Η αρχική μας σκέψη, δεν σου κρύβουμε, ήταν να κάνουμε ένα θέμα για την καλύτερη ως τώρα 11άδα του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Μα ακριβώς επειδή το τουρνουά έχει μπει στην τελική του ευθεία, στα ματς που θα κρίνουν τα πάντα, αποφασίσαμε να περιμένουμε λίγο. Να ολοκληρωθεί η δράση, να ‘ναι πλήρες και οριστικό το πόρισμα. Κι έπειτα έχει πάντα (πιο) φάση το «θάψιμο», ε; Πάμε λοιπόν με τους worst of. Τη χειρότερη ήτοι 11άδα της διοργάνωσης.
Ποιοι ήταν αυτοί που αλλιώς τους περιμέναμε και αλλιώς τους είδαμε; Ποιοι απογοήτευσαν στα γήπεδα των ΗΠΑ, του Καναδά και του Μεξικού και γύρισαν στεναχωρημένοι και απογοητευμένοι στις βάσεις τους; Πάμε, λοιπόν. Σε διάταξη 4-3-3. Δίχως σοβαρή αγωνιστική ισορροπία. Αλλά αν είχαμε τέτοια, δεν θα μιλήσουμε για τη χειρότερη 11άδα του Μουντιάλ, έτσι δεν είναι;
Η χειρότερη 11άδα του Μουντιάλ 2026
ΤΕΡΜΑΤΟΦΥΛΑΚΑΣ
Φερνάντο Μουσλέρα (Ουρουγουάη)
Στα 40 του και έπειτα από 3 χρόνια που ‘χε σταματήσει να παίζει με το εθνόσημο, «ψήθηκε» να επιστρέψει με παρέμβαση του Μαρσέλο Μπιέλσα. Τι το ‘θελε; Τέσσερα γκολ δέχτηκε, στα τρία έφερε ακέραια την ευθύνη.
Με τη Σαουδική Αραβία έχασε την μπάλα μέσα από τα χέρια του, με το Πράσινο Ακρωτήρι έκανε έξοδο «ό,τι να ‘ναι» και κόντρα στην Ισπανία ήρθε το χειρότερο των… χειρότερων. Δώρο το έκανε το γκολ στη Ρόχα, στο ημίχρονο ζήτησε ο ίδιος να βγει αλλαγή, δεν βαστούσε άλλο ψυχολογικά.
«Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα πονέσω τόσο πολύ από το ποδόσφαιρο» δήλωσε μετά τον αποκλεισμό της Σελέστε και μας έπιασαν κάπως τύψεις που και εμείς, όπως και τόσος ακόμα κόσμος, γελάσαμε με τα βίντεο από τις μαζεμένες του γκάφες σε αυτό, αλλά και προηγούμενα Μουντιάλ. Ναι, το ‘χει συνήθειο κι ας λογίζεται γενικώς ως legend στη χώρα του. Ή μήπως το σωστό είναι «λογιζόταν»;
ΔΕΞΙ ΜΠΑΚ
Γιόσουα Κίμιχ (Γερμανία)
Ίσως είμαστε αυστηροί μαζί του, αλλά είναι επειδή έχουμε απαιτήσεις άνω του μέσου όρου από παίκτη του status και των ικανοτήτων του. Περιμέναμε πως θα αποτελούσε παράδειγμα και πηγή έμπνευσης για τους άλλους. Μόνο που δεν στάθηκε στο ύψος της περίστασης. Ως αρχηγός της Νάσιοναλμανσαφτ γίνεται κάπως το σύμβολο της αποτυχίας, ακόμη μίας στον καιρό του ως διεθνής. Ποιος ξέρει, ίσως με Γιούργκεν Κλοπ να αλλάξουν τα πράγματα…
«Νιώθω απαίσια. Δεν αντιμετωπίσαμε κανέναν αντίπαλο του κορυφαίου επιπέδου. Εκτός από τον πρώτο αγώνα (σ.σ.: 7-1 απέναντι στο Κουρασάο), είχαμε μεγάλα προβλήματα με τρεις ομάδες που δεν είναι παγκόσμιας κλάσης. Αξίζαμε να αποκλειστούμε», έκανε την (αυτό)κριτική του…
ΣΕΝΤΕΡ ΜΠΑΚ
Βίκτορ Λίντελοφ (Σουηδία)
Τον αποκαλούν Iceman λόγω της ψυχραιμίας και της ηρεμίας που βγάζει στο τερέν. Χαρακτηρισμό που ουδόλως δικαίωσε σε αυτό το Μουντιάλ. O κεντρικός αμυντικός της Άστον Βίλα μπήκε σε mode… Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, με την έννοια πως «θυμήθηκε» τις κακές εμφανίσεις που συχνά πυκνά έκανε τον καιρό του στο «Όλντ Τράφορντ». Δεν ενέπνευσε ασφάλεια στους συμπαίκτες του στα δύσκολα ματς (με Ολλανδία και Γαλλία), όταν δηλαδή χρειαζόταν περισσότερο.
Mοντασάρ Τάλμπι (Τυνησία)
Η χειρότερη ομάδα αυτού του Μουντιάλ, ως και προπονητή άλλαξε κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης (ο Ερβέ Ρενάρ αντικατέστησε τον Σαμπρί Λαμουσί για… 19 μέρες, αφού είναι ήδη κι αυτός παρελθόν) δεν θα μπορούσε να μην έχει εκπρόσωπο σε αυτή τη λίστα της… ντροπής.
Με 12 γκολ παθητικό σε 3 ματς, είναι πασιφανές πως της αμύνης τα παιδιά μόνο καλά δεν έκαναν τη δουλειά τους. Ο Τάλμπι συνοψίζει αυτό το συλλογικό «ναυάγιο» ακόμη περισσότερο επειδή έχει δείξει πως στα καλά του είναι ένας δυνατός στόπερ, μαχητικός και ικανότατος στο 1vs1. Μόνο που εδώ δεν ήταν στα καλά του. Κάθε άλλο…
ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΜΠΑΚ
Χομάμ Αχμέντ (Κατάρ)
Εδώ για να τα πούμε την αλήθεια, δυσκολευτήκαμε αρκετά, δεν υπήρχε προφανής επιλογή. Έτσι αναγκαζόμαστε να κάνουμε μια… αντιτουριστική κίνηση με τον άσημο αυτόν 26χρονο μπακ, που πέρυσι αγωνίστηκε στη Β’ Κατηγορία της Ισπανίας (Κουλτουράλ Λεονέσα).
Είχε παίξει μόλις 7 λεπτά στο προηγούμενο Παγκόσμιο Κύπελλο, εντός έδρας. Κάπου είδαμε πως είχε δηλώσει πως αυτή τη φορά ήθελε να κάνει κάτι πολύ διαφορετικό, να γίνει καθοριστικός. Αποστολή… δεν εξετελέσθη.
Δεν ήταν ιδιαίτερα κακός στο 1-1 με την Ελβετία, αλλά κόντρα στον Καναδά, χαντάκωσε το Κατάρ με την απευθείας κόκκινη που δέχτηκε στο 33’, κομβικό σημείο για να φτάσουμε στο τελικό 6-0 εις βάρος της ομάδας του Ζουλιέν Λοπετέγκι. Χώρια ότι πριν δεν είχε κάνει έστω μισή θετική ενέργεια στο ματς.
ΜΕΣΟΙ
Μπρούνο Φερνάντες (Πορτογαλία)
Ο κορυφαίος παίκτης της Premier League της περασμένης σεζόν και νο1 σε ασίστ άφησε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο δίχως να αποτελέσει ποτέ πραγματικά κομμάτι της διοργάνωσης. Να ‘ταν ξενερωμένος με την τακτική του Ρομπέρτο Μαρτίνεθ; Να ‘ταν απλά κουρασμένος; Σημασία έχει πως πέρασε και δεν ακούμπησε.
Λέμε πολλά για τον Κριστιάνο Ρονάλντο και το ότι στα 41 του ήταν περισσότερο πρόβλημα παρά λύση. Και λογικό είναι, είναι τέτοιο το μέγεθος του CR7 ως σταρ που προκύπτει εκ των πραγμάτων. Μα για την αποτυχία της Πορτογαλίας υπήρχαν κι άλλοι φταίχτες…
Σκοτ ΜακΤόμινεϊ (Σκωτία)
Τα χρόνια περνούν, ο κόσμος αλλάζει με ταχύτητα μεγάλη, μα ένα πράγμα μένει ίδιο και απαράλλαχτο: Η Σκωτία δεν περνάει ποτέ σε νοκ άουτ μεγάλης διοργάνωσης (όποτε τέλος πάντων καταφέρνει να φτάνει ως τα τελικά). Στράφι, τρόπον τινά, η ευτυχία που ένιωσαν οι Χάιλαντερς όταν απέκλεισαν τη Δανία και προκρίθηκαν σε Παγκόσμιο Κύπελλο για πρώτη φορά μετά από 28 χρόνια.
Ο ΜακΤόμινεϊ πέτυχε το καθοριστικό γκολ εκείνης της πρόκρισης με ένα μυθικό ψαλιδάκι που έφτασε να γίνει ως και… συλλεκτικό χαρτονόμισμα στην πατρίδα του. Είναι ούτως ή άλλως ο πιο δημιουργικός παίκτης αυτής της ομάδας, με σερί σούπερ χρονιές στη Νάπολι. Όμως τόσο στο Euro 2024 όσο και τώρα, δεν έκανε τίποτα από αυτά που περίμεναν οι συμπατριώτες του, δεν έγινε ποτέ το «κάτι παραπάνω» που θα άλλαζε το ρου της ιστορίας. Πικρή η μπίρα για τη σκωτσέζικη Tartan Army, που πάντως για πολλοστή φορά κέρδισε τη μάχη της εξέδρας (και του ποτού…).
Φεντερίκο Βαλβέρδε (Ουρουγουάη)
Το Murderball του Μαρσέλο Μπιέλσα… σκότωσε άραγε και τη δημιουργικότητα – ικανότητα ενός παίκτη που στα νορμάλ του είναι σε mode «να ‘χα χίλια μάτια να τον βλέπω»; Ουσία είναι πως ουδέποτε έκανε έστω από τα μισά αυτών που μπορεί.
«Αναλαμβάνω την ευθύνη για την αποτυχία και ξέρω πως δεν έκανα αυτό που έπρεπε», είπε μετά ο άσος της Ρεάλ Μαδρίτης, που ήταν κάπως σαν να πλακώθηκε από το βάρος του περιβραχιονίου που φορούσε σε αυτό το Μουντιάλ. Θα πρέπει πάντως και να το συνηθίσει και να το ξεπεράσει. Για κάπτεν των Μερένγκες προαλείφεται την επόμενη σεζόν από τον Ζοσέ Μουρίνιο…
ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΙ
Νεϊμάρ (Βραζιλία)
Και μόνο για τον τρόπο που χειρίστηκε το πέναλτι κόντρα στη Νορβηγία, όταν πια όλα είχαν κριθεί εις βάρος της Βραζιλίας. Το ότι δηλαδή άφησε για ακόμη μια φορά τι «εγώ» του να βγει μπροστά από το «εμείς» και επιδόθηκε σε παιδικό μπιφ με τον αντίπαλο κίπερ.
Δεν ήταν ο χειρότερος της Σελεσάο σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο ο «Νέι», σύμφωνοι. Αλλά συμβολικά και συνολικά είναι η δικιά του γενιά που απέτυχε, ενώ η όλη αφόρητη πίεση που ασκήθηκε στον Κάρλο Αντσελότι για να τον πάρει στην αποστολή (ενώ αγωνιστικά δεν το άξιζε) υπονόμευσε με το καλημέρα την προσπάθεια της ομάδας. Η οποία δεν ήταν τόσο κακή όσο επικρατεί ως αίσθηση, απλά διαφορετική από αυτό που ακόμα και σήμερα επιμένουμε να έχουμε ως αρχέτυπο για τη Βραζιλία. Μόνο που το Jogo Bonito πάει καιρός που χάθηκε…
Ένερ Βαλένσια (Εκουαδόρ)
Το παρατσούκλι του είναι Superman αλλά μόνο τέτοιος δεν ήταν σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο. Στα 36 του, πολλά από τα στοιχεία που τον έκαναν ξεχωριστό δεν είναι πια το ίδιο δυνατά και αυτό είναι μάλλον αναπόφευκτο, ο χρόνος χάρες δεν μας κάνει.
Με θρυλικό status στην Εθνική ομάδα της πατρίδας του, της οποίας είναι all time πρώτος σκόρερ (49 γκολ) αλλά και 1ος σε γκολ σε Μουντιάλ (6), δεν μπόρεσε να βρει δίχτυα αυτή τη φορά. Και δεν είναι πως δεν είχε τις ευκαιρίες. Ίσα ίσα. Αλλά ήταν πολύ άστοχος, πολύ επιπόλαιος για τα μέτρα του…
Κριστιάνο Ρονάλντο (Πορτογαλία)
Τα χρόνια θα περάσουν, αυτό το Μουντιάλ δεν θα αλλοιώσει σε τίποτα το αποτύπωμα, την κληρονομιά που άφησε στο άθλημα αυτός ο μυθικός παίκτης. Τούτη την ώρα όμως, μιλάει η ένταση της στιγμής, το πικρό συμπέρασμα ότι η μανία του για προσωπικά ρεκόρ λειτούργησε εις βάρος του συνόλου.
ΟΚ, το μεγαλύτερο πρόβλημα βρισκόταν στον πάγκο, με τον άτολμο και προβλέψιμο Ρομπέρτο Μαρτίνεθ, αλλά και ο CR7 έβαλε τον εαυτό του πάνω από την ομάδα. Ειδικά στο ματς που έφερε τον αποκλεισμό, με την Ισπανία, ήταν «είδηση» όταν ακουμπούσε την μπάλα, τόσο «εκτός» ήταν. Ακόμα κι έτσι, ο προπονητής του δεν τόλμησε να τον βγάλει από το γήπεδο. Όπως είχε συμβεί και νωρίτερα στη διοργάνωση. Μια ασυλία που γύρισε μπούμερανγκ.