήρισε «σκουπίδια» όσους «τολμούν» να του ασκούν κριτική και δεν παραδέχτηκε μισό κόκκο ευθύνης, έστω για τα μάτια του κόσμου.
Όμως, νομίζουμε, το σημείο της συνέντευξης που δίνει όλες τις απαντήσεις που χρειάζεται να έχει κανείς όταν το ερώτημα είναι «τι εστί Μακάριος Λαζαρίδης;» ήταν το πώς αντέδρασε όταν ο κος Στραβελάκης έφερε στη συζήτηση το θέμα της καθαρίστριας σε παιδικό σταθμό στον Βόλο, στην οποία το 2018 υποβλήθηκε κάθειρξη 10 ετών (!), λες και ήταν η χειρότερη εγκληματίας, επειδή είχε προσκομίσει πλαστό τίτλο σπουδών, προκειμένου να εργαστεί στο Δημόσιο. Η 53χρονη τότε γυναίκα είχε πει πως είχε τελειώσει την ΣΤ’ Δημοτικού, ενώ στην πραγματικότητα δεν είχε πάει πιο πέρα από την Ε’ Τάξη. Ναι, για τόσο μεγάλο «έγκλημα» μιλάμε…
«Τι να κάνω εγώ τώρα, τι θέλετε να πείτε;», απάντησε με απόλυτη κυνικότητα ο Μακάριος Λαζαρίδης και μετά βιάστηκε να αλλάξει την κουβέντα, στρέφοντάς την προς την καθηγήτρια Θάλεια Δραγώνα που ήταν βουλευτής επικρατείας του ΠΑΣΟΚ και μετά ΓΓ το 2009-2010 ενώ ήταν απόφοιτος του Deree. «Άρα η Δραγώνα θα έπρεπε να είχε πάει φυλακή με την ίδια λογική», είπε, προσπερνώντας σε χρόνο dt το ερώτημα για την καθαρίστρια. Κάποιος θα έλεγε πως ταράχτηκε το «είναι» του που τόλμησαν να τον συγκρίνουν με μια «ταπεινή» καθαρίστρια... Να ξέρετε, δεν θα μας έκανε καμία εντύπωση αν μαθαίναμε πως θεωρεί ότι καλώς εκείνη τιμωρήθηκε τόσο αυστηρά, δεν το γνωρίζουμε πάντως οπότε πάμε στο διά ταύτα.
Μερικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, μάλλον από τα συνεχόμενα χρόνια στην εξουσία και την έλλειψη φόβου ότι κάποιος άλλος μπορεί άμεσα να τους αντικαταστήσει, έχουν χάσει το μέτρο, την επαφή με τον κόσμο. Έχουν πέσει στην παγίδα της αλαζονείας, κινούμενοι στη γραμμή ανάμεσα στο «κανείς δεν με ακουμπάει» και το «ξέρεις ποιος είμαι εγώ;». Δυστυχώς επίσης έχουμε εισέλθει σε μια εποχή που η «Τραμπική» πολιτική έκφραση είναι και μόδα και επιλογή. Ακούμε και βλέπουμε πράγματα που άλλοτε θα ήταν αδιανόητα. Ο Μακάριος Λαζαρίδης βλέποντας το βίντεο από τη συνέντευξή του στο Open να το κατανοεί άραγε αυτό; Τι πάμε και ρωτάμε και μεις, ε;